Ляцыё Рым

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ляцыё
SS Lazio.png
Поўная назва Società Sportiva Lazio S.p.A.
Заснаваны 9 студзеня 1900
Горад Рым, Італія
Стадыён Стадыё Алімпіка
Умяшчальнасьць: 70 634
Галоўны трэнэр Сымонэ Індзагі
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2017—2018 5 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Ля́цыё» (па-італьянску: S.S. Lazio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Рыму. Заснаваны ў 1900 годзе. Двухразовы чэмпіён Італіі (1974, 2000), шасьціразовы ўладальнік Кубка Італіі. Уладальнік Кубка ўладальнікаў кубкаў УЭФА (1999) і Супэркубка УЭФА (1999).

Каманда была заснавана ў 1900 годзе, і большую частку сваёй гісторыі праводзіць найвышэйшай лігі краіны Сэрыі A. Клюб меў першы буйны посьпех у 1958 годзе, калі перамог у Кубку лігі. У 1974 годзе яны выйгралі свой першы тытул Сэрыі А. Апошнія 15 гадоў былі самым пасьпяховым пэрыядам у гісторыі «Ляцыё», калі яны перамаглі ў Кубку ўладальнікаў кубкаў і Супэркубку УЭФА ў 1999 годзе, чэмпіянат Італіі ў 2000 годзе, некалькі кубкаў лігі й дасягнулі фіналу Кубка УЭФА ў 1998 годзе.

«Ляцыё» традыцыйна мае блакітныя кашулі й шорты зь белымі шкарпэткамі. Іхны стадыён «Стадыё Алімпіка» мае ўмяшчальнасьць у 72 689 чалавек[1], які яны падзеляюць з «Ромай». «Ляцыё» мае даўнюю канкурэнцыю з «Ромай», дэрбі паміж гэтымі клюбамі называецца Рымскім дэрбі, супрацьстаяньне вядзецца з 1929 году[2].

Клюб «Ляцыё» зьяўляецца спартовым клюбам, які аб’ядноўвае каманды ў сарака спартовых дысцыплінаў у агульнай складанасьці, больш чым любое іншае спартовае аб’яднаньне ў сьвеце[3].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дошка ў памяць стварэньня «Ляцыё» на плошчы Свабоды ў Рыме

Спартовая арганізацыя «Società Podistica Lazio» была заснавана 9 студзеня 1900 году ў раёне Прато ў Рыме былым вайскоўцам Люіджы Біджарэльлі[4]. «Ляцыё» ёсьць першай футбольнай камандай з Рыму, якая пачала ўдзельнічаць у розыгрышу лігі ў 1912 годзе, як толькі Італьянская фэдэрацыя футболу стала арганізоўваць чэмпіянаты ў цэнтры й на поўдні Італіі. Клюб у першыя гады існаваньня лігі выходзіў у фінал плей-оф нацыянальнага чэмпіянату тры разы, але гэтак ніводнага разу не атрымліваў перамогу, прайграўшы ў 1913 годзе клюбу «Пра Вэрчэльлі», у 1914 годзе — «Касале», а ў 1923 годзе — «Джэноа».

У 1927 годзе клюб быў адзінай буйной рымскай камандай, якая супраціўляўся спробам фашысцкага рэжыму на аб’яднаньне ўсіх клюбаў гораду ў адзіну каманду «Рома». Клюб гуляў у першым сэзоне Сэрыі А, якая была арганізаваная ў 1929 годзе, на чале зь легендарным італьянскім нападнікам Сыльвіё Піёляй[5]. Найвышэйшая выніковай пазыцыя клюбу ў даваенныя часы ёсьць другое месца ў 1937 годзе.

У 1950-я гады клюб займаў пазыцыі ў сярэдзіне ці верхняй палове выніковай табліцы, а таксама атрымаў перамогу ў Кубку Італіі 1958 году. «Ляцыё» ўпершыню вылецела з найвышэйшага дывізіёну італьянскага чэмпіянату ў 1961 годзе ў Сэрыю Б, але вярнулася ў найвышэйшы дывізіён праз два гады. Пасьля шэрагу фінішаў у сярэдзіне табліцы, клюб зноўку атрымаў паніжэньне ў клясе ў сэзоне 1970—1971 гадоў[6]. Вярнуўшыся ў Сэрыю А ў сэзоне 1972—1973 гадоў, «Ляцыё» адразу ж нечакана сталася адным з прэтэндэнтаў на скудэта, разам зь «Мілянам» і «Ювэнтусам», толькі параза ў апошні дзень чэмпіянату не дазволіла камандзе заняць першае месца. У тыя часы за клюб гулялі такія гульцы, як то капітан Джузэпэ Ўілсан, а таксама паўабаронцы Лючана Рэ Чэконі й Марыё Фрусталюпі й нападнік Джорджа Чынальля. Пасаду галоўнага трэнэра займаў Тамаза Маэстрэльлі[7].

Тытулы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 2 верасьня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Альбаніі Бр Томас Стракоша 1995
2 Сьцяг Бразыліі Аб Луіс Фэліпэ 1997
4 Сьцяг Гішпаніі Аб Патрык 1993
5 Сьцяг Бэльгіі Аб Жардан Люкаку 1994
6 Сьцяг Бразыліі ПА Лукас Лейва 1987
7 Сьцяг Косава ПА Валён Бэрыша 1993
8 Сьцяг Сэрбіі Аб Душан Баста 1984
9 Сьцяг Італіі ПА Алясандра Росьсі 1997
10 Сьцяг Гішпаніі ПА Люіс Альбэрта 1992
11 Сьцяг Аргентыны ПА Хаакін Карэа 1994
13 Сьцяг Бразыліі Аб Волес 1994
14 Сьцяг Даніі Аб Рыза Дурмісі 1994
15 Сьцяг Анголы Аб Баштуш 1991
16 Сьцяг Італіі ПА Марка Паролё 1985
17 Сьцяг Італіі Нап Чыра Імобіле 1990
19 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны ПА Сэнад Луліч 1986
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
20 Сьцяг Эквадора Нап Фэліпэ Кайсэда 1988
21 Сьцяг Сэрбіі ПА Сяргей Мілінкавіч-Савіч 1995
22 Сьцяг Уругваю Аб Мартын Касэрэс 1987
23 Сьцяг Італіі Бр Гвіда Гер’еры 1996
24 Сьцяг Бэльгіі Бр Сыльвіё Прота 1983
25 Сьцяг Харватыі ПА Мілан Бадэль 1989
26 Сьцяг Румыніі Аб Штэфан Раду 1986
28 Сьцяг Камэруну ПА Джозэф Мінала 1996
30 Сьцяг Партугаліі Нап Пэдру Нэту (ар. Брага) 2000
32 Сьцяг Італіі ПА Данілё Катальдзі 1994
33 Сьцяг Італіі Аб Франчэска Ачэрбі 1988
48 Сьцяг Італіі Аб Лярэнца Філіпіні 1995
66 Сьцяг Партугаліі ПА Бруну Жардан (ар. Брага) 1998
77 Сьцяг Чарнагорыі Нап Адам Марушыч 1992
87 Сьцяг Італіі Нап Крыстыяна Лямбардзі 1995
96 Сьцяг Італіі ПА Алесандра Мурджа 1996

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ «Stadio Olimpico». uefa.com
  2. ^ «Il Derby della Capitale». cbc.ca
  3. ^ «La Storia». S.S. Lazio
  4. ^ «Club info». S.S. Lazio
  5. ^ «Silvio Piola». cronologia.leonardo.it
  6. ^ «Italy 1970/71». RSSSF.
  7. ^ «La Lazio di Re Cecconi». Vecchiasignora.com.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ляцыё Рымсховішча мультымэдыйных матэрыялаў