Джэноа Генуя

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Джэноа
Genoa cfc.png
Поўная назва па-італьянску: Genoa Cricket and Football Club
Заснаваны 7 верасьня 1893
Горад Генуя, Італія
Стадыён Люіджы Фэрарыс
Умяшчальнасьць: 36 536
Прэзыдэнт Энрыка Прэцыёзі[d] і Альберта Дзангрыла[d][1]
Кіраўнік 777 Partners[d][1]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2020—2021 11 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
genoacfc.it(італ.)(анг.)

«Джэноа» (па-італьянску: Genoa) — італьянскі футбольны клюб з гораду Генуя. Заснаваны ў 1893 годзе. Дзевяціразовы чэмпіён Італіі й аднаразовы ўладальнік Кубка Італіі. Нягледзячы на тое, лёгкаатлетычны й крыкетны клюбы былі заснаваны ў 1893 годзе ангельцамі як брытанскі спартовы клюб за мяжой, гульцамі ў гэтым таварыстве былі выключна падданыя ангельскай кароны да 10 красавіка 1897 году, калі склад быў адчынены для італьянскіх грамадзянаў[2]. Футбольная сэкцыя клюбу быў створана ў 1897 годзе Джэймзам Рычардсанам Спэнсьлі, што робіць футбольную каманду найстарэйшым існуючым клюбам у сваім родзе ў Італіі[3].

Падчас сваёй доўгай гісторыі «Джэноа» перамагала ў спаборніцтве Сэрыі А дзевяць разоў. Першы тытул «Джэноа» быў здабыты ў першым чэмпіянаце ў 1898 годзе, а апошні ў сэзоне 1923—1924 гадоў. Гістарычна склалася так, што «Джэноа» зьяўляецца чацьвёртым найбольш пасьпяховым італьянскім клюбам[4].

Клюб праводзіць свае хатнія матчы на стадыёне «Люіджы Фэрарыс», які здольны зьмясьціць 36 536 чалавек[5]. Гэтая пляцоўка зьяўляецца хатняй для клюбу з 1911 году. З 1946 году стадыён таксама выкарыстоўваецца як хатняя арэна для іншага футольнага клюбу з гораду «Сампдорыі». «Джэноа» большую частку сваёй пасьляваеннай гісторыі праводзіць паміж Сэрыяй А і Сэрыяй Б.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў заснаваны 7 верасьня 1893 году як «Гэнуэскі крыкетны й атлетычны клюб» (анг. Genoa Cricket & Athletic Club)[6]. Першапачаткова клюб спаборнічаў толькі ў лёгкай атлетыцы й крыкеце. З-за таго, што клюб быў створаны, каб прадстаўляць Ангельшчыну за мяжой, арыгінальныя футболкі былі белага колеру, то бок такога ж колеру, як і кашулі нацыянальнай зборнай Ангельшчыны[6].

З адкрыцьцём футбольнай сэкцыі было прынята рашэньне ад дазволе ўдзелу італьянскіх грамадзянаў у дзейнасьці клюбу. Першы таварыскі матч «Джэноа» праводзіла дома супраць зьмешанай каманды турынскіх клюбаў «Інтэрнацыянале» й «Тарынэзэ», дзе генуэскі клюб трываў паразу зь лікам 1:0[6]. Неўзабаве пасьля гэтага «Джэноа» атрымаў сваю першую перамогу ў выязным матчы супраць клюбу «Алесандрыя» зь лікам 2:0. Таварыскія матчы таксама мелі месца супраць камандаў розных брытанскіх суднаў, якія прыходзілі ў порт Генуі.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 11 лютага 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Харватыі Бр Адрыян Шэмпэр 1998
3 Сьцяг Бэльгіі Аб Зыньню Вангэўсдэн (ар. Інтэр) 1999
4 Сьцяг Італіі Аб Дамэніка Крышыта (капітан) 1986
5 Сьцяг Італіі Аб Андрэа Мазьельлё 1986
8 Сьцяг Нямеччыны ПА Надым Аміры (ар. Баер) 1996
9 Сьцяг Італіі Нап Рабэрта Піколі (ар. Аталянта) 2001
10 Сьцяг Італіі ПА Філіпа Мэлегоні (ар. Аталянта) 1999
11 Сьцяг Ісьляндыі Нап Альбэрт Гудмундсан 1997
13 Сьцяг Італіі Аб Матыя Бані 1993
15 Сьцяг Мэксыкі Аб Хаан Васкес 1998
16 Сьцяг Італіі Аб Рыкарда Каляф’ёры (ар. Рома) 2002
17 Сьцяг Нямеччыны Аб Ленарт Чыбора 1999
18 Сьцяг Італіі ПА Паолё Гільёнэ 1997
20 Сьцяг Ганы Нап Калеб Экубан 1994
22 Сьцяг Італіі Бр Фэдэрыка Маркецьці 1983
23 Сьцяг Італіі Нап Матыя Дэстра 1991
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
27 Сьцяг Італіі ПА Стэфана Стурара 1993
32 Сьцяг Даніі ПА Мортэн Фрэндруп 2001
33 Сьцяг Бразыліі ПА Эрнані (ар. Парма) 1994
36 Сьцяг Швайцарыі Аб Сыльван Гэфці 1997
44 Сьцяг Польшчы Нап Аляксандар Букса 2003
45 Сьцяг Італіі Нап Келвін Ебоа 2000
47 Сьцяг Харватыі ПА Мілан Бадэль 1989
50 Сьцяг Італіі Аб Андрэа Камб’яса 2000
52 Сьцяг Сэрбіі Аб Нікала Максімавіч 1991
55 Сьцяг Нарвэгіі Аб Лео Эстыгар (ар. Брайтан) 1999
57 Сьцяг Італіі Бр Сальваторэ Сырыгу 1987
65 Сьцяг Італіі ПА Нікалё Равэльля (ар. Ювэнтус) 2001
90 Сьцяг Італіі ПА Манолё Портанова 2000
91 Сьцяг Сьера-Леонэ Нап Яя Калон 2001
99 Сьцяг Чылі ПА Паблё Гальдамэс 1996

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]