Кнышын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Кнышын
Knyszyn
Будынак адміністрацыі места
Будынак адміністрацыі места
POL Knyszyn COA.svg
Герб Кнышына
Магдэбурскае права: 18 кастрычніка 1568
Ваяводзтва: Падляскае
Павет: Монькаўскі
Плошча: 23,68 км²
Насельніцтва: 2758 (2008)
Тэлефонны код: +48 85
Паштовы індэкс: 19-120
Геаграфічныя каардынаты: 53°18′47″ пн. ш. 22°55′03″ у. д. / 53.31306° пн. ш. 22.9175° у. д. / 53.31306; 22.9175Каардынаты: 53°18′47″ пн. ш. 22°55′03″ у. д. / 53.31306° пн. ш. 22.9175° у. д. / 53.31306; 22.9175
Кнышын на мапе Польшчы
Кнышын
Кнышын
Кнышын
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
Афіцыйны сайт

Кнышын (па-польску: Knyszyn) — места ў Монькаўскім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Сядзіба меска-сельскай гміны Кнышын. Насельніцтва 2758 чал. (2008).

Знаходзіцца за 25 км на паўночны захад ад Беластоку, на аўтамабільных дарогах № 65 і № 671.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • пач. XVI стагодзьдзя: заснаваньне сяла ў Бельскім намесьніцтве (старостве) канцлерам Вялікага Княства Літоўскага М. Радзівілам, які збудаваў тут паляўнічы двор.[1]
  • 1513: у Падляскім ваяводзтве.
  • 1520: М. Радзівіл фундаваў у Кнышыне касьцёл.
  • 1529: пасьля сьмерці ў 1529 годзе Мікалая, біскупа Жамойцкага, паводле яго тэстамэнту мястэчка Кнышын з навакольнымі вёскамі пераходзілі ў каралеўскую ўласнасць. Аднак яго брат, Станіслаў Радзівіл, не прызнаў тэстамэнту свайго брата і ўзброеным шляхам захапіў Кнышын. У сувязі з гэтым, 21 лютага 1530 году кароль звярнуўся да ўсіх зямян Бельскага павету з лістом, каб тыя ўзбройваліся і разам з «дворенином гсдрским ехали для взятя до рук гсдрскихъ именя Кнышина». 23 лютага 1530 году кароль напісаў ліст да намесьніка і служкаў пана Станіслава Радзівіла, у якім пагражаў тых казьніць у Бельску. 24 лютага 1530 кароль звярнуўся са сваім лістом да самаго пана Станіслава Радзівіла, ваяводзіча Віленскага, паводле якога адбіраў у яго дзяржаўныя двары Ушполь і Пеняны, а часовым упраўляючым прызначаў дзяка Марка Васільева.
  • сяр. XVI ст.: цэнтар Кнышынскага староства.
  • 18 кастрычніка 1568: атрымаў Магдэбурскае права і герб «у залатым полі чорная галава зубра».[2]
  • 1569: паводле ўмоваў Люблінскай уніі перайшоў да Каралеўства Польскага.
Краявід места, Н. Орда

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Гістарычная забудова места XVIII — пач. XX стст.
  • Касьцёл Сьв. Яна Эвангеліста (1520, 1710)
  • Лямус (XIX ст.)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Валерый Пазднякоў. Кнышын // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 114
  2. ^ Кнышын // Цітоў А. Геральдыка Беларускіх местаў / Маст. А. Бажэнаў. — Менск: «Полымя», 1998. — 287 с.: іл. ISBN 985-07-0131-5.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Менск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
  • Акты, издаваемые Виленскою комиссиею для разбора древних актов. — Т.39. Акты Могилевского магистрата XVIв. (1578- 1580). - Вильна, 1915. - С.57.
  • Кнышын // Цітоў А. Геральдыка Беларускіх местаў / Маст. А. Бажэнаў. — Менск: «Полымя», 1998. — 287 с.: іл. ISBN 985-07-0131-5.
  • Knyszyn // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom I: Aa — Dereneczna. — Warszawa, 1880. S. 199—200
  • Малиновский И.А. Сборник материалов, относящихся к истории панов-рады Великого княжества Литовского. - Томск, 1901.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Кнышынсховішча мультымэдыйных матэрыялаў