Удынэзэ Ўдынэ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Удынэзэ
Udinese calcio.png
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удынэ, Італія
Стадыён Стадыё Фрыўлі
Умяшчальнасьць: 25 000
Прэзыдэнт Франка Салдаці
Кіраўнік Джампаолё Поцца
Галоўны трэнэр Люка Гоцьці
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2020—2021 13 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
http://www.udinese.it/

«Удынэзэ» (па-італьянску: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Ўдынэ. Клюб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам зьяўляючыся другім найстарэйшым клюбам у Італіі пасьля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсьць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты й белыя шкарпэткі. Клюб гуляе на «Стадыё Фрыўлі», які здольны зьмясьціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клюб мае сваё лічбавае тэлебачаньне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Вэнэцыя-Джулія. Клюб мае вялікую колькасьць прыхільнікаў ва Фрыўлі й прылеглых раёнах.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Удынэзэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Ўдынэскага грамадзтва гімнастыкі й фэхтаваньня. У сваім першым годзе, клюб перамог у розыгрышы трафэю «Torneo FNGI» ў Трэвіза зьбіўшы «Фэрару» зь лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасьці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 году некаторыя гімнасты «Ўдынэзэ» на чале зь Люіджы Даль Дана, заснавалі клюб «Удынэзэ», які далучыўся да Італьянскай фэдэрацыі футболу. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювэнтус Пальманова», і перамагла зь лікам 6:0.

Толькі ў 1912—1913 гадох «Удынэзэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох камандаў (астатнімі былі «Пэтрарка» й «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удынэзэ скончыў турнір на другім месцы, прапусьціўшы наперад «Пэтрарку» й прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удынэзэ ня здолеў выйсьці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон 1920—1921 гадоў, які скончыўся для клюбу няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клюб дэбютаваў Джына Бэльлёта, які па-ранейшаму зьяўляецца гульцом, які адгуляў найбольшую колькасьць сэзонаў за клюб, то бок 17. У 1922 годзе, «Удынэзэ», скарыстаўшыся адсутнасьцю мацнейшых на той час клюбаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клюбу «Вада» зь лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удынэзэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сэзон, нягледзячы на рэфармаваньне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэньня колькасьці камандаў.

Сэзон 1922—1923 гадоў быў катастрафічным для клюбу, бо яны занялі ў сваёй групе апошняй месца й вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасьці. 24 жніўня 1923 году клюб «Удынэзэ» быў вылучаны з «Удынэзэ Фрыўлі», і клюб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасьце, уся пазыка была выплачаная прэзыдэнтам клюбу Алясандра Дэль Торса пасьля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клюб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацьвёртае месца на наступны год.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 7 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Італіі Бр Марка Сыльвэстры 1991
2 Сьцяг Аргентыны Аб Нэўэн Пэрэс (ар. Атлетыка) 2000
3 Сьцяг Бразыліі Аб Самір Сантус 1994
4 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Марвін Зээгеляар 1990
5 Сьцяг Нямеччыны ПА Талгай Арслан 1990
6 Сьцяг Францыі ПА Жан-Віктор Макенго 1998
7 Сьцяг Італіі Нап Стэфана Акака 1989
8 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны ПА Мата Яяла 1988
9 Сьцяг Партугаліі Нап Бэту (ар. Партыманэнсі) 1998
10 Сьцяг Гішпаніі Нап Жэрар Дэўляфэў 1994
11 Сьцяг Бразыліі ПА Ўолес 1995
13 Сьцяг Італіі Аб Дэстыні Удоджы (ар. Вэрона) 2002
14 Сьцяг Нігерыі Нап Айзэк Саксэс 1996
16 Сьцяг Аргентыны Аб Наўэль Маліна 1998
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Брам Нёйтынк (капітан) 1990
19 Сьцяг Даніі Аб Енс Лярсэн 1991
20 Сьцяг Італіі Бр Даніеле Падэльлі 1985
23 Сьцяг Аргентыны Нап Ігнасьё Пусэта (ар. Ўотфард) 1995
24 Сьцяг Нямеччыны ПА Лазар Самарджыч 2002
30 Сьцяг Паўночнай Македоніі Нап Ілія Нэстароўскі 1990
37 Сьцяг Аргентыны ПА Рабэрта Пэрэйра 1991
45 Сьцяг Італіі Нап Фэрнанда Фарэст’еры 1990
50 Сьцяг Бразыліі Аб Радрыгу Бэкан 1996
64 Сьцяг Чэхіі Аб Ян Кубала 2000
87 Сьцяг Францыі Аб Сэбаст’ен Дэ Маё 1987
91 Сьцяг Польшчы Нап Лукаш Тэадорчык 1991
93 Сьцяг Францыі Аб Брандон Сапі 2002

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]