Удынэзэ Ўдынэ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Удынэзэ
Udinese calcio.png
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удынэ, Італія
Стадыён Стадыё Фрыўлі
Умяшчальнасьць: 25 000
Прэзыдэнт Франка Салдаці
Кіраўнік Джампаолё Поцца
Галоўны трэнэр Люка Гоцьці
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2018—2019 12 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
http://www.udinese.it/

«Удынэзэ» (па-італьянску: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Ўдынэ. Клюб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам зьяўляючыся другім найстарэйшым клюбам у Італіі пасьля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсьць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты й белыя шкарпэткі. Клюб гуляе на «Стадыё Фрыўлі», які здольны зьмясьціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клюб мае сваё лічбавае тэлебачаньне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Вэнэцыя-Джулія. Клюб мае вялікую колькасьць прыхільнікаў ва Фрыўлі й прылеглых раёнах.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Удынэзэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Ўдынэскага грамадзтва гімнастыкі й фэхтаваньня. У сваім першым годзе, клюб перамог у розыгрышы трафэю «Torneo FNGI» ў Трэвіза зьбіўшы «Фэрару» зь лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасьці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 году некаторыя гімнасты «Ўдынэзэ» на чале зь Люіджы Даль Дана, заснавалі клюб «Удынэзэ», які далучыўся да Італьянскай фэдэрацыі футболу. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювэнтус Пальманова», і перамагла зь лікам 6:0.

Толькі ў 1912—1913 гадох «Удынэзэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох камандаў (астатнімі былі «Пэтрарка» й «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удынэзэ скончыў турнір на другім месцы, прапусьціўшы наперад «Пэтрарку» й прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удынэзэ ня здолеў выйсьці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон 1920—1921 гадоў, які скончыўся для клюбу няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клюб дэбютаваў Джына Бэльлёта, які па-ранейшаму зьяўляецца гульцом, які адгуляў найбольшую колькасьць сэзонаў за клюб, то бок 17. У 1922 годзе, «Удынэзэ», скарыстаўшыся адсутнасьцю мацнейшых на той час клюбаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клюбу «Вада» зь лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удынэзэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сэзон, нягледзячы на рэфармаваньне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэньня колькасьці камандаў.

Сэзон 1922—1923 гадоў быў катастрафічным для клюбу, бо яны занялі ў сваёй групе апошняй месца й вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасьці. 24 жніўня 1923 году клюб «Удынэзэ» быў вылучаны з «Удынэзэ Фрыўлі», і клюб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасьце, уся пазыка была выплачаная прэзыдэнтам клюбу Алясандра Дэль Торса пасьля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клюб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацьвёртае месца на наступны год.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 5 траўня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Аргентыны Бр Хуан Муса 1994
3 Сьцяг Бразыліі Аб Самір Сантус 1994
4 Сьцяг Аўстрыі Аб Сэбастыян Продль 1987
5 Сьцяг Нігерыі Аб Ўільям Троост-Эконг 1993
6 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Сэко Фафана 1995
7 Сьцяг Італіі Нап Стэфана Акака 1989
8 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны ПА Мата Яяла 1988
10 Сьцяг Аргентыны ПА Радрыга Дэ Паўль 1994
11 Сьцяг Бразыліі ПА Ўолес 1995
12 Сьцяг Швэцыі ПА Кен Сэма (ар. Ўотфард) 1993
15 Сьцяг Італіі Нап Кевін Лязаньня (капітан) 1992
17 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Брам Нёйтынк 1990
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
18 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Гідэ тэр Авэст 1997
19 Сьцяг Даніі Аб Енс Лярсэн 1991
27 Сьцяг Італіі Бр Самуэле Пэрызан 1997
30 Сьцяг Паўночнай Македоніі Нап Ілія Нэстароўскі 1990
38 Сьцяг Італіі ПА Ралянда Мандрагора 1997
40 Сьцяг Італіі Нап Эмануэле Равіні 1995
50 Сьцяг Бразыліі Аб Радрыгу Бэкан 1996
77 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Марвін Зээгеляар 1990
87 Сьцяг Францыі Аб Сэбаст’ен Дэ Маё 1987
88 Сьцяг Бразыліі Бр Нікалас Андрадэ 1988
91 Сьцяг Польшчы Нап Лукаш Тэадорчык 1991


Аддадзеныя ў арэнду[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
7 Сьцяг Італіі Аб Джузэпэ Пэцэльля («Парма») 1997
8 Сьцяг Ганы ПА Эмануэль Баду («Вэрона») 1990
9 Сьцяг Бразыліі Нап Фэліпэ Візэў («Грэмію Порту-Алегры») 1997
13 Сьцяг Швэцыі ПА Свантэ Інгельсан («Пэскара») 1998
14 Сьцяг Сэрбіі ПА Пэтар Мічын («Чукарычкі») 1998
22 Сьцяг Італіі Бр Сымонэ Скуфэт («Спэцыя») 1996
98 Сьцяг Сэнэгалу ПА Мамаду Кулібалі («Віртус Энтэля») 1999
99 Сьцяг Харватыі ПА Андрыя Баліч («Пэруджа») 1997

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Удынэзэ Ўдынэсховішча мультымэдыйных матэрыялаў