Удынэзэ Ўдынэ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Удынэзэ
Udinese calcio.png
Поўная назва Udinese Calcio SpA
Заснаваны 1896
Горад Удынэ, Італія
Стадыён Стадыё Фрыўлі
Умяшчальнасьць: 25 000
Галоўны трэнэр Ігар Тудар
Чэмпіянат Сэрыя A
 · 2018—2019 12 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Удынэзэ» (па-італьянску: Udinese Calcio) — італьянскі футбольны клюб з гораду Ўдынэ. Клюб быў заснаваны ў 1896 годзе, такім чынам зьяўляючыся другім найстарэйшым клюбам у Італіі пасьля «Джэноа».

Традыцыйная хатняя форма каманды ёсьць кашуля ў чорна-белую палоску, чорныя шорты й белыя шкарпэткі. Клюб гуляе на «Стадыё Фрыўлі», які здольны зьмясьціць 41 652 заўзятараў, хоць у цяперашні час гэты паказчык абмяжоўваецца да 30 900. Клюб мае сваё лічбавае тэлебачаньне, якое вяшчае ў рэгіёне Фрыўлі-Вэнэцыя-Джулія. Клюб мае вялікую колькасьць прыхільнікаў ва Фрыўлі й прылеглых раёнах.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Удынэзэ» быў заснаваны ў 1896 годзе годзе як частка Ўдынэскага грамадзтва гімнастыкі й фэхтаваньня. У сваім першым годзе, клюб перамог у розыгрышы трафэю «Torneo FNGI» ў Трэвіза зьбіўшы «Фэрару» зь лікам 2:0, аднак гэты тытул не прызнаецца ў якасьці афіцыйнага.

5 ліпеня 1911 году некаторыя гімнасты «Ўдынэзэ» на чале зь Люіджы Даль Дана, заснавалі клюб «Удынэзэ», які далучыўся да Італьянскай фэдэрацыі футболу. Новая каманда дэбютавала ў таварыскім матчы супраць «Ювэнтус Пальманова», і перамагла зь лікам 6:0.

Толькі ў 1912—1913 гадох «Удынэзэ» ўпершыню прыняў удзел у чэмпіянаце пад эгідай італьянскай футбольнай асацыяцыі. У гэтым годзе яны былі залічаны ў турнір «Campionato Veneto di Promozione», які складаўся ўсяго з трох камандаў (астатнімі былі «Пэтрарка» й «Падуя»). З двума перамогамі супраць «Падуі» (3:1 і 5:0), Удынэзэ скончыў турнір на другім месцы, прапусьціўшы наперад «Пэтрарку» й прабіўшыся, такім чынам, у лігу «Prima Categoria». У «Prima Categoria», Удынэзэ ня здолеў выйсьці на нацыянальны ўзровень.

1920-я гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон 1920—1921 гадоў, які скончыўся для клюбу няўдала ў «Eliminatoria Veneta», быў незабыўны, бо менавіта ў ім за клюб дэбютаваў Джына Бэльлёта, які па-ранейшаму зьяўляецца гульцом, які адгуляў найбольшую колькасьць сэзонаў за клюб, то бок 17. У 1922 годзе, «Удынэзэ», скарыстаўшыся адсутнасьцю мацнейшых на той час клюбаў краіны ў розыгрышу першага Кубка Італіі, дасягнуў фіналу нацыянальнага кубка, дзе саступіў клюбу «Вада» зь лікам 1:0. У лізе, тым годам, «Удынэзэ» заняў другое месца ў сваёй кваліфікацыйнай групе «Girone Eliminatorio Veneto», што дазволіла яну застацца ў вышэйшым дывізіёне на наступны сэзон, нягледзячы на рэфармаваньне чэмпіянату, якое прывяло да скарачэньня колькасьці камандаў.

Сэзон 1922—1923 гадоў быў катастрафічным для клюбу, бо яны занялі ў сваёй групе апошняй месца й вылецелі ў другі дывізіён. Да таго ж каманда рызыкавала ў 1923 годзе быць ліквідаванай з-за запазычанасьці. 24 жніўня 1923 году клюб «Удынэзэ» быў вылучаны з «Удынэзэ Фрыўлі», і клюб быў вымушаны стварыць бюджэт. На шчасьце, уся пазыка была выплачаная прэзыдэнтам клюбу Алясандра Дэль Торса пасьля продажу ім некаторых сваіх карцінаў. Такім чынам клюб здолеў заявіцца ў другі дывізіён, у якім у выніку заняў чацьвёртае месца на наступны год.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 8 кастрычніка 2019 году[1]
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Аргентыны Бр Хуан Муса 1994
2 Сьцяг Чылі Аб Франсіска Карвальё 1997
3 Сьцяг Бразыліі Аб Самір Сантус 1994
4 Сьцяг Ганы Аб Нікаляс Апоку 1997
5 Сьцяг Нігерыі Аб Ўільям Троост-Эконг 1993
6 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Сэко Фафана 1995
7 Сьцяг Італіі Нап Стэфана Акака 1989
8 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны ПА Мата Яяла 1988
10 Сьцяг Аргентыны ПА Радрыга Дэ Паўль 1994
11 Сьцяг Бразыліі ПА Ўоляс Соўза Сылва 1995
12 Сьцяг Швэцыі ПА Кен Сэма (ар. «Ўотфард») 1993
15 Сьцяг Італіі Нап Кевін Лязаньня (капітан) 1992
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Брам Нёйтынк 1990
18 Сьцяг Нідэрляндаў Аб Гідэ тэр Авэст 1997
19 Сьцяг Даніі Аб Енс Стругер Лярсэн 1991
23 Сьцяг Аргентыны Нап Ігнасьё Пусэта 1995
27 Сьцяг Італіі Бр Самуэле Пэрысан 1997
30 Сьцяг Паўночнай Македоніі Нап Ілія Нестароўскі 1990
38 Сьцяг Італіі ПА Ралянда Мадрагора 1997
50 Сьцяг Бразыліі Аб Радрыгу Бэкан 1996
72 Сьцяг Чэхіі ПА Антанін Барак 1994
87 Сьцяг Францыі Аб Сэбаст’ен Дэ Маё (ар. «Балёньня») 1987
88 Сьцяг Бразыліі Бр Нікалас 1988
91 Сьцяг Польшчы Нап Лукаш Тэадорчык 1991

Аддадзеныя ў арэнду[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
7 Сьцяг Італіі Аб Джузэпэ Пэцэльля («Парма») 1997
8 Сьцяг Ганы ПА Эмануэль Баду («Вэрона») 1990
9 Сьцяг Бразыліі Нап Фэліпэ Візэў («Грэмію Порту-Алегры») 1997
13 Сьцяг Швэцыі ПА Свантэ Інгельсан («Пэскара») 1998
14 Сьцяг Сэрбіі ПА Пэтар Мічын («Чукарычкі») 1998
22 Сьцяг Італіі Бр Сымонэ Скуфэт («Спэцыя») 1996
98 Сьцяг Сэнэгалу ПА Мамаду Кулібалі («Віртус Энтэля») 1999
99 Сьцяг Харватыі ПА Андрыя Баліч («Пэруджа») 1997

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Prima squadra(італ.). Udinese. Праверана 8 кастрычніка 2019 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Удынэзэ Ўдынэсховішча мультымэдыйных матэрыялаў