Парма (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Парма
Parma FC.png
Поўная назва Parma Football Club SpA
Заснаваны 27 ліпеня 1913
Горад Парма, Італія
Стадыён Эньё Тардыні
Умяшчальнасьць: 27 906
Галоўны трэнэр Рабэрта Д’Авэрса
Чэмпіянат Сэрыя А
 · 2017—2018 Сэрыя Б, 2 месца (павышэньне)
Афіцыйны сайт

«Парма» (па-італьянску: Parma) — італьянскі футбольны клюб з гораду Парма, які месьціцца ў правінцыі Эмілія-Раманьня. Трохразовы ўладальнік Кубка Італіі. Клюб зьяўляецца двухразовым ўладальнікам Кубка УЭФА (1995, 1999), уладальнікам Кубка кубкаў (1993), нягледзячы на тое, то «Парма» ніколі не перамагала ў нацыянальным чэмпіянаце й ніколі не спаборнічала за галоўныя міжнародныя трафэі да 1990-х гадоў. У часы, калі каманда спансавалася Каліста Танцы, клюб атрымаў восем з гэтых трафэяў у пэрыяд паміж 1992 і 2002 гадамі, а таксама «Парма» дасягнула свайго найлепшага месца ў лізе — другое месца ў сэзоне 1996—1997 гадоў. «Ювэнтус», «Мілян» і «Інтэрнацыянале» ёсьць адзінымі італьянскімі клюбамі, якія маюць больш посьпехаў у эўракубках, чым «Парма»[1]. Клюб быў заснаваны ў ліпені 1913 году пад назовам «Verdi Foot Ball Club», але клюб зьмяніў сваю назву ў сьнежні таго ж году. Парма праводзіць свае хатнія матчы ў на стадыёне імя Эньё Тардыні, які здольны зьмясьціць 27 906 чалавек, з 1923 году.

Зусім нядаўна, «Парма» мела фінансавыя праблемы, якія былі выкліканыя ў канцы 2003 году скандалам вакол малочнай кампаніі Parmalat, выкліканай банкруцтвам мацярынскай кампаніі, што выклікала ўсталяваньня ў клюбе вонкавага кантролю да студзеня 2007 году. Клюб традыцыйна гуляе ў прывабны футбол і мае разьвітую футбольную акадэмію[2]. Нягледзячы на нядаўні спад у посьпехах клюб зьяўляецца асацыяваным сябрам і адным з васьмі італьянскіх клюбаў, якія зьяўляюцца часткай Асацыяцыі эўрапейскіх клюбаў, якая ўтварыліся пасьля распаду G-14.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раньнія гады[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў заснаваны ў ліпені 1913 году як «Verdi Foot Ball Club» ў гонар стагодзьдзя з дня нараджэньня опэрнага кампазытара Джузэпэ Вэрдзі, які нарадзіўся ў правінцыі Парма. Клюб адразу ж абраў жоўты і сіні колеры, якія зьяўляюцца дзейнымі й на сёньня[3]. У сьнежні таго ж году клюб зьмяніў сваю назву на «Парма» й пачалі насіць белыя кашулі, упрыгожаныя чорным крыжом[4]. «Парма» пачала гуляць у футбольных лігах у сэзоне 1919—1920 гадоў пасьля заканчэньня Першай сусьветнай вайны й пачала будаўніцтва стадыёна «Эньё Тардыні» праз два гады пасьля гэтага[5]. «Парма» стала чальцом-заснавальнікам Сэрыі Б. У сэзоне 1935—1936 гадоў «Парма» стала чальцом-заснавальнікам Сэрыі С, дзе клюб заставаўся да прасоўваньня ў Сэрыю Б у 1943 годзе. Аднак футбол у Італіі быў спынены з-за вядзеньня баявых дзеяньняў Другой сусьветнай вайны, нягледзячы на тое, што каманда праводзіла матчы ў спаборніцтве Campianto Alta Italia ў 1944 годзе.

Пасьля вайны «Парма» тры гады правяла ў Сэрыі Б, якая на той момант падзялілася на дзьве рэгіянальныя лігі, перад тым як зноўку была зьведзеная ў сэзоне 1948—1949 гадоў у Сэрыю С. Клюб правёў яшчэ пяць сэзонаў у Сэрыі С пакул не вярнуўся ў Сэрыю Б, дзе ў сэзоне 1954—1955 гадоў клюб заняў дзявяты радок, то бок клюбны рэкорд таго часу. Гэта была эпоха, у якой гульцы клюбу ў цэлым мелі іншую працу або былі яшчэ студэнтамі й калі аматарскія рэгбійныя й валейбольныя каманды гораду, як то «Рэгбі Парма 1931» й «Фэравіеры Парма», былі больш папулярнымі сярод мяшчанаў. «Парма» дэбютавала ў эўракубках у сэзоне 1960—1961 гадоў, перамогшы швайцарскі клюб «Бэлінцона» ў Кубку Альпаў, але затым каманда зноўку вылецела ў Сэрыю С. Каманда правяла ўсяго адзін сэзон у Сэрыі C да вылету на гэты раз у Сэрыю D у 1966 годзе.

У 2015 годзе клюб быў ліквідаваны з-за немагчымасьці заплаціць па сваім пазыкам. Замест быў створаны новы клюб, які пачаў свае выступа ў Сэрыі Д, чацьвертай паводле моцы лізе краіны.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 8 верасьня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Італіі Бр П’ерлюіджы Фраталі 1985
2 Сьцяг Італіі Аб Сымонэ Якапоні 1987
3 Сьцяг Італіі Аб Фэдэрыка Дымарка (ар. Інтэр) 1997
5 Сьцяг Славеніі ПА Лео Штулац 1994
7 Сьцяг Нідэрляндаў Нап Алесіё Да Круз 1997
8 Сьцяг Італіі ПА Алясандра Дэёля (ар. Кальяры) 1995
9 Сьцяг Італіі Нап Фабіё Чэраволё 1987
10 Сьцяг Італіі ПА Амата Чычырэцьці (ар. Напалі) 1993
11 Сьцяг Італіі ПА Джаньні Мунары 1983
13 Сьцяг Чылі Аб Франсыска Сьеральта (ар. Удынэзэ) 1997
17 Сьцяг Італіі ПА Антаніна Барыльля 1988
18 Сьцяг Італіі ПА Масыма Гобі 1980
20 Сьцяг Італіі Нап Антоніё Ды Гаўдыё 1989
21 Сьцяг Італіі ПА Матэо Скацарэльля 1988
22 Сьцяг Партугаліі Аб Бруну Алвіш 1981
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
23 Сьцяг Італіі Аб Марсэльлё Гацоля 1985
26 Сьцяг Італіі Нап Люка Сылігардзі 1988
27 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Жэрвініё 1987
28 Сьцяг Італіі Аб Рыкарда Гальёлё 1990
32 Сьцяг Італіі ПА Люка Рыгоні 1984
33 Сьцяг Італіі ПА Якопа Дэдзі 1992
45 Сьцяг Італіі Нап Рабэрта Інглезэ (ар. Напалі) 1991
55 Сьцяг Італіі Бр Люіджы Сэпэ (ар. Напалі) 1991
71 Сьцяг Італіі ПА Джузэпэ Кар’ера 1997
77 Сьцяг Францыі ПА Жанатан Біябіяні 1988
88 Сьцяг Італіі ПА Альбэрта Грасі (ар. Напалі) 1995
93 Сьцяг Італіі Нап Матыя Спрачаці (ар. Ляцыё) 1993
95 Сьцяг Італіі Аб Алясандра Бастоні (ар. Інтэр) 1999
99 Сьцяг Сэнэгалу ПА Іў Барай 1992

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Mynk, K.C. (17 April 2009). «How the Mighty Have Fallen: The Decline of 10 Untouchable Football Clubs». BleacherReport.com
  2. ^ «Return of the Don». Football-Italia.net
  3. ^ «Parma Club History». Football-Italia.net.
  4. ^ «Parma». Goal.com.
  5. ^ «Stadio [The Tardini»]. FCParma.com.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Парма (футбольны клюб)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў