Перайсьці да зьместу

Давойна

Дадаць спасылкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Давойна
лац. Davojna
Dewein
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Davo + Weine
Davo + Uuenna
Іншыя формы
Варыянт(ы) Давойн, Давэйна, Давэйн, Давэна
Вытворныя формы Давінь
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Давойна»

Давойна (Давойн, Давэйна, Давэйн, Давэна) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Давін, пазьней Дэвайн (Dawin, Dewen[1], Dewein[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -даў(г)- (імёны ліцьвінаў Даўгерд, Даўгер, Даўят; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад гоцкага daug 'годна', бургундзкага daugjis 'здольны, годны'[4], а аснова -вуйн- (-войн-, -вун-) (імёны ліцьвінаў Войнар, Войнат, Гервойна; германскія імёны Wunar, Voinot, Geruuni) — ад старагерманскага wunna, гоцкага wunands 'шчаснасьць, задаволенасьць', ісьляндзкага vænn 'прыемны', нямецкага gewohnt 'задаволены'[5] або ад асновы -він- (-вайн-)[6]. Такім парадкам, імя Давойна азначае «годны да шчасьця»[7].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Dowoyn Wysigirdonis (18 студзеня 1401 году)[8]; Ywasconis Dowoynowicz[9], Iwaschconis Dowoynowicz[10] (1 верасьня 1431 году); Olechno Dowoynowicz (15 кастрычніка 1432 году)[11]; Andruschko Dowoynowicz (27 лютага 1434 году)[12]; Olechnone Dowoynowycz (15 верасьня 1434 году)[13]; Olechno Dowoynowicz Lidensis, capitanei (7 лютага 1435 году)[14]; Ивашку Довоиновичу[15], Ондрюшко Довоинович(ъ)[16], Олехно Довоиновичъ[17] (9 лістапада 1449 году); Олехно Довойновичь (8 студзеня 1452 году, 29 лістапада 1459 году)[18]; Andrea Dowoynowicz (23 красавіка 1452 году)[19]; Oliechno Dowoynowicz (6 красавіка 1459 году)[20]; Iwaszko Dowoynowicz[21], Olechno Dowoynowicz[22] (25 траўня 1460 году); Oliechno Dowoynowycz (19 ліпеня 1470 году)[23]; Jacobus Dewoiniowicz Blotna, domicellus castri Droichensis (12 ліпеня 1489 году)[24]; homines… Dowoyno (3 чэрвеня 1494 году)[25]; Jacobus Dovoynovicz (24 ліпеня 1499 году)[26]; Iacobus Dowoynowycz… Georgius Dowoynowycz (9 верасьня 1501 году)[27]; Petro Dovoynovycz (3 кастрычніка 1501 году)[28]; Jacobo Dowoynowycz… Georgio Dowoynowycz (23 кастрычніка 1501 году)[29]; Georgius Dovoynowycz… Andreas Dovoynowycz (30 кастрычніка 1501 году)[30]; до пана Зуба Довоиновича (25 ліпеня 1509—1512 гадоў)[31]; земль пустовскихъ там же у Высокодворском повете… Довоиновщину Ниневичов (21 ліпеня 1516 году)[32]; Петрашко Довоинович (да 1533 году)[33]; dominus Joannes Dowoinowicz (23 сакавіка 1533 году)[34]; панъ Станислав Станиславович Довойна (21 лютага 1547 году)[35]; Marcin Dawojna (1797 год)[36]; Agata Doweyn (1805 год)[37]; Jozefa Doweyno (1815 год)[38]; Marcjanna Doweno (1818 год)[39]; Anna Daweyna (1820 год)[40]; Michal Dawejn (1848 год)[41].

Носьбіты

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

З XVII ст. прыдомкам Давойна карысталіся літоўскія шляхецкія роды Сьвяцкіх, Сыльвэстровічаў[49] і Салагубаў[50].

Дэвойны (Dewojna) — літоўскі шляхецкі род зь Вільні[51].

Давойны гербу Шэліга — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў Сьвянцянаў[52].

Дэвэйны[53], Давойны-Лук’янскія[54] і Давойны-Петрашэвічы[55] — літоўскія шляхецкія роды.

Давойна (Dowojna, Dowoyna) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[56].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. P. 427.
  2. ↑ Kim Bateman, Where did William Dewin Ream’s middle name come from?, The Dingle Ream Family Archive, August 2022
  3. ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 406.
  4. ↑ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.
  5. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. ↑ Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.
  7. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 22.
  8. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 38.
  9. ↑ Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. С. 137.
  10. ↑ Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. С. 135.
  11. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 81.
  12. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 105.
  13. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 154.
  14. ↑ Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2. — Cracoviae, 1891. P. 343.
  15. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 60.
  16. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 62, 65.
  17. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 3 (1440—1498). — Vilnius, 1998. P. 66—68.
  18. ↑ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 48, 52.
  19. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 236.
  20. ↑ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 50.
  21. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 261.
  22. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 1: 1387—1468. — Kraków, 1932. S. 262.
  23. ↑ Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 65.
  24. ↑ Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 189.
  25. ↑ Kodeks dyplomatyczny katedry i diecezji Wilenskiej. T. 1, z. 2: 1468—1501. — Kraków, 1939. S. 482.
  26. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 128.
  27. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 133.
  28. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 142.
  29. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 147.
  30. ↑ Akta unji Polski z Litwą, 1385—1791. — Kraków, 1932. S. 148.
  31. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 25 (1387—1546). — Vilnius, 1998. P. 265.
  32. ↑ Lietuvos Metrika. Knyga 9 (1511—1518). — Vilnius, 2002. P. 346.
  33. ↑ Popisy wojskowe pospolitego ruszenia Wielkiego Księstwa Litewskiego (1524—1566). — Białystok, 2018. S. 22.
  34. ↑ Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 221.
  35. ↑ Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 28. — Витебск, 1900. С. 230.
  36. ↑ Hniezno, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  37. ↑ Podbrzezie, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  38. ↑ Podbrzezie, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  39. ↑ Podbrzezie, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  40. ↑ Podbrzezie, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  41. ↑ Podbrzezie, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  42. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 8. Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2020. S. 73.
  43. ↑ Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 1.
  44. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 4. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2003. S. 188.
  45. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 8. Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2020. S. 171.
  46. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 8. Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2020. S. 83, 385.
  47. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 8. Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2020. S. 203.
  48. ↑ Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 5. Ziemia połocka i województwo połockie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2018. S. 117, 199.
  49. ↑ Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. S. 32.
  50. ↑ Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. S. 33.
  51. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 463.
  52. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 74.
  53. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Д, Згуртаваньне беларускай шляхты
  54. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Л, Згуртаваньне беларускай шляхты
  55. ↑ Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на П, Згуртаваньне беларускай шляхты
  56. ↑ Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society

Літаратура

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Давойна&oldid=2604601»