Сэксуальная асьвета

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Сэксуальная асьвета — гэта давядзеньне да навучэнцаў ведаў пра выгляд і будову палавых частак чалавека, размнажэньні (апладненьні, зачацьці, разьвіцьці зародка і дзіця, аж да родаў), любадзействе, здароўі, эмацыйных адносінах з палавым партнёрам, рэпрадуктыўных правоў і адказнасьці, пазьбяганьні цяжарнасьці і іншых аспэктах сэксуальных паводзінаў чалавека. Палавая асьвета можа таксама ўключаць зьвесткі пра сэксуальнасьць, уключаючы інфармацыю аб плянаваньні сям’і, аб усіх аспэктах сэксуальнасьці індывіда, у тым ліку: пра зьнешні выгляд аголенага цела, сэксуальнай арыентацыі, палавым задавальненьні, каштоўнасьцях, прыняцьці рашэньня аб палавой сувязі, зносінах, узаемаадносінах, інфэкцыях, якія перадаюцца палавым шляхам, і як пазьбегнуць іх.

Шляхі атрыманьня палавой асветы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Звычайныя спосаб атрыманьня яго нефармальны і фармальны.

  • Нефармальныя зьвесткі можна запазычыць з размовы з бацькамі, папячыцелямі, сябрамі, у рэлігійных групах, са сродкаў масавай інфармацыі. Магчыма атрыманьне нефармальных зьвестак ад аўтараў публікацыяў, з калёнак часопісаў, якія зьмяшчаюць парады па сэксу або з дапамогай сеціва.
  • Фармальная палавая асьвета прапануе школы і асобы, якія аказваюць мэдыцынскую дапамогу. Часам яе выкладаюць у выглядзе поўнага курсу як частка праграмы ў сярэдніх і старэйшых клясах сярэдняй школы. У іншых выпадках гэта толькі адзін падзел больш шырокага курсу біялёгіі, курсу захаваньня здароўя, хатняй эканомікі або фізычнай культуры.

Маральныя асновы палавой асветы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Распаўсюджаны пункт гледжаньня на палавую асьвета складаецца ў тым, што яно памяншае рызыкоўныя сэксуальныя паводзіны падлеткаў, падрыхтоўвае індывідаў да прыняцьця інфармаваных рашэньняў аб іх асабістай сэксуальнай актыўнасьці.Іншы пункт гледжаньня на палавую асьвета інсьпіраваў сэксоляг Вільгельмам Райх, псыхолягамі Зыгмундам Фройдам і Джэймзам У. Прэскатт. Згодна зь ёй пры палавой асьвеце на карту пастаўлены кантроль над целам і вызваленьне ад сацыяльнага кантролю. Прыхільнікі гэтага пункту гледжаньня схільныя бачыць палітычнае пытаньне ў тым, ці варта сэксуальныя падрабязнасьці выкладаць ад імя грамадзтва або індывіда. Пры такім поглядзе палавая асьвета можа разглядацца як спосаб забясьпячэньня індывідаў веданьнем, неабходным для дасягненьня вызваленьня ад сацыяльна арганізаванага сэксуальнага падаўленьня і для выказваньня ўласнага меркаваньня. Акрамя таго, сэксуальнае прыгнечаньне можна разглядаць як сацыяльна шкоднае. Для іншай групы ў дэбатах па палавой асьвеце пытаньне стаіць так, хто павінен выкладаць сэксуальныя падрабязнасьці: дзяржава ці сям’я? Прыхільнікі мяркуюць, што сэксуальныя падрабязнасьці варта пакінуць для сям’і, што палавая асьвета ўяўляе ўмяшаньне дзяржавы. Яны сьцьвярджаюць, што некаторыя праграмы палавое асьветы парушаюць паняцьці прыстойнасьці і заахвочваюць прыняцьце практык, якія прыхільнікі гэтага погляду, расцэньваюць амаральнымі (гомасэксуальнасьць і дашлюбны сэкс). Натуральна, што тыя, якія прызнаюць гомасэксуальнасьць і дашлюбных сэкс нармальнай часткай спэктру сэксуальнасьці чалавека, ня згодныя зь імі.Многія рэлігіі вучаць, што сэксуальныя паводзіны па-за шлюбам амаральна, таму іх пасьлядоўнікі адчуваюць, што маральныя прынцыпы сэксу варта выкладаць як частка палавое асьветы. Іншыя рэлігійныя дзяячы мяркуюць, што сэксуальныя веды непазьбежныя, і яны аддаюць перавагу праграмам, абмежаваныя ўстрыманьнем.