Парнаграфія ў Вугоршчыне

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Каталін Вад, вядомая пад імем «Мішэль Вайльд», была вядомаю порнаактрокаю з Вугоршчыны паміж 2001 і 2004 гадамі.

Парнаграфія ў Вугоршчыне пачала вядомая з даўніх часоў, але крыніцаў аб ёй мала. Асноўныя крыніцы ўзыходзяць да часу пасьля падзеньня камунізму ў 1989 годзе. Вытворчасьць і распаўсюджваньне парнаграфіі было незаконным пры сацыялістычным ладзе, але законы былі зроблены больш мяккімі пасьля падзеньня Вугорскае Народнае Рэспублікі. Дазвольная палітыка ўрада неўзабаве вывела краіну на перадавыя пазыцыі эўрапэйскае парнаграфічнае вытворчасьці. Некалькі замежных дырэктараў былі прыцягнуты мяккім заканадаўствам краіны. Пад канец, айчынныя вытворцы таксама пачалі квітнець, і некалькі акторак былі заўважаныя ў галіне.

Права[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У камуністычную эпоху парнаграфія лічылася прадуктам «заходняга заняпаду» і лічылася незаконнай. Законы былі лібэралізаваны з падзеньнем Вугорскае Народнае Рэспублікі. Парнаграфія, якая вырабляецца ў Вугоршчыне, адрозьніваецца ад больш распаўсюджанай амэрыканскай парнаграфіі. Шэраг маладых жанчын спрабавалі разбагацець у сталіцы. Як казала вельмі пасьпяховая выканаўца Мія Дайманд: «Я з маленькай вёскі. Я хацела ўцячы зь беднасьці і дапамагчы сваім братам і маці матэрыяльна». Гэта прыводзіць да таго, што жанчыны выглядаюць нашмат больш натуральнымі, чым іх калегі з ЗША, пры адсутнасьці большасьці прывабны выгляд бязь зьменаў цела, такіх як хірургічнае ўмяшаньне, татуіроўкі ці пірсінг.

Вытворчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачынальнікамі сучаснага порнавырабу парнаграфіі былі замежныя вытворцы, якіх прыцягнула краіна дзякуючы спрыяльным эканамічным умовам і сталай прапанове прывабных выканаўцаў. Францускі актор і рэжысэр Крыстаф Клярк сьцьвярджае, што быў першым, калі ён яшчэ ў 1991 годзе пераехаў у Будапэшт.

З пачатку жанчыны-выканаўцы былі адносна тайнымі; яны былі ідэнтыфікаваны толькі па імю і звычайна выкарыстоўваліся толькі для некалькіх карцінаў. Вытворчыя прадпрыемствы хацелі пазьбегнуць прызнаньня імёнаў, каб заработная плата заставалася на нізкім узроўні. Аднак паступова некаторыя выканаўцы сталі станавіцца зоркамі, у якіх зьяўляліся прыхільнікі сярод гледачоў. З-за міжнароднага распаўсюджваньня фільмаў, зьнятых у Вугоршчыне, большасьць выканаўцаў выбіраюць псэўданімы зь міжнародным гучаньнем, напрыклад Нікі Андэрсан (швэдзкі), Манік Кавэ (францускі) ці Мішэль Вайльд (ангельская). Вайльд, сапраўднае імя якой Каталін Вад, здолела стаць зоркай мэйнстрыму і стала акторкай у тэлесэрыялу Joban rosszban.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]