Эратычная літаратура

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Эратычная літаратура — сукупнасьць пісьмовых крыніц, што ўключаюць выдуманыя і праўдзівыя гісторыі і паведамленьні пра пахатлівыя адносіны мужчыны й жанчыны, якія маюць сілу альбо маюць намер выклікаць у чытача пахатлівыя пачуцьці. Такая эротыка набывае форму раманаў, апавяданьняў, паэзіі, успамінаў пра жыцьцё і сэксуальныя дапаможнікі. Агульная рыса жанру — прыемныя выдумкі на розныя пытаньні. У дадзенае літаратуры можа быць апісаньне прастытуцыі, оргіі, гомасэксуалізм, садамазахізм і многія іншыя забароненыя дзеяньні, якія могуць і ня могуць быць выяўлены ў гутарковае мове. Іншыя распаўсюджаныя элемэнты — сатыра і сацыяльная крытыка. Нягледзячы на культурныя табу на падобную літаратуру, распаўсюджваньне эратычнай літаратуры не было ўспрынята галоўнай бядой да вынаходніцтва кнігадрукаваньня, паколькі выдаткі на выраб асобных рукапісаў абмежавалі распаўсюджваньне сярод вельмі невялікай групы чытачоў. Вынаходніцтва кнігадрукаваньня ў 15 стагодзьдзі прынесла з сабой і большы рынак, і павелічэньне абмежаваньняў, такіх як цэнзура і юрыдычныя абмежаваньні на абнародваньне па прычыне непрыстойнасьці. З-за гэтага большая частка вытворчасьці гэтага віду матэрыялу стала падпольнай [1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Patrick J. Kearney (1982) A History of Erotic Literature. Parragon: 7–18