Парнаграфія ў Летуве

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Парнаграфія ў Летуве маецца і можа быць купленая і знойдзеная ў сеціве. У праве Летувы забаронена распаўсюджаньне парнаграфічных вырабаў згодна з артыкулам 309 Карнага закону краіны. Закон піша: "Асоба якая для мэты распаўсюджаньня, вытворчасьці або закуп парнаграфічных вырабаў, або проста вырабу такіх вырабаў будзе пакараная на грамадзкія работы, або навязкаю, або абмежаваньнем свабоды, або затворы на адзін год[1].

Порнафільмы і перадачы ў жывую празь сеціва караюцца законам. У Летуве адсутнічаюць прызнаныя законам порнавытворцы, хоць самаробнае порна існуе. Простыя насельнікі краіны могуць грузіць зь сеціва непрыстойнае дзіва і спакойна яго глядзець. Продаж і платны паказ забаронены і караецца законам.

Мінулае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У бальшавіцкай Летуве парнаграфія была даступная для невялікага кругу асоб. Порнавырабы тайна "па-ціху" прывозілі з-за мяжы, як правіла з Заходняе Эўропы, зь Нямеччыны. Пасьля распаду СССР, зьменаў ва ўладзе і падзеньня ўраду бальшавікоў порнавырабы сталі шырока прадавацца ў Летуве. Порнавырабы сталі даступнымі для простага чалавека. У 1990-ыя гады ледзь усе рынкі краіны мелі месца продажаў відэа, дзе таксама можна было купіць порна. Сталі прадавацца порначасопісы замежныя, напрыклад СНІД-ІНФА.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]