Славія Мазыр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «МВКЦ Мазыр»)
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Славія Мазыр
FK Slavija.png
Поўная назва Футбольны клюб «Славія-Мазыр»
Заснаваны 1987
Горад Мазыр, Беларусь
Стадыён Юнацтва
Умяшчальнасьць: 5133
Дырэктар Андрэй Васілец[1]
Галоўны трэнэр Міхаіл Марціновіч
Чэмпіянат Найвышэйшая ліга
 · 2018 Першая ліга, 1 месца (павышэньне)
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Славія» — беларускі мужчынскі футбольны клюб з Мазыру. Двухразовы чэмпіён Беларусі (1996, 2000), двухразовы ўладальнік Кубка Беларусі (1996, 2000). У 1995—2005, 2012—2013 і 2015—2017 гадах выступаў у найвышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. У 2018 годзе выйгралі першынство ў першай лізе і атрымалі права на ўдзел у найвышэйшай лізе ў сэзоне 2019 году.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў створаны пад назвай «Палесьсе» ў 1987 годзе. 1992 год быў адзначаны стартам першага ў гісторыі нацыянальнага чэмпіянату Беларусі, у якім мазырскае «Палесьсе» стартавала ў другой лізе. У турніры прынялі ўдзел 16 камандаў. Пад кіраўніцтвам галоўнага трэнэра Анатоля Ўсенкі клюб фінішаваў на 7 месцы. У сэзоне 1992—1993 гадоў «Палесьсе» дамаглося прыкметнага прагрэсу і заняло 2 месца. У клюбу зьявілася стабільная матэрыяльная база, былі запрошаны дасьведчаныя футбалісты. Прафэсійны падыход да справы ня мог не прынесьці дывідэнды. Атрымаўшы больш за ўсіх перамог у чэмпіянаце, мазыране ледзь ня выйшлі ў першы дывізіён. На працягу ўсяго сэзону яны вялі барацьбу за адзіную пуцёўку ў эліту з бабруйскім «Шыньнікам», але ў выніку прапусьцілі яго наперад, набраўшы менш толькі на адзіны пункт. У сэзоне 1993—1994 гадоў «Палесьсе» зноўку спынілася на 2 месцы. На гэты раз шлях наверх заступіў лідзкі «Абутнік». Найлепшым снайпэрам турніру стаў форвард «Палесься» Аляксандар Дашкевіч з 12 дакладнымі стрэламі.

Чэмпіянат Беларусі 1994—1995 гадоў характэрны тым, што ў клюбу зьмяніўся фундатар. З другога кола каманда атрымала новую назву — МВКЦ (Мазырскі вытворча-камэрцыйны цэнтар). Перад клюбам была пастаўлена задача выйсьці ў першы дывізіён, і мазыране пасьпяхова вырашылі яе, упэўнена выйграўшы турнір і ўпершыню ў сваёй гісторыі заваяваўшы пуцёўку ў элітную беларускую лігу. Да перамогі клюб прывёў галоўны трэнэр Анатоль Юрэвіч. Найлепшым бамбардзірам лігі стаў нападнік МВКЦ Сяргей Яромка (24 галы). Такім чынам з 1995 па 2005 гады клюб выступаў у найвышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. У 1998 годзе клюб зноўку зьмяніў назву на «Славія». Спыніў існаваньне пасьля няўдалага для клюбу сэзону 2005 году, які скончыўся вылетам у першую лігу.

Напачатку 2006 году, у выніку аб’яднаньня ФК «ЗЛІН» Гомель і «Славіі» быў створаны новы клюб — ФК «Мазыр-ЗЛІН». Пры аб’яднаньні за аснову была ўзята каманда «ЗЛІН», пры гэтым новы клюб ствараўся ў Мазыры на матэрыяльнай базе «Славіі», што спыніла існаваньне. З пачатку 2007 году клюб выступаў пад назвай ФК «Мазыр».

Па сканчэньні сэзону-2007 кіраўніцтвам гораду было вырашана вярнуць камандзе назву «Славія». У 2011 годзе клюб заняў першае месца ў першай лізе чэмпіянату Беларусі і выйшаў у найвышэйшую лігу.

У найвышэйшай лізе «Славія» не паказвала добрых вынікаў. У сэзоне 2012 году мазырскі клюб доўгі час ішоў у зоне вылету, але здолеў пазьбегнуць яго, заняўшы 10 месца. У сэзоне 2013 году «Славія» хутка апынулася на апошнім радку і, нягледзячы на неблагую гульню ўлетку, не змагла яго пакінуць. У выніку каманда зноўку вылецела ў першую лігу.

У сэзоне 2014 году зьмяніўся амаль увесь склад каманды. Новы галоўны трэнэр Юры Пунтус зрабіў стаўку на шэраг вэтэранаў і пэрспэктыўных маладых футбалістаў, многія зь якіх перайшлі да Пунтусу зь ягонага былога клюбу — «Смалявічы-СТІ». У выніку «Славія» хутка стала аднім зь лідэраў лігі. У сярэдзіне сэзону мазыране разам зь мікашэвіцкім «Гранітам» значна адарваліся ад канкурэнтаў. Гарантаваўшы за некалькі тураў да фінішу вяртаньне ў найвышэйшую лігу, «Славія» саступіла першае месца «Граніту».

У сэзоне 2015 году «Славія» захавала склад папярэдняга году, узмацніўшыся шэрагам маладых гульцоў зь ніжэйшых ліг. Каманда добра пачала выступ у найвышэйшай лізе, апынуўшыся ў сярэдзіне табліцы. Шмат у чым гэта адбылося дзякуючы высокім бамбардзірскім паказчыкам нападніка мазыранаў Дзяніса Лапцева, які ў 13 матчах здолеў забіць 9 галоў. Улетку Лапцеў перайшоў у расейскі клюб «Тосна», а «Славія» стала выступаць горш, неўзабаве наблізіўшыся да зоны вылету. Толькі пасьля перамогі ў перадапошнім туры над «Гомелем» (3:1) мазыране гарантавалі месца ў найвышэйшай лізе на наступны сэзон. У выніку каманда скончыла чэмпіянат на 10-м радку табліцы.

Сэзон 2016 году «Славія» прайшла роўна, але на прэтэндавала на высокія месцы, зноў спыніўшыся ў выніку на 10-м радку. Найбольш яркімі момантамі каманды сталі хатняя перамога над чэмпіёнам краіны БАТЭ (2:1), а таксама звышвыніковыя матчы зь «Менскам» — абодва скончыліся перамогамі гаспадароў зь лікам 6:2. Трэба адзначыць, што ў гэтым сэзоне лінія абароны выглядала вельмі нестабільна. Сярод гульцоў таго сэзону трэба вылучыць Уладзіслава Жука, які дзякуючы сваёй яскрайвай гульні быў выкуплены шматразовым чэмпіёнам краіны — барысаўскім БАТЭ. Аднак ужо на пачатку сэзону 2017 году гулец вярнуўся ў клюб у выніку арэнднага пагадненьня з клюбам Менскай вобласьці. У сэзоне 2017 году каманда заняла 15 месца ў найвышэйшым дывізіёне і вылецела ў першую лігу.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на жнівень 2019 году[2]
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
2 Сьцяг Украіны ПА Ігар Варанкоў 1981
4 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Ігар Ражкоў 1981
5 Сьцяг Расеі Аб Ягор Патапаў 1993
6 Сьцяг Украіны Аб Юры Панця 1990
7 Сьцяг Ганы ПА Фрэнсыс Нарг 1994
8 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Аляксандар Ануфрыеў 1995
11 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Дзьмітры Крывашэеў 1998
13 Сьцяг Малдовы ПА Ігар Кастроў 1987
16 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Міхаіл Бараноўскі 1983
17 Сьцяг Украіны Аб Юры Недашкоўскі 1986
18 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Уладзіслаў Жук 1994
19 Сьцяг Украіны Аб Андрэй Сарокін 1991
20 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Андрэй Чухлей 1987
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Яўген Іваненка 1995
23 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Валеры Сянько 1998
27 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Вадзім Курловіч 1992
28 Сьцяг Расеі Нап Мікіта Мельнікаў 1997
29 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Дзяніс Кавалеўскі 1992
30 Сьцяг Украіны Бр Радзівон Сямук 1989
34 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Арцём Пятрэнка 2000
70 Сьцяг Ганы Нап Дэніс Тэтэ 1995
77 Сьцяг Украіны Нап Максім Сьлюсар 1997
88 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Аляксандар Раеўскі 1988
99 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Глеб Шаўчэнка 1999
Сьцяг Украіны ПА Дзьмітры Варабей 1985

Рэзэрвовы склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Уладзіслаў Кавалёў 1999
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Дзьмітры Кунец 2000
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Дзьмітры Целеш 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Максім Юшкевіч 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Уладзіслаў Байда 1999
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Алег Варыцкі 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Станіслаў Гуд 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Іван Лузан 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Уладзімер Торчык 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Савелі Цыбліенка 2002
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Юры Яркоў 1995
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Іван Барысевіч 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікалай Дулуб 2000
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікіта Захарэнка 2002
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Мікалай Кісялёў 1998
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Назар Пачапскі 1999
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Уладзіслаў Полаз 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Дзяніс Арахоўскі 2002
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Арцём Гвозьдзь 2000
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Даніла Сьлесарчук 2001
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Улас Шуляк 2001

У арэндзе[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Іван Лузан («Баранавічы», да канца сэзону 2019 году[3]) 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Сямён Калыбенка («Хімік», да канца сэзону 2019 году[3]) 1998
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Дзьмітры Юрчанка («Граніт», да канца сэзону 2019 году[3]) 1998

Статыстыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіянат[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
2012 Найвышэйшая 10 30 7 6 17 22–58 27
2013 Найвышэйшая 12 Red Arrow Down.svg 32 5 8 19 24–47 23
2014 Першая 2 Green Arrow Up Darker.svg 30 18 6 6 55–38 60
2015 Найвышэйшая 10 26 7 5 14 33–50 26
2016 Найвышэйшая 10 30 9 8 13 33–49 35
2017 Найвышэйшая 15 Red Arrow Down.svg 30 4 8 18 26–50 20
2018 Першая 1 Green Arrow Up Darker.svg 28 21 7 0 69–13 70

Кубак[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Раўнд Г В Н П РМ
2012—2013 1/8 2 1 0 1 3–5
2013—2014 1/8 2 1 0 1 4–1
2014—2015 1/16 1 0 0 1 1–2
2015—2016 1/8 4 2 1 1 7–5
2016—2017 1/8 2 1 1 0 2–0
2017—2018 1/16 1 0 1 0 1–1
2018—2019 1/8 3 2 1 0 6–4

Эўракубкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Кубак Раўнд Клюб Дома У гасьцях
1996—1997 Кубак уладальнікаў кубкаў к/р Сьцяг Ісьляндыі Рэйк’явік 2:2 0:1
1997—1998 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р Сьцяг Малдовы Канструктарул Кішынёў 3:2 1:1
2 к/р Сьцяг Грэцыі Алімпіякос Пірэй 2:2 0:5
1997—1998 Кубак УЭФА 1 раўнд Сьцяг Грузіі Дынама Тбілісі 1:1 0:1
2000—2001 Кубак УЭФА 1 раўнд Сьцяг Ізраілю Макабі Хайфа 1:1 0:0
2001—2002 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р Сьцяг Фарэрскіх выспаў Вагур 5:0 0:0
2 к/р Сьцяг Славаччыны Інтэр Браціслава 0:1 0:1

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]