Віцебск (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Віцебск
FC Vitebsk Logo.png
Поўная назва Футбольны клюб «Віцебск»
Заснаваны 1960
Горад Віцебск, Беларусь
Стадыён Цэнтральны спарткомплекс
Умяшчальнасьць: 8144
Дырэктар Мікалай Вайцюхоўскі[1]
Галоўны трэнэр Сяргей Ясінскі
Чэмпіянат Найвышэйшая ліга
 · 2019 13 месца
Афіцыйны сайт

«Віцебск» — беларускі футбольны клюб з гораду Віцебску, заснаваны ў 1960 годзе. Уладальнік Кубка Беларусі (1998).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Каманда была створана ў 1960 годзе. У савецкія часы выступала ў другой лізе чэмпіянату СССР.

У найвышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі каманда гуляла з 1992 па 2011 год, акрамя сэзонаў 2003 і 2005 гадоў. Найлепшыя сэзоны клюб праводзіў у 1990-х гадох, калі трывала вёў барацьбу за мэдалі, атрымаў перамогу ў Кубку Беларусі. У першай палове 2000-х гадоў гульня пайшла на спад, і двойчы паводле вынікаў сэзонаў 2002 і 2004 гадоў клюб выбываў у першую лігу, але адразу вяртаўся ў вышэйшы дывізіён. Другая палова 2000-х прайшла пры чарговым уздыме віцебскага клюбу, які, хоць і не змагаўся за мэдалі, але знаходзіўся ў верхняй палове табліцы.

З 2009 году пачаўся чарговы заняпад. Каманда займала месца ўнізе, недалёка ад зоны вылету. У сэзоне 2011 году няўдалы фініш пакінуў каманду на перадапошнім месцы. Саступіўшы ў пераходных матчах менскаму «Партызану» (0:2 і 2:1), каманда выбыла ў першую лігу[2].

Сэзон 2012 году каманда правяла ў барацьбе за вяртаньне ў эліту. Да апошняга моманту віцебскі клюб захоўваў шанец на другое месца, якое давала права на стыкавыя матчы за месца ў вышэйшай лізе, але ў выніку гульцы віцебскага клюбу скончылі сэзон трэцімі. Сэзон 2013 году пачаўся для каманды няўдала, але пазьней клюб выйшаў на другую пазыцыю ў турнірнай табліцы. У сярэдзіне 2013 году з-за дрэннага фінансаваньня з клюбу сышлі асноўныя гульцы, але «Віцебск» працягваў весьці барацьбу за месца ў эліце. У выніку, аднак, клюб зноўку апынуўся на трэцім месцы, ня здолеўшы вярнуцца ў вышэйшую лігу.

У сэзоне 2014 году склад каманды папоўніўся моцнымі для ўзроўню першай лігі гульцамі, што дазваляла разьлічваць на добрыя вынікі ў чэмпіянаце. Але віцебскі клюб пацярпеў паразы ад асноўных канкурэнтаў і ў выніку скончыў першы этап на пятым месцы. Пасьля гэтага ў ліпені 2014 году быў звольнены галоўны трэнэр Юры Канаплёў. Разам з новым трэнэрам Сяргеем Вехцевым «Віцебск» падвысіў свае паказчыкі і неўзабаве ўзняўся да трэцяга радку, які здолеў захаваць да канца чэмпіянату. У стыкавых матчах «Віцебск» перайграў магілёўскі «Дняпро» (2:0, 1:1) і праз тры гады вярнуўся ў вышэйшую лігу.

Сэзон 2015 году каманда пачала ў вышэйшай лізе, аднак ужо ўлетку праз дрэнныя паказчыкі з клюбу быў звольнены галоўны трэнэр Сяргей Вехцеў, а ў пачатку ліпеня выконваючым абавязкі быў назначаны Сяргей Ясінскі, які да гэтага часу трэнэраваў дубль «Віцебску». Не зважаючы на тое, што клюб скончыў чэмпіянат на перадапошнім 13-м месцы, гульня ў цэлым і колькасьць набраных пунктаў зь Ясінскім значна палепшылася, а клюб захаваў месца ў эліце[3]. 23 жніўня 2015 году Ясінскі стаў паўнавартнасным галоўным трэнэрам, а ў сьнежні падоўжыў працоўнае пагадненьне з клюбам на 2 гады. Яшчэ адной прыкметнай падзеяй 2015 году стала тое, што клюб упершыню за апошнія гады распачаў сэзон без даўгоў.

У 2016 годзе на балянс клюбу перайшоў «Цэнтральны спарткомплекс», на якім клюб праводзіць хатнія матчы. Паводле словаў дырэктара клюбу Мікалая Вайцюхоўскага, гэта дало магчымасьць клюбу зарабляць грошы за кошт стадыёну, якія ў тым ліку пайшлі на мадэрнізацыю комплекса[4]. У чэмпіянаце клюб заняў высовае 6-е месца, зрабіўшы стаўку ў тым ліку на мясцовых выхаванцаў. Лепшым бамбардзірам клюбу стаў Раман Воўкаў, кантракт зь якім клюб падпісаў напярэдадні сэзону. На рахунку нападніка 9 мелася галоў. Таксама ў сярэдзіне сэзону да клюбу далучыўся нападнік Кірыл Вяргейчык, які аднак у асноўным выходзіў на замену.

На новы сэзон клюб здолеў захаваць у сваім складзе лідэраў каманды, аднак сэзон распачаўся наўядала. Першую перамогу «Віцебск» атрымаў толькі ў пятым туры, калі ў гасьцёх перамог гарадзенскі «Нёман» зь лікам 1:4, такім чынам гэта старт стаў найгоршым для клюбу з 2011 году. Аднак у хуткім часе клюб спраўна стаў зарабляць пункты і падвысіў сваю пазыцыю ў турнірнай табліцы. Сапраўднай сэнсацыяй стала падпісаньне кантракту з былым гульцом менскага «Дынама» Рафаэлам Ледэсмам[5]. Клюб амаль да апошняга меў шанец на 4-е месца, якое ў некаторых выпадках дае магчымасьць выступіць у Лізе Эўропы, аднак усё ж такі прапусьціў наперад канкурэнтаў і заняў выніковае 8-е месца.

У 2018 годзе «Віцебск» страціў некалькіх выдатных гульцоў, як то Арцём Салавей, які перайшоў у менскае «Дынама», і Віталь Квашук, які перайшоў у гарадзенскі «Нёман». Аднак, такія страты клюб здолеў кампенсаваць, падпісаўшы адразу некалькіх былых гульцоў менскага «Дынама», як то Бруну Фурлана і Ненада Адамавіча. Дзякуючы ўзмацненьню, клюб выдаў свой лепшы старт з 2010 году, атрымаўшы дзьве перамогі і аднойчы згуляўшы ў нічыю ў трох першых турах[6].

Былыя назвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • КІМ (1992—1994)
  • «Дзьвіна» (1994—1995)
  • «Лякаматыў-96» (1996—2002)
  • «Лякаматыў» (2003—2006)
  • «Віцебск» (з 2007)

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 14 ліпеня 2020 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Дзьмітры Гушчанка 1988
3 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Артур Кац 1994
4 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Арцём Скітоў (капітан) 1991
5 Сьцяг Бразыліі ПА Вандэрсан 1994
6 Сьцяг Бразыліі Аб Жулію Сэзар 1996
7 Сьцяг Украіны ПА Максім Калянчук 1989
8 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Ян Масесаў 2000
9 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Руслан Цевераў 1994
10 Сьцяг Бразыліі Нап Дыегу Карыёка 1998
11 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Антон Матвеенка 1986
12 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Яўген Клапоцкі 1993
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
13 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Максім Дробыш 2001
14 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Аляксандар Ксенафонтаў (ар. Дынама Мн.) 1999
17 Сьцяг Расеі Аб Данііл Чалаў 1994
19 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Павал Назаранка 1995
20 Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Сяргей Воўкаў 1999
21 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Арцём Гурэнка 1994
22 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Уладзіслаў Фядосаў 1998
23 Сьцяг Расеі ПА Ільля Васільеў 1997
25 Сьцяг Украіны Аб Алег Карамушка 1984
34 Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Арцём Сарока 1992
98 Сьцяг Малдовы Нап Ён Нікалаэску (ар. Шахцёр) 1998

Статыстыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіянат[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
2012 Першая 3 28 19 2 7 57–30 59
2013 Першая 3 30 16 7 7 40–29 55
2014 Першая 3 Green Arrow Up Darker.svg 30 15 5 10 44–30 50
2015 Найвышэйшая 13 26 4 9 13 21–47 21
2016 Найвышэйшая 6 30 12 6 12 30–26 42
2017 Найвышэйшая 8 30 12 7 11 35–38 43
2018 Найвышэйшая 4 30 19 5 6 47–20 62

Кубак[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Раўнд Г В Н П РМ
2012—2013 1/16 2 1 0 1 6–2
2013—2014 1/16 1 0 0 1 2–3
2014—2015 1/4 4 3 0 1 8–6
2015—2016 1/8 4 2 1 1 7–5
2016—2017 1/8 2 1 0 1 2–2
2017—2018 1/8 2 1 1 0 1–0
2018—2019 Фінал 7 4 2 1 8–3
2019—2020 1/8 2 1 0 1 4–4

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]