Маладэчна (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Маладэчна-2013
Поўная назва Футбольны клюб «Маладэчна-2013»
Заснаваны 1989
Горад Маладэчна, Беларусь
Стадыён Гарадзкі
Умяшчальнасьць: 4800
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Першая ліга
 · 2023 11 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Маладэчна-2013» — футбольны клюб зь Беларусі, з гораду Маладэчна. Свае хатнія матчы ладзіць на Гарадзкім стадыёне, які здольны зьмясьціць 4800 гледачоў. Таксама зрэдку клюб гуляе на Школьным стадыёне ў Чысьці.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За польскім і савецкім часам[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбол у горадзе зьявіўся падчас існаваньня міжваеннай Польшчы, калі быў сфармаваны клюб «ВКС Маладэчна». За савецкім часам клюб некалькі разоў закладваўся і спыняў сваё існаваньне, выступаючы пад назвамі «Дынама», «Маладэчна», «Спартак», «Нарач», «Чырвоны сьцяг», «Хваля», «Селена», «Мэталіст», «Праца» і «Станкабудаўнік».

Клюб быў у чарговы раз створаны ў 1989 годзе пад назвай «Мэталюрг» пры падтрымцы тагачаснага дырэктара Маладэчанскага заводу парашковай мэталюргіі Генадзя Карпенкі. «Мэталюрг» адразу выйшаў у наймацнейшы дывізыён чэмпіянату БССР, а ў 1991 годзе стаў апошнім пераможцам чэмпіянату і Кубка БССР.

Па здабыцьці незалежнасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1992—2003 гадах гуляў у найвышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі (акрамя 2000 году). У клюбе пачыналі кар’еру такія гульцы, як Аляксандар Вяжэвіч, Уладзімер Карыцька, браты Ўладзімер і Міхаіл Макоўскія. У сярэдзіне 2000-х празь фінансавыя праблемы клюб апусьціўся да другой лігі, дзе стаў займаць месца ў канцы табліцы. У сэзонах 2009—2011 гадоў каманда паказвала добрыя вынікі, але не змагла атрымаць павышэньне. У 2011 клюб, які доўгі час быў вядомы пад назвай «Маладэчна», стаў менавацца «Забудова» — ад назвы спонсару. У 2012 праблемы зь фінансаваньнем прывялі да чарговага падзеньня ў ніжнюю частку табліцы. У 2013 годзе зноў зьмяніў назву на «Маладэчна-2013». У 2013 годзе ў клюбу зьявілася новая эмблема на беларускай мове[1], пры гэтым ад самага пачатку стварэньня было заяўлена, што эмблема клюбу будзе толькі на беларускай мове, да таго ж на эмблеме будзе ўказаны год заснаваньня — 1949[2].

«Маладэчна-ДЮСШ-4»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля сэзону 2014 году клюб спыніў існаваньне, а з 2015 году ў другую лігу заявілася іншая маладэчанская каманда «Маладэчна-ДЮСШ-4»[3], якая фактычна ёсьць пераемніцай клюбу. У лютым 2015 году стала вядома, што «Маладэчна-ДЮСШ-4» будзе выступаць у другой лізе замест «Маладэчна-2013»[4]. Новая каманда стала выступаць значна больш пасьпяхова і адразу ачоліла табліцу групы А, дзе ў выніку перамагла. У фінальным этапе «Маладэчна-ДЮСШ-4» саступіла асноўным канкурэнтам і ня здолела выйсьці ў першую лігу, заняўшы чацьвертае месца. Перад сэзонам 2016 году «Маладэчна-ДЮСШ-4» мела мажлівасьць заявіцца ў першую лігу замест спыніўшых існаваньне камандаў, але адмовілася і працягнула выступы ў другой лізе. У сэзоне 2016 годзк клюб доўгі час рухаўся на трэцім месцы, якое забясьпечвала выхад у першую лігу, але ў двух апошніх турах атрымала паразу ад сваіх асноўных канкурэнтаў — «Клецку» і «Нёману-Агра» — і скончыла сэзон на пятым месцы. У сэзоне 2017 году маладэчанскі клюб стаў супрацоўнічаць з Андрэем Іваненкам, які раней працаваў з такімі клубамі, як «Рагачоў-МК» і «Крумкачы». Дзякуючы Іваненку каманду папоўніў шэраг гульцоў з досьведам выступаў у найвышэйшай лізе, былі арганізаваныя замежныя перадсэзонныя зборы і іншае. Аднак, у чэмпіянаце «Маладэчна-ДЮСШ-4» ня здолела адолець асноўных канкурэнтаў і заняла выніковае шостае месца. Па заканчэньні сэзону стала вядома, што маладэчанскі клюб спыняе супрацоўніцтва з Іваненкам.

У сэзоне 2018 году дружына ў асноўным складалася з маладэчанскіх футбалістаў, да якіх дадалася невялікая колькасьць запрошаных гульцоў, сярод якіх быў дасьведчаны Алег Страхановіч. Доўгі час «Маладэчна-ДЮСШ-4» займала апошні радок, а першая перамога была здабытая толькі ў 13-м туры. Аднак, пазьнейшыя посьпехі дазволілі камандзе ўзьняцца ў сярэдзіну табліцы і скончыць сэзон на 9 радку з 15 дружанаў. У сэзоне 2019 году каманда стала называцца «Маладэчна». Захаваўшы лідэраў, маладэчанскі клюб умацаваўся шэрагам новых гульоў, у тым ліку з досьведам выступаў ў найвышэйшай лізе. Стаўшы адным з фаварытаў, маладэчанцы дзякуючы добра праведзенай другой палове сэзону стаў трэцім, што ў сувязі з спыненьнем існаваньня менскага «Тарпэда» давала права на выхад у першую лігу.

У пачатку 2020 году доўгі час заставалася адкрытым пытаньне аб удзеле «Маладэчна» ў першай лізе. У сувязі з тым, што права ўдзельнічаць у першай лізе таксама атрымаў і «Андэрдог» з Маладэчанскага раёну, у лютым зьявілася інфармацыя аб магчымым аб’яднаньні «Андэрдога» з «Маладэчнам», каб аб’яднаны клюб узяў удзел у першай лізе. Плянавалася, што бюджэт будзе фармавацца напалову з прыватнага капіталу ўласьнікаў «Андэрдога», аднак пазьней праз рознагалосьсяў «Андэрдог» увогуле зьняўся з роызыгрышаў беларускіх пяршынстваў, а «Маладэчна» заявілася ў другую лігу. Не зважаючы на дрэнны старт, «Маладэчна» зь цягам часам захапіла лідэрства ў сваёй групе і выйшла ў фінальны этап. У жніўні падчас пратэстаў у Беларусі быў знойдзены мёртвым фанат маладэчанскага клюбу Мікіта Крыўцоў[5]. У фінальным этапе другой лігі маладэчанская каманда заняла трэцяе месца і атрымала права на пераходныя матчы супраць шацілавіцкага «Хіміка» за месца ў першай лізе на наступны сэзон, але саступіла (0:0, 0:4) і засталася ў другой лізе.

У пачатку сэзона 2021 году фан-рух адмовіўся падтрымліваць «Маладэчна», пакуль у краіне працягваюцца палітычныя судовыя справы, зьбіцьцё і забойства людей за ўласныя меркаваньні[6]. Маладэчанскі клюб добра ўзмацніўся і здолеў перамагчы ў Менскім дывізіёне другой лігі, аднак у плэй-оф выбыў з далейшай барацьбы ўжо на стадыі 1/8 фіналу, саступіўшы па пэнальці менскаму БДУ (0:0, 0:0, пэн. 1:4). У студзені 2022 году ў выніку недахопу камандаў для першай лігі АБФФ прапанавала «Маладэчна» месца ў другім дывізіёне[7]. У лютым 2022 году клуб падаў дакумэнты дзеля праходжаньня ліцэнзаваньня да ўдзелу ў першай лізе. «Маладэчна» стала серадняком турніру і завяршыла сэзон на 8 месцы з 13 клюбаў.

Папярэднія назвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1989—1992: «Мэталюрг»
  • 1993—2000: «Маладэчна»
  • 2001—2003: «Маладэчна-2000»
  • 2004—2010: «Маладэчна»
  • 2011—2012: «Забудова»
  • 2013—2014: «Маладэчна-2013»
  • 2015—2018: «Маладэчна-ДЮСШ-4»
  • з 2019: «Маладэчна»

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

БССР[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Беларусь[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 26 жніўня 2023 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
2 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Мікіта Ерамінок 2002
3 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Сяргей Дрозд (капітан) 1983
4 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Артур Кац 1994
5 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Юры Валавік 1993
6 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Уладзімер Маслоўскі 2000
7 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Аляксандар Кротаў 1995
8 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Мікалай Рабых (ар. Славія) 2001
9 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Глеб Гулецкі 2002
10 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Павал Расолька 1993
11 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Сяргей Тарчыла 1993
12 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Яўген Война 2000
13 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Яўген Чычоў 1999
14 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Пётар Казанцаў 1998
15 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Аляксандар Корзун 2000
16 Нацыянальны сьцяг Беларусі Бр Даніла Трацяк 2004
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Ягор Нікіпаронак 2002
18 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Аляксей Петрусевіч 1996
19 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Аляксандар Шведчыкаў (ар. БАТЭ) 2003
20 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Арцём Дылеўскі 1997
21 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Кірыл Пацяршук 2001
24 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Юры Казлоў (капітан) 1991
31 Нацыянальны сьцяг Беларусі Бр Максім Высоцкі 1995
33 Нацыянальны сьцяг Беларусі ПА Ігар Нарожнік 1990
41 Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Максім Казюрэнка 2000
66 Сьцяг Расеі ПА Герман Ананскіх 2002
71 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Раман Бурак 2001
90 Нацыянальны сьцяг Беларусі Нап Ігар Моніч 2000
99 Нацыянальны сьцяг Беларусі Бр Вадзім Юхновіч 2003
Нацыянальны сьцяг Беларусі Аб Максім Луцкі 2002

Статыстыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіянат БССР[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
1989 Другая 1 22 15 4 3 53–19 34
1990 Першая 4 30 17 6 7 44–26 40
1991 Першая 1 28 17 7 4 68–24 41

Чэмпіянат і Кубак Беларусі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт Кубак
1992 Першая 9 15 5 5 5 11–12 15 1/2
1992—1993 Першая 13 32 7 10 15 34–40 24 1/4
1993—1994 Першая 9 30 10 11 9 35–31 31 1/2
1994—1995 Першая 4 30 12 11 7 48–30 35 1/4
1995 Першая 5 15 8 1 6 33–19 25 1/4
1996 Першая 8 30 11 8 11 42–33 41 1/8
1997 Першая 13 30 7 9 14 28–44 30 1/4
1998 Найвышэйшая 14 28 4 4 20 21–51 16 1/4
1999 Найвышэйшая 16 30 2 5 23 21–71 11 1/8
2000 Першая 1 30 23 5 2 76–16 74 1/32
2001 Найвышэйшая 10 26 8 5 13 23–47 29 1/8
2002 Найвышэйшая 13 26 3 3 20 23–59 13 1/8
2003 Найвышэйшая 16 30 3 7 20 19–52 16 1/8
2004 Першая 13 30 9 4 17 27–54 31 1/16
2005 Другая 12 26 5 3 18 21–54 18 1/32
2006 Другая 16 32 5 5 22 33–71 20 1/32
2007 Другая 14 30 7 4 19 28–71 25 1/32
2008 Другая 8 30 11 10 9 55–43 43 1/32
2009 Другая 3 26 15 3 8 55–31 48 1/16
2010 Другая 4 34 17 6 11 69–52 57 1/16
2011 Другая 4 30 17 7 6 58–38 58 1/32
2012 Другая 15 36 12 2 22 45–86 38 1/32
2013 Другая 10 24 6 4 14 32–51 22 1/64
2014 Другая 16 24 10 1 13 47–46 31 1/32
2015 Другая 4 26 15 5 6 55–23 50 1/32
2016 Другая 5 24 13 4 7 60–22 43 1/32
2017 Другая 6 26 13 6 7 70–37 45 1/16
2018 Другая 9 28 8 7 13 46–64 31 1/32
2019 Другая 3 28 22 1 5 91–26 67 1/32
2020 Другая — група А 1 20 15 3 2 59–18 48 1/64
Другая — за 1—6 месца 3 10 4 1 5 15–20
2021 Другая — Менскі (поўнач) 1 18 17 0 1 99–12 51 1/16
Другая — плэй-оф 9—16 2 0 2 0 0–0
2022 Першая 8 24 7 8 9 30–45 29 1/16

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]