Уладзімер Макоўскі
| Уладзімер Макоўскі | ||
| Пэрсанальная інфармацыя | ||
|---|---|---|
| Нарадзіўся | 23 красавіка 1977[1] (48 гадоў) | |
| Пазыцыя | нападнік | |
| Клюбы | ||
| Гады | Клюб | Гульні (галы)¹ |
| 1993—1995 | Маладэчна-2018 | 47 (11) |
| 1996—1997 | Дынама Менск | 57 (39) |
| 1997—1999 | Дынама Кіеў | 14 (4) |
| 1999 | Балтыка | 15 (2) |
| 1999—2000 | Ворскла Палтава | 15 (2) |
| 2000—2001 | ЦСКА Кіеў[d] | 7 (0) |
| 2001—2003 | Гавэрла Ужгарад | 48 (2) |
| 2003 | Балтыка | 1 (0) |
| 2003 | Дынама Менск | 12 (1) |
| 2004 | Тарпэда Менск | 19 (4) |
| 2004—2006 | Шамахы | 52 (11) |
| 2007 | Дарыда | 25 (4) |
| 2008 | Нафтан | 27 (7) |
| 2009 | Мікашэвічы | 16 (0) |
| 2010—2012 | Гарадзея | 59 (25) |
| 2013 | Іслач | 3 (0) |
| Зборныя | ||
| 1995—1997 | Беларусь (да 21) | 11 (4) |
| 1995—2000 | Беларусь | 28 (4) |
Уладзі́мер Мако́ўскі (нар. 23 красавіка 1977 году) — беларускі футбаліст, нападнік. Найлепшы футбаліст Беларусі 1996 году. Уваходзіць у Клюб беларускіх бамбардзіраў для футбалістаў, якія забілі 100 і болей галоў на найвышэйшым узроўні[2].
Кар’ера
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Клюбная
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Уладзімер Макоўскі і ягоны брат-блізьнюк Міхаіл пачалі займацца футболам у родным Маладэчне, дзе іхным настаўнікам у мясцовай ДЮСШ быў Анатоль Берасьнёў. У веку 16 гадоў юнакі апынуліся ў клюбе «Электрамодуль», які браў удзел у першынстве трэцяга дывізіёну Беларусі. Аднойчы гульню гэтай каманды наведаў будучы трэнэр зборнай Беларусі Сяргей Бароўскі, які трэнаваў на той час іншы маладэчанскі «Мэталюрг». Ужо ў наступным сэзоне браты абаранялі колеры гэтай каманды, якая гуляла ў Найвышэйшай лізе і ставіла перад сабой значна больш сур’ёзныя задачы, чым іхняя папярэдняя каманда. У гэтым клюбе хлопцы правялі два гады, пасьля чаго іх запрасілі далучыцца да менскага «Дынама».
Менавіта ў сталічным клюбе па-сапраўднаму быў выкрыты талент Уладзімера. У 1996 годзе ён стаў найлепшым гульцом чэмпіянату Беларусі, дапамог сваёй камандзе здабыць срэбраныя ўзнагароды чэмпіянату і дакрочыць да фіналу Кубка Беларусі. У наступным годзе сам Макоўскі выглядаў магчыма і ня гэтак жа яскрава, аднак каманда змагла падняцца на верхавіну турнірнай табліцы чэмпіянату паводле вынікаў сэзону. Браты поруч перайшлі ў кіеўскае «Дынама», якое перажывала час адраджэньня. Былі прапановы і ад іншых клюбаў, у прыватнасьці ад маскоўскага «Спартака», аднак да канкрэтыкі там гэтак і не дайшло. У Кіеве на блізьнюкоў рабілі вялікія надзеі, аднак Уладзімеру было вельмі цяжка канкураваць за месца ў складзе зь Сяргеем Рабровым і Андрэем Шаўчэнкам. Таксама зьявіліся праблемы з выкананьнем спартовага рэжыму. Форму даводзілася падтрымліваць пераважна выступаючы ў складзе «Дынама-2». У 1999 годзе шляхі братоў Макоўскіх упершыню разышліся, бо Ўладзімер трапіў у каралявецкую «Балтыку». Аднак, даволі хутка двайняты зноў апынуліся разам, бо Ўладзімера запрасілі на параду брата ў склад палтаўскай «Ворсклы».
Цягам наступных чатырох гадоў Уладзімер зьмяніў цэлы шэраг клюбаў, сярод якіх былі ужгарадзкае «Закарпацьце», кіеўскі ЦСКА і зноў «Балтыка». У 2003 годзе ягоны кантракт з кіеўскім «Дынама» падышоў да канца, і Макоўскі пастанавіў сабе вярнуцца на радзіму, вярнуўшыся ў менскае «Дынама». Футбаліст пасьля гэтага зьмяняў каманды амаль што год, затрымаўшыся ў «Гарадзеі». Апошнім клюбам у гульнёвай кар’еры стала «Іслач».
Трэнэрская
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Улетку 2012 году перайшоў на трэнэрскую працу. Пэўны час уваходзіў у трэнэрскі склад футбольнага клюбу «Іслач» з Найвышэйшай лігі чэмпіянату Беларусі[3]. 10 жніўня 2016 году ў СМІ зьявілася інфармацыя аб датычнасьці Макоўскага зь некалькімі гульцамі клюбу да арганізацыі дамоўленых матчаў. Размова аб сустрэчы паміж камандамі «Іслач» і берасьцейскім «Дынама», у якім берасьцейская каманда займела перамогу зь лікам 4:2. 19 лютага 2018 году ўжо экс-трэнэр «Іслачы» Ўладзімер Макоўскі пажыцьцёва быў дыскваліфікаваны АБФФ[4].
Дамоўленыя гульні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]За ўдзел у дамоўленых гульнях судом Першамайскага раёну Менску ў кастрычніку 2017 году асуджаны на 2 гады абмежаваньня волі без накіраваньня ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу і цягам 5 гадоў забаронены ўдзел у прафэсійных спартовых спаборніцтвах[5], а ў лютым 2018 году пажыцьцёва дыскваліфікаваны Беларускай фэдэрацыяй футболу[4].
Дасягненьні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Чэмпіён Беларусі: 1997
- Чэмпіён Украіны: 1998, 1999
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Vladimir Makovski // Transfermarkt (мн.) — 2000.
- ↑ Клуб бомбардиров. Голевая сага Вячеслава Глеба (рас.)
- ↑ Владимир Маковский: «Милевский может выйти на прежний уровень». Sport.ua.
- 1 2 Дело о договорных матчах: КДК АБФФ пожизненно дисквалифицировал 11 футболистов и Владимира Маковского (рас.)
- ↑ Вынесены приговоры фигурантам дела о договорных матчах: ограничение свободы и штрафы{{}}
- Нарадзіліся 23 красавіка
- Нарадзіліся ў 1977 годзе
- Нарадзіліся ў Маладэчне
- Футбалісты клюбу «Маладэчна-2013»
- Футбалісты клюбу «Дынама» Менск
- Футбалісты клюбу «Дынама» Кіеў
- Футбалісты клюбу «Балтыка» Калінінград
- Футбалісты клюбу «Ворскла» Палтава
- Футбалісты клюбу ЦСКА Кіеў
- Футбалісты клюбу «Гавэрла» Ужгарад
- Футбалісты клюбу «Тарпэда» Менск
- Футбалісты клюбу «Кешла» Баку
- Футбалісты клюбу «Дарыда» Менскі раён
- Футбалісты клюбу «Нафтан» Наваполацак
- Футбалісты клюбу «Граніт» Мікашэвічы
- Футбалісты клюбу «Гарадзея»
- Футбалісты клюбу «Іслач» Менскі раён
- Футбалісты моладзевай зборнай Беларусі
- Футбалісты зборнай Беларусі
- Беларускія футбалісты