Ліда (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Ліда
FK Lida.png
Поўная назва Футбольны клюб «Ліда»
Заснаваны 1962
Горад Ліда, Беларусь
Стадыён «Старт»
Умяшчальнасьць: 2960
Старшыня Віктар Пішчык
Галоўны трэнэр Сяргей Саладоўнікаў
Чэмпіянат Першая ліга
 · 2017 14 месца
Афіцыйны сайт

«Ліда» — футбольны клюб зь Беларусі. Заснаваны ў 1962 годзе. Базуецца ў месьце Ліда, якое знаходзяцца ў Гарадзенскай вобласьці. Адзін з наймацнейшых клюбаў часоў БССР, 4-разовы чэмпіён БССР (1983, 1985, 1986, 1989), а таксама пераможца й прызэр розных турніраў БССР. У 1990-х гадох клюб часьцяком выступаў у вышэйшай лізе айчыннага чэмпіянату, апошні раз датуецца сэзонам 2000 году. На сёньня каманда гуляе ў першай лізе чэмпіянату Беларусі па футболе.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За савецкім часам[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіёнскі склад «Абутніку» ў 1989 годзе

Клюб у горадзе Ліда быў утвораны ў 1962 годзе пад назвай «Чырвоны сьцяг». Назва пратрымалася ўсяго год і ў 1963 годзе клюб быў перайменаваны ў «Вымпел». Пагуляўшы пад гэтым імем 8 сэзонаў, у 1971 годзе каманда надоўга атрымала назву «Абутнік». Назвай каманда была абавязана свайму спонсару Лідзкай абутковай фабрыцы. Каманда выступала ў розных турнірах Беларускай ССР. Першы значны посьпех прыйшоў у 1972 годзе. «Абутнік» выйшаў у фінал Кубка БССР, але саступіў «Тарпэда» Жодзіна зь лікам 0:2. Празь дзесяць гадоў жодзінцы зноўку абыгралі лідчанаў у фінале Кубка БССР зь лікам 3:0.

У 1983 годзе «Абутнік» у чэмпіянаце БССР выйшаў у фінал, дзе сустрэўся зь менскай «Арбітай». Першы матч у Лідзе скончыўся зь лікам 0:0, а сустрэча ў Менску завяршылася ўнічыю 1:1, такім чынам, гол забіты на чужым полі, прынёс лідчанам золата. У 1984 годзе «Абутнік» быў мацнейшы за жодзінскае «Тарпэда» ў фінале Супэркубку БССР. У 1985 годзе лідчане ў групе чэмпіянату БССР набралі 36 пунктаў, а паказчык мячоў склаў 58:12. У фінале «Ліда» прымала ў сябе «Тарпэда» й атрымала перамогу зь лікам 2:0. У матчы ў адказ у Жодзіна «Абутнік» атрымаў паразу — 1:2, але дзякуючы агульнаму ліку стаў двухразовым чэмпіёнам БССР.

У 1986 годзе ў фінале Супэркубка БССР быў абыграны салігорскі «Шахцёр». У чэмпіянаце каманда зноўку прабілася ў фінал. У саперніках быў бабруйскі «Шыньнік». Перамогшы на выезьдзе й дома 1:0, лідчане заваявалі трэцяе чэмпіёнства. У 1987 годзе менскі «Спадарожнік» набраў столькі ж пунктаў як і «Абутнік», але вырваў выхад у фінал дзякуючы лепшай розьніцы мячоў. У наступным годзе каманда зноўку фінішавала другой, трохі саступіўшы ўсё таму ж «Спадарожніку». У 1989 годзе ў Ліду прыйшоў апошні вялікі футбольны посьпех, чэмпіянат упершыню праводзіўся выключна па колавай сыстэме, без стыкавых матчаў і групаў. «Абутнік» апярэдзіў «Спадарожнік» у выніковай табліцы на адзін пункт і стаў чатырохразовым чэмпіёнам БССР.

Часы незалежнасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Здабыцьцё Беларусьсю незалежнасьці аўтаматычна азначала ўзмацненьне чэмпіянату, таму што самыя моцныя каманды больш не гулялі ў турнірах СССР, ва ўсіх быў адзіны турнір — чэмпіянат Беларусі па футболе. З моманту стварэньня ў 1992 годзе па 2000 год прафэсійным футбольным клюбам кіраваў Іван Прохараў. У першым нацыянальным чэмпіянаце, які адбыўся ў 1992 годзе, «Абутнік» фінішаваў на 12 месцы з 16 камандаў. Каманда паказвала добры футбол са знакамітымі супернікамі. У другім чэмпіянаце каманда ня здолела ўтрымацца ў найвышэйшым дывізіёне.

Стаўшы ў наступным турніры чэмпіёнамі першай лігі, каманда вярнулася ў вышэйшую лігу й паказала ў сэзоне 1994—1995 гадоў найлепшы вынік у сваёй гісторыі — 8 месца, маючы на сваім рахунку 10 перамог, 10 нічыіх і 10 паразаў. У наступным сэзоне лідчане захавалі месца ў вышэйшай лізе, а ў 1996 годзе гэтае зрабіць былі няздольныя.

У 1997 годзе каманда з новай назвай «Ліда» заняла трэцяе месца ў першай лізе, а ў 1998 годзе клюб стаў чэмпіёнам першай лігі, усталяваўшы абсалютны рэкорд усіх чэмпіянатаў першай лігі, прайшоўшы са старту 20 тураў без паразаў. Затым два наступныя сэзоны «Ліда» правяла ў вышэйшай лізе, атрымаўшы ў 1999 годзе яскравыя перамогі над БАТЭ й менскім «Дынама». Зоркамі каманды ў той час былі Вітольд Хахлач, Сяргей Петрушэўскі і толькі пачынаўшы ў той час свой зорны шлях у дарослым футболе будучы капітан БАТЭ й гулец зборнай Беларусі Аляксандар Юрэвіч, а таксама галоўны форвард Зьвіяд Бурдзэнідзэ, які за два гады ў першай лізе вызначыўся 36 разоў. У 2000 годзе «Ліда» ў апошні раз гуляла ў вышэйшай лізе.

Калі да 2005 году каманда ставіла перад сабой задачу выхаду ў вышэйшую лігу, але пасьля пачала змагацца за выжываньне ў першай лізе. Гэтак у 2006 годзе ўпершыню «Ліда» апусьцілася ў клясе ніжэй за першую лігу. У 2007 годзе каманда вярнулася ў першую лігу, але ў 2010 годзе зноўку была паніжаная ў клясе. У 2011 годзе дзякуючы намаганьням Дзьмітрыя Дзенісюка, які забіў 30 мячоў, «Лідзе» атрымалася заняць першае месца й вярнуцца ў першую лігу. У пачатку сэзону 2012 году клюб прабіўся ў 1/4 фіналу Кубка Беларусі, дзе саступіў наваполацкаму «Нафтану», а ў чэмпіянаце ўдалося замацавацца ў першай лізе, заняўшы выніковае 11 месца.

Былыя назовы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Чырвоны сьцяг» (1962—1963)
  • «Вымпел» (1963—1971)
  • «Абутнік» (1971—1996)
  • «Ліда» (з 1997 году)

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на жнівень 2017 году[1]
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Яўген Грэмза 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Аляксандар Нячаеў 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Бр Уладзіслаў Трахімчык 1998
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Юры Гольцаў 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Пётар Зыль 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Юры Каратай 1982
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Леанід Кулакоўскі 1993
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Аляксей Лазко 1994
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Яўген Ляшко 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Мікіта Рочаў 1992
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Руслан Тулай 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Аб Павал Шорац 1998
Сьцяг Нігерыі ПА Сымон Агар 1987
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Антон Агурцоў 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Аляксей Дабравольскі 1985
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Сяргей Лявіцкі 1990
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Яўген Санюк 2000
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Максім Хадзянкоў 1993
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Уладзімер Чарнуха 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі ПА Аляксей Ярмантовіч 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Аляксандар Буцько 1997
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Раман Грыбоўскі 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Максім Дубай 1993
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Барыс Карэлаў 1996
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Антон Лукашын 1995
Дзяржаўны сьцяг Беларусі Нап Аляксей Пятроў 1991

Статыстыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чэмпіянат[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Ліга Месца Г В Н П РМ Пкт
2012 Першая 11 28 8 6 14 32–49 30
2013 Першая 4 30 15 7 8 53–38 52
2014 Першая 14 30 10 1 19 46–64 31
2015 Першая 6 30 15 5 10 65–53 50
2016 Першая 6 26 11 5 10 26–33 38
2017 Першая 14 30 6 10 14 28–39 28

Кубак[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сэзон Раўнд Г В Н П РМ
2012—2013 1/16 2 1 0 1 3–3
2013—2014 1/16 1 0 0 1 0–5
2014—2015 1/16 2 1 0 1 3–1
2015—2016 1/16 3 1 1 1 7–7
2016—2017 1/16 2 1 0 1 1–2
2017—2018 1/32 1 0 0 1 1–2

Галоўныя трэнэры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]