Гайшын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Гайшын
трансьліт. Hajšyn
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Магілёўская
Раён: Прапойскі
Сельсавет: Кабінагорскі
Вышыня: 120 м н. у. м.
Насельніцтва (2011)
колькасьць: 92 чал.[1]
колькасьць двароў: 44[1]
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2246
Нумарны знак: 6
Геаграфічныя каардынаты: 53°20′48″ пн. ш. 30°59′31″ у. д. / 53.34667° пн. ш. 30.99194° у. д. / 53.34667; 30.99194Каардынаты: 53°20′48″ пн. ш. 30°59′31″ у. д. / 53.34667° пн. ш. 30.99194° у. д. / 53.34667; 30.99194
Гайшын на мапе Беларусі ±
Гайшын
Гайшын
Гайшын
Гайшын
Гайшын
Гайшын

Гайшы́н[2] — колішняе мястэчка, цяпер вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Кабінагорскага сельсавету. Побач зь вёскай цячэ рака Сож.

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назва паходзіць ад уласнага імя-мянушкі Гайша, ад па-летувіску: gaisusмарудны[3].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню Гайшын згадваецца ў час Вайны Расеі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў у лісьце палкоўніка казакаў Івана Залатарэнкі да маскоўскага цара Аляксея Міхайлавіча (пад назвай Геншын)[4]. Таксама згадваецца ў гістарычных крыніцах ў 1708 годзе ў сувязі з падзеямі Вялікай Паўночнай вайны. Паводле рэвізіі 1773 году, у мястэчку Гайшын 510 рэвіскіх і прышлых сялянаў. У 1777 годзе пазначаны на мапе «Атляс Магілёўскай губэрні». У 1784 годзе дзьве сынагогі. У 1794 годзе належаў Францішку Сапегу. У 1846 годзе пабудавана драўляная царква Ўзьнясеньня. У 1848 годзе належаў Вікенцію Парэбскаму. У 1864 годзе адкрыта народная вучэльня, у 1889—1890 гадах у ёй 52 вучні, у т. л. 2 дзяўчынкі. З 1879 году Гайшын — уласнасьць Сьмяроўскага, які валодаў 1272 дзесяцінамі зямлі, вадзяным млынам і паромам цераз раку Сож. У мястэчку двойчы на год праводзіліся кірмашы (5 траўня і 1 кастрычніка). З 1912 году існавала аднаклясная царкоўна-прыхадзкая школа. З 20 жніўня 1924 году цэнтар сельсавету Прапойскага раёну[5].

Да 23 сьнежня 2009 году вёска ўваходзіла ў склад Васькавіцкага сельсавету[6].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2011 год — 92 чалавекі[1]
  • 2010 год — 75 чалавек
  • 1999 год — 143 чалавекі
  • 1926 год — 1245 чалавек[5]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Братэрская магіла 1943 году, якая зьяўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасьцю Рэспублікі Беларусь
  • Курганны могільнік, за 1,3 км на поўдзень ад вёскі
  • Курганны могільнік, за 2 км на поўдзень ад вёскі
  • Стаянка эпохі каменнага веку. На паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі. Селішча (на месцы стаянкі)
  • Стаянка эпохі нэаліту. За 0,5 км на поўдзень ад вёскі. Селішча (на месцы стаянкі)[7]

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы працуюць крама, сельскі клюб, сельская бібліятэка, фэльчарска-акушэрскі пункт[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в г КОЛИЧЕСТВО НАСЕЛЕНИЯ СЛАВГОРОДСКОГО РАЙОНА(рас.)
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Магілёўская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2007. — 406 с. ISBN 978-985-458-159-0. (djvu) С. 280
  3. ^ Марудны Гайша
  4. ^ Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Слаўгарадскага раёна, Мінск, БелТА, 1999, с.65
  5. ^ а б Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слаўгарадскага р-на / Рэдкал.: Г. К. Кісялёў (гал. рэд.) і інш. — Менск: БЕЛТА, 1999. — С. 565.
  6. ^ «Об изменении административно-территориального устройства некоторых административно-территориальных единиц Могилевской области». Решение Могилевского областного Совета депутатов от 23 декабря 2009 г. № 17-16(рас.)
  7. ^ Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Слаўгарадскага раёна, Мінск, БелТА, 1999, с.552