Кабіна Гара

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Кабіна Гара
трансьліт. Kabina Hara
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Магілёўская
Раён: Прапойскі
Сельсавет: Кабінагорскі
Насельніцтва: 134 чал. (2011)[1]
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2246
Паштовы індэкс: 213245
Нумарны знак: 6
Геаграфічныя каардынаты: 53°27′8″ пн. ш. 30°56′21″ у. д. / 53.45222° пн. ш. 30.93917° у. д. / 53.45222; 30.93917Каардынаты: 53°27′8″ пн. ш. 30°56′21″ у. д. / 53.45222° пн. ш. 30.93917° у. д. / 53.45222; 30.93917
Кабіна Гара на мапе Беларусі ±
Кабіна Гара
Кабіна Гара
Кабіна Гара
Кабіна Гара
Кабіна Гара
Кабіна Гара

Ка́біна Гара́[2] (таксама Пралета́рыя[2]) — вёска ў Прапойскім раёне Магілёўскай вобласьці. Уваходзіць у склад Кабінагорскага сельсавету.

Геалёгія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Каля паўднёвай ускраіны вёскі знаходзіцца Кабінагорскае радовішча даляміту. Паклад у выглядзе адорвеня залягае ў тоўшчы канцова-марэнных адкладаў сожаўскага ледавіку.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У пачатку XX стагодзьдзя тут быў нісхадзімы (непраходны) лес, які высеклі купцы. Пасьля кастрычніцкага перавароту 1917 году на гэтым месцы сталі будавацца пасёлкі. Першы пасёлак называлі Пралетарыя, другі — Крамянскі, а трэці — Руднянскі. Вакол вёскі Кабіна Гара былі гравійныя ўзгоркі. Паводле паданьня, калі была тут пушча, то на горцы стаяла нібыта вартоўня, у якой жыў хтосьці Кабін[3].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2011 год — 134 чалавекі[1]
  • 2010 год — 119 чалавек
  • 1999 год — 214 чалавек
  • 1926 год — 33 чалавекі[3]

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У вёсцы працуюць крама й сельскі клюб[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в КОЛИЧЕСТВО НАСЕЛЕНИЯ СЛАВГОРОДСКОГО РАЙОНА(рас.)
  2. ^ а б Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Магілёўская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2007. — 406 с. ISBN 978-985-458-159-0. (djvu) С. 282—283
  3. ^ а б Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Слаўгарадскага раёна, Мінск, БелТА, 1999, с.569