Перайсьці да зьместу

Войсят

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Weisat
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Wis (Weise) + Hatho
Woysch + Hatho
Іншыя формы
Варыянт(ы) Войсяд
Вытворныя формы Вісад
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Войсят»

Войсят (Войсяд) — мужчынскае імя і вытоворнае ад яго прозьвішча.

Вайсад або Вайсат (Weishad, Weishadt[1], Weisat[2], Weisath[3]) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова -войш- (-вайш-) (імёны ліцьвінаў Вайшыла, Вайсар, Войшнар; германскія імёны Weisel, Weiser, Wießner) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага waiþs 'паляваньне', гоцкага waiþja 'паляўнічы'[5] або ад асновы -віс- (-віз-, -веш-)[6][7] (пазьнейшай -вайс-[8]), а аснова -гад- (-ад-, -ат-) (імёны ліцьвінаў Ядвіга, Гатман, Гатаўт; германскія імёны Hadwig, Hadoman, Hathald) — ад гоцкага *haþus[9], германскага hathu 'бой'[10].

Імя Войсат (Войшат) гістарычна бытавала ў Польшчы: Woyschat (1388 год), Woyssath (1398 год), Woyszath (1398 год)[11].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Stationen auf dem Wege nach Nowogrodek… Waisedendorff (Паведамленьні аб літоўскіх дарогах)[12]; Andrzej Woysiad (6 лютага 1764 году)[13].

  • Браніслаў Войсят — жыхар ваколіцаў Сенна на 1907 год[14]
  • Іван Войсят — беларус з ваколіцаў Ліды на 1907 год[15]
  • Віктар Войсет (1914—?) — беларус з ваколіцаў Слуцку[16]

Войсяты (Wojsiat) — прыгонныя зь вёскі Сапежынкаў (каля Доўгаў), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі[17].

Войсяты (Wojsiat) гербу ўласнага — літоўскі шляхецкі род зь Вільні, Віленскага, Лідзкага і Троцкага паветаў, а таксама ваколіцаў Сьвянцянаў[18][19].

Войсяты або Войсяды (Wojsiat, Wojsiad) — літоўскія шляхецкія роды зь Вільні і Ашмянскага павету[20].

Вайсятычы (Wojsiatycz) гербу Сьлепаўрон[21] — літоўскі шляхецкі род[22].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Weishadt, MyHeritage
  2. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Weisat, MyHeritage
  3. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Weisath, MyHeritage
  4. ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Weishad, MyHeritage
  5. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. ↑ Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 101, 102.
  7. ↑ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 167.
  8. ↑ Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. S. 522.
  9. ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 70.
  10. ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 87.
  11. ↑ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 6. — Wrocław, 1981—1983. S. 178.
  12. ↑ Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. S. 706.
  13. ↑ Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 163.
  14. ↑ Прибавление к № 54 Могилевских Губ. Ведомостей от 11 июля 1907 года. С. 14.
  15. ↑ Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 15.
  16. ↑ Войсет Виктор Сигизмундович, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  17. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 463.
  18. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 221—222, 855.
  19. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 207, 449.
  20. ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 370, 855.
  21. ↑ Gajl T. Herby Szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodow. — Gdańsk, 2003. S. 321.
  22. ↑ Polska encyklopedja szlachecka. T. 12. — Warszawa, 1939. S. 190.