Алег Гайдукевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Алег Гайдукевіч
Alieh Hajdukievič.png
дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 26 сакавіка 1977(1977-03-26) (44 гады)
Менск, СССР
Партыя: Лібэральна-дэмакратычная партыя
Бацька: Сяргей Гайдукевіч
Адукацыя: Акадэмія МУС Беларусі і Акадэмія кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь

Алег Сяргеевіч Гайдукевіч (26 сакавіка 1977, Менск) — беларускі палітык. Член Вышэйшай рады ЛДП, старшыня Лібэральна-дэмакратычнай партыі.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1998 г. скончыў з адзнакай Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, у 2018 г. - Інстытут дзяржаўнай службы Акадэміі кіраваньня пры прэзыдэнце Рэспублікі Беларусь.

У 1999-2012 гг. працаваў у праваахоўных органах. Быў опэрупаўнаважаным, старэйшым опэрупаўнаважаным АБЭЗ Фрунзенскага РУУС Менску, старэйшым опэрупаўнаважаным аддзелу цяжкіх злачынстваў УБЭЗ ГУУС Менгарвыканкама, намесьнікам начальніка АБЭЗ Партызанскага РУУС Менску, начальнікам АБЭЗ Фрунзенскага РУУС Менску.

У 2007 г. прызначаны начальнікам Партызанскага РУУС Менску, у 2009 г. - начальнікам Фрунзенскага РУУС Менску.

Палітычная дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З 2012 па 2014 год быў намесьнікам Старшыні прорасейскай і пролукашэнкаўскай Лібэральна-дэмакратычнай партыі Беларусі, якой кіраваў яго бацька Сяргей Гайдукевіч. У красавіку 2013 году быў абраны ХIV зьездам партыі чальцом Вышэйшай Рады Лібэральна-дэмакратычнай партыі Беларусі. З 2014 па 2019 гады быў першым намесьнікам Старшыні Лібэральна-дэмакратычнай партыі Беларусі[1].

21 верасьня 2019 году на XX зьедзе Лібэральна-дэмакратычнай партыі абраны старшынёй партыі, замяніўшы на гэтай пасадзе Сяргея Гайдукевіча[2].

Быў дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га скліканьня. З 98 кандыдатаў, вылучаных партыяй, адзіны хто патрапіў у Палату[3].

Падчас падзеяў 2020—2021 гг.[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Удзельнічаў у кампаніі па выбарах прэзыдэнта Беларусі 2020 году. Ягоная ініцыятыўная група была адной з 15 зарэгістраваных, у яе запісаліся 4034 чалавекі — гэта была трэцяя па масавасьці група пасьля Аляксандара Лукашэнкі й Віктара Бабарыкі.

Неўзабаве пасьля рэгістрацыі групы 26 траўня заявіў, што здымаецца з выбараў на карысьць А. Лукашэнкі, бо «нельга дапусьціць злому краіны». Ён дадаў, што ня можа «быць прастытуткай», а будзе «адстойваць свае перакананьні»[4]. 14 ліпеня стаў даверанай асобай кандыдата А. Лукашэнкі[5].

Напачатку верасьня выбарцы Каліноўскай выбарчай акругі № 108 сабралі 700 подпісаў пад лістом аб тым, што «страцілі давер да дэпутата Гайдукевіча». Людзі лічаць, што «дэпутат бязьдзейнічаў і не абараніў інтарэсы выбарцаў». Але гэта не дапамагло яго зьняць[6].

У лютым 2021 г. выступіў з ініцыятывай прыняцьця закону аб так званых замежных агентах, які разглядаецца крытыкамі як патэнцыйны сродак ціску на праваабаронцаў і іншадумцаў з боку рэжыму Лукашэнкі[7][8].

Неаднаразова выступаў у СМІ у абарону рэжыму Лукашэнкі і з ачарненьнем дэмакратычнай апазыцыі[9]. Называў «спробай дзяржаўнага перавароту» масавыя пратэсты супраць фальсыфікацыі прэзыдэнцкіх выбараў 2020 г. і супраць гвалту карніцкіх структураў органаў рэжыму Лукашэнкі ў адносінах да іншадумцаў[10].

Крытыкаваў увядзеньне санкцый супраць рэжыму Лукашэнкі, якія пасьледвалі за буйнамаштабовымі парушэньнямі правоў чалавека пасьля выбараў 2020 г., і заклікаў да ўвядзеньня крымінальнай адказнасьці за заклікі да ўвядзеньня санцый[11].

4 траўня 2021 г. у тэлевізійным этэры пагражаў лідарам апазыцыі, якія знаходзяцца ў эміграцыі, арыштам[12].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Узнагароджаны мэдалём «За бездакорную службу» III ступені[13].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Итоги XX съезда Либерально-демократической партии
  2. ^ Итоги XX съезда Либерально-демократической партии. Сайт Либерально-демократической партии. Праверана 2019-09-21 г.
  3. ^ Сведения о результатах голосования
  4. ^ «Я не магу быць прастытуткай». Што стаіць за дэмаршам Гайдукевіча?, Радыё Свабода, 26.05.2020
  5. ^ Алег Гайдукевіч стаў даверанай асобай Лукашэнкі, на карысьць якога зьняўся з выбараў, Радыё Свабода, 14.07.2020
  6. ^ За адкліканьне дэпутата Гайдукевіча сабралі 700 подпісаў, Але не дапамгло, Радыё Свабода, 7.09.2020
  7. ^ «Дзікае паляваньне» на праваабаронцаў. Каму і навошта гэта трэбаРадыё Свабода, 16 лютага 2021 г.
  8. ^ Палата прадстаўнікоў пачала працу над законапраектам аб замежных агентах, — ГайдукевічРадыё Свабода, 15 лютага 2021 г.
  9. ^ Гайдукевіч: Ціханоўскі — гэта Шарыкаў, а Бабарыка проста ўсіх купляеНаша Ніва, 26.05.2020
  10. ^ Гайдукевіч: Трэба прымаць закон аб замежных агентахНаша Ніва, 27.12.2020
  11. ^ Гайдукевіч: Недапушчальна, каб палітыкі заклікалі да санкцый, гэта дзікунстваЗвязда, 12.02.2021
  12. ^ Гайдукевич: Переговоры с белорусской оппозицией будут как с НавальнымБеларускі партызан, 04.05.2021
  13. ^ Гайдукевіч Алег Сяргеевіч