Жамойцкае ваяводзтва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Жамойцкае ваяводзтва — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Вялікім Княстве Літоўскім. Сталіца — места Расены. Фактычна не было арганізаванае ў зьвязку з Паўстаньнем Т. Касьцюшкі.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ваяводзтва ўтварылася 23 лістапада 1793 року згодна з пастановаю Гарадзенскага Сойму, спыніла сваё існаваньне ў выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 року.

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Падзялялася на тры зямлі (на падставе ранейшых парафіяў):

Ураднікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На Вальным сойме было прадстаўленае двума сэнатарамі і шасьцю пасламі (два з кожнай зямлі).

Ваяводы:

Кашталяны:

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Volumina Legum, T.X. Konstytucje Sejmu Grodzieńskiego z 1793 r / Wydał Z. Kaczmarczyk przy współudziale J. Matuszewskiego, M. Sczanieckiego i J. Wąsickiego. — Poznań, 1952.