Сан-Дыега
| Сан-Дыега | |||||
| Населены пункт | |||||
| |||||
| Краіна | ЗША | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Штат | Каліфорнія | ||||
| Першыя згадкі | 1602 | ||||
| Дата заснаваньня | 16 ліпеня 1769 | ||||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||||
| mayor of San Diego[d] | Тод Глорыя[d][1] | ||||
| Заканадаўчы орган | San Diego City Council[d] | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 964,497 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 130 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 32°42′54″ пн. ш. 117°09′45″ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць |
| ||||
| Этнахаронімы | San Diegan | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 619 і 858 | ||||
| Паштовы індэкс | 92101, 92102, 92103, 92104, 92105, 92106, 92107, 92108, 92109, 92110, 92111, 92112, 92113, 92114, 92115, 92116, 92117, 92119, 92120, 92121, 92122, 92123, 92124, 92126, 92127, 92128, 92129, 92130, 92131, 92132, 92134, 92135, 92136, 92137, 92138, 92139, 92140, 92142, 92145, 92147, 92149, 92150, 92152, 92153, 92154, 92155, 92158, 92159, 92160, 92161, 92163, 92165, 92166, 92167, 92168, 92169, 92170, 92171, 92172, 92174, 92175, 92176, 92177, 92179, 92182, 92186, 92187, 92191, 92192, 92193, 92195, 92196, 92197, 92198 і 92199 | ||||
| Узнагароды | |||||
| Сайт | sandiego.gov (анг.) | ||||
| Сан-Дыега на мапе ЗША ± Сан-Дыега | |||||
Сан-Дые́га (па-ангельску: San Diego, мянушка: «Самы выдатны горад Амэрыкі») — горад на паўднёвым захадзе ЗША, адміністрацыйны цэнтар акругі Сан-Дыега ў штаце Каліфорнія. Гэта горад на ціхаакіянскім узьбярэжжы Паўднёвай Каліфорніі, сумежны зь мяжой паміж Мэксыкай і ЗША. Паводле колькасьці насельніцтва ён займае восьмае месца сярод гарадоў ЗША і другое ў Каліфорніі, маючы больш за 1,4 мільёнаў жыхароў. Аглямэрацыя Сан-Дыега з больш чым 3,3 мільёнаў жыхароў ёсьць 18-й паводле колькасьці насельніцтва ў краіне. Места вядомае сваім мяккім міжземнаморскім кліматам, шырокімі пляжамі і паркамі, даўнімі сувязямі з вайскова-марскімі сіламі ЗША, а таксама тым, што ў апошні час ператварыўся ў цэнтар разьвіцьця сувязі, электронікі, аховы здароўя і біятэхналёгіяў.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
У XVI стагодзьдзі на тэрыторыі гораду Сан-Дыега жылі індзейцы племені кумэяй. Першым эўрапейцам, які наведаў гэты рэгіён, быў дасьледнік Хуан Радрыгес Кабрыльлё. Адплыўшы на сваім флягмане Сан-Сальвадоры з Навідаду з Новай Гішпаніі, Кабрыльлё абвесьціў бухту ўладаньнем Гішпанскай імпэрыі ў 1542 годзе і назваў гэтае месца Сан-Мігелем[4]. У лістападзе 1602 году Сэбастыян Віскаіна правёў выведку гавані, а таксама тэрыторыяў, якія цяпер называюцца бухтай Місіён і паўвостравам Пунта-Лома, і даў гэтай мясьцовасьці імя ў гонар каталіцкага сьвятога Дыдака, які таксама вядомы пад імём Сьвятога Дыега Алькаляйскага[5].
Сталае эўрапейскае засяленьне Каліфорніі і, у прыватнасьці, Сан-Дыега пачалося ў 1769 годзе з прыбыцьцём чатырох атрадаў гішпанцаў з Новай Гішпаніі і паўвострава Ніжняя Каліфорнія. Дзьве групы дасягнулі бухты Сан-Дыега, а ў складзе місіі былі такія вядомыя асобы, як то інжынэр і картограф Мігель Кастансо і жаўнер і будучы губэрнатар Пэдра Фахэс. Першую сухаземную экспэдыцыю ў Сан-Дыега з поўдня ачоліў жаўнер Фэрнанда Рывэра. У ейны склад уваходзіў місіянэр-францысканец, дасьледнік і летапісец Хуан Крэсьпі. Усьлед рушыў другі атрад пад кіраўніцтвам прызначанага губэрнатара Гаспара дэ Парталя, разам зь якім быў кіраўнік місіі Хуніпэра Сэра[6]. У траўні 1769 году Парталя заснаваў паселішча Сан-Дыега на ўзгорку ля аднайменнай ракі[7], у выніку чаго менавіта на гэтым месцы паўстала першае эўрапейскае паселішча на тэрыторыі сучаснага штату Каліфорнія. У ліпені таго ж году манахі-францішкане на чале з Сэрам заснавалі місію Сан-Дыега-дэ-Алькаля[8][9]. Да 1797 году місія магла пахваліцца найбольшай колькасьцю карэнных жыхароў у Верхняй Каліфорніі[10].

У 1821 годзе Мэксыка здабыла незалежнасьць ад Гішпаніі, і Сан-Дыега стаў часткай мэксыканскай правінцыі Альта-Каліфорнія. У 1834 годзе мэксыканскі ўрад сэкулярызаваў місію, і большая частка зямель паселішча была перададзеная былым жаўнерам. 432 жыхары гораду падалі пэтыцыю губэрнатару з просьбай надаць ім статус места. Тым ня менш, Сан-Дыега прыходзіў у заняпад, а колькасьць насельніцтва памяншадася. У 1846 годзе ЗША пачалі вайну супраць Мэксыкі і накіравалі марскую і сухаземную экспэдыцыі дзеля захопу Альта-Каліфорніі. Спачатку ім усё давалася лёгка, бо яны хутка занялі галоўныя парты, у тым ліку Сан-Дыега, аднак сілы крыху зьмяніліся. Пасьля пасьпяховага паўстаньня ў Лос-Анджэлесе амэрыканскі гарнізон у Сан-Дыега быў выгнаны без адзінага стрэлу на пачатку кастрычніка 1846 году. Мэксыканскія партызаны трымалі Сан-Дыега тры тыдні, але 24 кастрычніка 1846 году амэрыканцы вярнулі горад пад свой кантроль. Цягам наступных некалькіх месяцаў жаўнеры ЗША былі ў блякадзе ўнутры места. Тым ня менш, у выніку Амэрыканска-мэксыканскай вайны тэрыторыя Каліфорніі, улучна з Сан-Дыега, была замацаваная за ЗША паводле ўмоваў мірнага пагадненьня 1848 году.

Штат Каліфорнія быў далучаны ў склад ЗША ў 1850 годзе. У тым жа годзе Сан-Дыега быў прызначаны адміністрацыйным цэнтрам новаўтворанай акругі Сан-Дыега, атрымаўшы статус гораду. Тым ня менш Сан-Дыега заставаўся адносна глухім кутом краіны ажно да адкрыцьця чыгуначнага спалучэньня ў 1878 годзе. У першай палове XX стагодзьдзя Сан-Дыега двойчы ладзіў Сусьветную выставу. Абедзьве экспазыцыі былі зарганізаваныя ў парку Бальбоа, і многія будынкі, узьведзеныя ў гішпанска-барочным стылі адмыслова да гэтых выставаў, захаваліся дасюль, стаўшы галоўнымі аб’ектамі парку[11]. Шэраг экзатычных жывёлаў, якіх высунулі на публіку да экспазыцыі 1915 году, пазьней былі перавезеныя ў наваствораны заапарк Сан-Дыега[12]. У 1950-я гады ў горадзе ладзіўся фэстываль Фіеста-дэль-Пасыфіка, прысьвечаны гішпанскай і мэксыканскай спадчыне рэгіёну[13]. Паўднёвая частка паўвострава Пунта-Лома была вылучаная пад вайсковыя патрэбы яшчэ ў 1852 годзе. Цягам наступных некалькіх дзесяцігодзьдзяў армія стварыла там шэраг берагавых артылерыйскіх умацаваньняў[14]. Прысутнасьць вайскова-марскіх сілаў ЗША пачалася ў 1901 годзе, значна пашырыўшыся ў 1920-я гады[15]. Горад таксама быў адным зь першых цэнтраў авіяцыі ЗША яшчэ з часоў Першай сусьветнай вайны[16].
Першы кансэрвавы завод Сан-Дыега быў заснаваны ў 1911 годзе, а да сярэдзіне 1930-х гадоў на заводах у гэтай галіне налічвалася больш за тысяча працаўнікоў. Праз рост выдаткаў і замежную канкурэнцыі апошнія кансэрвавыя заводы зачыніліся ў пачатку 1980-х гадоў[17]. Цэнтар места прыйшоў у заняпад у 1960-я і 1970-я гады, аднак з пачатку 1980-х стаў перажываць пэўнае адраджэньне. З заканчэньнем Халоднай вайны вайсковая прысутнасьць скарацілася, зьменшыліся і абарончыя выдаткі. З таго часу Сан-Дыега ператварыўся ў цэнтар разьвіванай біятэхналягічнай галіны, стаўшы месцам сядзібы тэлекамунікацыйнага гіганта Qualcomm.
Геаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Сан-Дыега разьмешчаны на мяжы з Мэксыкай — з поўдня да яго прымыкае мэксыканскі горад Тыхуана, на захадзе — узьбярэжжа Ціхага акіяна, на ўсходзе — адгор’і гор Сан-Ісыдра.
Горад разьмешчаны на блізу 200 глыбокіх цясьнінах і ўзгорках, утвараючы невялічкія кішэні прыроднай адкрытай прасторы, разьсеяныя ва ўсім горадзе, і надаючы яму ўзгоркавы рэльеф[18]. Традыцыйна жыхары Сан-Дыега будуюць дамы па пагорках, пакідаючы нізінныя месцы з пусткамі[19]. Такім чынам, цясьніны надаюць асобным раёнам гораду фрагмэнтаваны выгляд, ствараючы прагалы паміж блізкімі кварталамі і спрыяючы фармаваньню нізкашчыльнага асяродзьдзя, арыентаванага на аўтамабіль. Рака Сан-Дыега перасякае горад з усходу на захад праз цэнтар, падзяляючы места на паўночную і паўднёвую часткі. Некалькі вадасховішчаў і рэгіянальны парк Місіён-Трэйлз таксама разьмяшчаюцца паміж забудаванымі раёнамі гораду.
Клімат
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Паводле клімататычнай клясыфікацыі Кёпэна, раён Сан-Дыега ў розных крыніцах стасуюць альбо да гарачага паўпустэльнага клімату[20], альбо да міжземнаморскага клімату з гарачым летам[21][22]. Клімат Сан-Дыега характарызуецца цёплым сухім летам і мяккай зімою, а большая частка гадавых ападкаў разьмеркавана паміж сьнежнем і сакавіком. Горад вызначаецца мяккім кліматам цягам усяго году[23], у сярэднім з 201 днём, калі тэмпэратура перавышае 21 °C, і нізкай колькасьцю ападкаў, то бок у 230—330 мм у год.
Клімат у Сан-Дыега, як і ў большай частцы Паўднёвай Каліфорніі, нярэдка істотна вагаецца на кароткіх адлегласьцях, утвараючы мікракліматы. У Сан-Дыега гэта абумоўлена перадусім рэльефам места, бо тут маецца бухта, мноства пагоркаў, гораў і цясьнінаў. Часта, асабліва ў час «шэрага траўня/хмарнага чэрвеня», шчыльная воблачная «марская смуга» трымае паветра халодным і вільготным на адлегласьці некалькіх міляў ад узьбярэжжа, тады як прыблізна за 8–16 км углыб краіны ўжо сьвеціць яркае бязхмарнае сонца[24]. Часам чэрвеньская хмарнасьць зацягваецца да ліпеня, засьцілаючы хмарамі большую частку Сан-Дыега на ўвесь дзень[25][26]. Нават у адсутнасьць чэрвеньскай хмарнасьці ўнутраныя раёны маюць значна больш рэзкія тэмпэратурныя ваганьні ў параўнаньні з прыбярэжнымі, дзе акіян лагодзіць надвор’е. Гэтак, напрыклад, у цэнтры Сан-Дыега сярэдні студзеньскі мінімум складае 10 °C, а сярэдні жнівеньскі максімум сягае 26 °C. У горадзе Эль-Кахон, які месьціцца ўсяго за 19 км углыб краіны ад цэнтру Сан-Дыега, сярэдні студзеньскі мінімум складае 6 °C, а сярэдні жнівеньскі максімум роўны 31 °C.
Паводле зьвестак навукоўцаў Акіянаграфічнага інстытуту Скрыпса, сярэдняя тэмпэратура паверхні вады ля прычалу Скрыпса ў Каліфарнійскай плыні павысілася амаль на 1,7 °C з 1950 году[27]. Акрамя таго, сярэдні мінімум цяпер перавышае 4 °C, што стасуе Сан-Дыега да зоны ўстойлівасьці 11, а апошнія маразы тут доўга не назіраліся. Сярэдні гадавы ўзровень ападкаў уздоўж узьбярэжжа складае 271 мм, а мэдыянны паказьнік роўны 240 мм[28]. Дажджы пераважна падаюць у час ад сьнежня да сакавіка, пры гэтым люты ёсьць адзіным месяцам, у якім у сярэднім выпадае 51 мм і больш. Месяцы з траўня па верасень, як правіла, амаль цалкам бездажджовыя. Не зважаючы на малую колькасьць дажджлівых дзён у сэзон ападкаў, у некаторыя дні дажджы бываюць вельмі моцнымі. Колькасьць ападкаў звычайна большая на ўзвышаных вучастках Сан-Дыега, а ў некаторых высакагорных раёнах штогод выпадае 280—380 мм ападкаў. Найбольш вільготным месяцам за ўсю гісторыю назіраньняў быў сьнежань 1921 году, калі ападкаў было на 234 мм.
Транспарт
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У Сан-Дыега дзейнічае сыстэма хуткаснага трамвая, афіцыйная назва сыстэмы — San Diego Trolley (літаральны пераклад — «трамвай Сан-Дыега»). Сыстэма трамвая Сан-Дыега была адкрыта ў 1981 годзе і стала першай сучаснай трамвайнай сыстэмай ЗША, адкрытай пасьля доўгага пэрыяду заняпаду гэтага віду транспарту ў ЗША (з трыццатых гадоў).
Горад абслугоўвае Міжнародны аэрапорт Сан-Дыега.
Гарады-пабрацімы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
|
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ https://www.sandiego.gov/mayor
- ↑ https://data.census.gov/cedsci/table?q=United%20States&tid=DECENNIALPL2020.P1
- ↑ перапіс насельніцтва ЗША 2020 году / пад рэд. Бюро перапісу насельніцтва ЗША
- ↑ San Diego Historical Society. Sandiegohistory.org. Архіўная копія ад 05.2009 г.
- ↑ Mills, James San Diego...Where California Began // Journal of San Diego History. — 10.1967. — Т. 13.
- ↑ Pourade, Richard F. (1960). «The History of San Diego: The Explorers». Union-Tribune Publishing Company, San Diego.
- ↑ Mogilner, Geoffrey Cosoy: Birthplace of New California. San Diego History Center — San Diego, CA — Our City, Our Story.
- ↑ Ide, Arthur Frederick San Diego: The Saint and the City // Journal of San Diego History. — 1976. — Т. 22. — № 4.
- ↑ San Diego Historical Society:Timeline of San Diego history. Sandiegohistory.org. Архіўная копія ад 12.2015 г.
- ↑ Keyfacts. missionscalifornia.com. Архіўная копія ад 06.2010 г.
- ↑ Balboa Park future is full of repair jobs. The San Diego Union-Tribune (03.2015). Архіўная копія ад 03.2015 г.
- ↑ The San Diego Zoological Garden: A Foundation to Build on // Journal of San Diego History. — Т. 24. — № 3, Summer 1978.
- ↑ CHAPTER 5: A Fiesta – Re-living the Days of the Dons — San Diego History Center Архіўная копія ад 03.2016 г.
- ↑ Historic California Posts: Fort Rosecrans. California State Military Museum. Архіўная копія ад 07.2007 г.
- ↑ University of San Diego: Military Bases in San Diego Архіўная копія ад 04.2007 г.
- ↑ When the Lone Eagle returned to San Diego // Journal of San Diego History. — Т. 40. — № s. 1 and 2, Winter 1992.
- ↑ Crawford, Richard. San Diego once was 'Tuna Capital of World' // San Diego Union Tribune, 06.2009 г.
- ↑ Canyon Enhancement Planning Guide. San Diego Canyonlands. Архіўная копія ад 06.2013 г.
- ↑ Schad, Jerry Afoot and Afield in San Diego. — Wilderness Press, Berkeley, Calif.. — ISBN 9780899975153
- ↑ Atlas of the Biodiversity of California Архіўная копія ад 03.2010 г.
- ↑ Pugnaire, Francisco; Valladares, Fernando, eds. (2007). «Functional Plant Ecology». 2d ed.
- ↑ Allaby, Michael; Bramwell, Martyn; Stokes, Jamie, eds. (2006). «Weather and Climate: An Illustrated Guide to Science». — С. 182.
- ↑ First Measurements and Modeling of ∆17O in atmospheric nitrate. Greg et al. Архіўная копія ад 07.2013 г.
- ↑ National Oceanic and Atmospheric Agency: San Diego climate by month. Wrh.noaa.gov.
- ↑ UCSD. Meteora.ucsd.edu (05.2010). Архіўная копія ад 06.2010 г.
- ↑ Monthly Averages for San Diego, CA. The Weather Channel. Архіўная копія ад 05.2009 г.
- ↑ Monthly Averages for El Cajon, CA. The Weather Channel. Архіўная копія ад 06.2011 г.
- ↑ Lee, Mike. Is global warming changing California Current? // U-T (San Diego Union Tribune), 06.2011 г.