Нікель

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Кобальт ← Нікель → Медзь


Ni

Pd
Выгляд

Агульная інфармацыя
Назва, сымбаль, атамны нумар Нікель, Ni, 28
Катэгорыя элемэнту Пераходныя мэталы
Група, пэрыяд, блёк 10, 4, d
Адносная атамная маса 58,69 г·моль−1
Канфігурацыя электронаў [Ar] 3d84s2
Электронаў у абалонцы 2 8 16 2
Electron shell 028 Nickel.svg
Фізычныя ўласьцівасьці
Колер срабрыста-белы
Фаза Цьвёрдае цела
Шчыльнасьць (пры п. т.) 8,908 г·см−3
Шчыльнасьць вадкасьці пры т. пл. 7,81 г·см−3
Тэмпэратура плаўленьня 1455 °C
Тэмпэратура кіпеньня 2913 °C
Удзельная цеплыня плаўленьня 17,5 кДж·моль−1
Удзельная цеплыня выпарваньня 370 кДж·моль−1
Цеплаёмістасьць (25 °C) 25,1 Дж·моль−1·K−1
Структура крышталічнай краты face-centered cubic
Магнэтызм фэрамагнетык
631,15 K
Электрычны супор 6,93•10-8Ω·м
Электрычны супор (0 °C) 6,16•10-8Ω·м
Цеплаправоднасьць (300 K) 90,7 Вт·м−1·K−1
Хуткасьць гуку 6040 м/с
Уласьцівасьці атама
Ступені затляненьня +2, +3, +4
Электраадмоўнасьць 1,91
Энэргіі іянізацыі 1-я: 737,13 кДж·моль−1
2-я: 1753,02 кДж·моль−1
3-я: 3395 кДж·моль−1
Кавалентны радыюс 121 пм
Радыюс Ван дэр Ваальса 163 пм
Іншыя характарыстыкі
Нумар CAS 7440-02-0
Найбольш стабільныя ізатопы
Асн. артыкул: ізатопы нікеля
іза % пэрыяд паўраспаду распад энэргія (МэВ) прадукты распаду

Так

Нікель (па-лацінску: Niccolum) Ni — хімічны элемэнт VIII групы пэрыядычнай сыстэмы; атамны нумар 28. Шчыльнасьць пры н. у. складае 8,908 г/см³. Серабрыста-белы мэтал з жаўтаватым адценьнем, добра апрацоўваецца, плястычны. У звычайных умовах існуе ў β-мадыфікацыі, якая мае кубічную крату (a=3,5236 Å). Нікель — мэтал сярэдняй актыўнасьці. У злучэньнях звычайна двухвалентны. Упершыню атрыманы ў 1751 годзе швэдзкім навукоўцам А. Ф. Кронстэдтам. Назва паходзіць ад нямецкага «Nickel» — імені злога духа, які нібыта перашкаджаў гарнякам.

Прыродныя крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па знаходжаньні ў зямной кары займае 25-е месца сярод элемэнтаў (5,8•10-3% масы). Важнейшыя мінэралы — нікелін (NiAs), герсдарфіт (NiAsS), бунзэніт (NiO). Таксама зьяўляецца складнікам мілерыта (NiS), у якім доля нікеля складае 64,7%[1] Асноўныя радовішчы — у Расеі, Канадзе, Новай Каледоніі, Аўстраліі, Кубе, Інданэзіі, Казахстане, Турцыі. Нікелевыя руды лічацца прамысловымі пры ўтрыманьні больш за 0,3% Ni. У 1979 выраблялася каля 700 тысяч тон.

Прымяненьне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Да 80% здабытага нікелю ідзе на нікелевыя сплавы — легіраваныя сталі, звышцьвёрдыя, магнітныя, антыкаразійныя стопкі. Канструкцыйны матэрыял для хімічнага абсталяваньня і ядзерных рэактараў, электродаў акумулятараў. Каля 10% — выраб каталізатараў для многіх рэакцыяў. Антыкаразійнае пакрыцьцё (нікеліраваньне).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Mindat(анг.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Большая энциклопедия: В 62 томах. — М.: ТЕРРА, 2006. — Т. 32. — С. 399. — 150 000 ас. — ISBN 5-273-00432-2
  • Федоров, П. И. Никель // Химия: Энциклопедия / Под ред. И. Л. Кнунянц. — М.: Большая Российская энциклопедия, 2003. — С. 377. — 10 000 ас. — ISBN 5-85270-253-6
  • Волков, А. И.; Жарский, И. М. Большой химический справочник. — Мн.: Современная школа, 2005. — 608 с. — 4000 ас. — ISBN 985-6751-04-7

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Нікельсховішча мультымэдыйных матэрыялаў