Рагніт
| Рагніт лац. Ragnit рас. Неман | |||||
| Населены пункт | |||||
 Руіны замка | |||||
| |||||
| Краіна | Расея | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Суб’ект фэдэрацыі | Калінінградзкая вобласьць | ||||
| Дата заснаваньня | 1277 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча |
| ||||
| Вышыня НУМ | 20 м | ||||
| Часавы пас | UTC+2 | ||||
| Каардынаты | 55°02′ пн. ш. 22°02′ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | |||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 40162 | ||||
| Паштовы індэкс | 238710 | ||||
| Сайт | neman.gov39.ru (рас.) | ||||
| Рагніт на мапе Расеі   Рагніт | |||||
Рагні́т або Рагне́та[2] (ням. Ragnit; афіцыйная расейская назва з 1946 году — Нёман, рас. Неман) — места ў Расейскай Фэдэрацыі, на левым беразе ракі Нёману. Адміністрацыйны цэнтар муніцыпальнага раёну і мескага паселішча Калінінградзкай вобласьці. Знаходзіцца за 12 км ад Тыльзыту і за 120 км на паўночны ўсход ад Караляўцу (Калінінграду), на граніцы зь Летувой.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Рагнед (Ragnedus) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -раг- (раган-) (імёны ліцьвінаў Рагель, Рагін, Рагвалод; германскія імёны Ragilo, Ragenus, Ragvald) паходзіць ад гоцкага raginon 'гаспадарыць, судзіць, выракоўваць', ragin 'вырак'[4].
Паходжаньне назвы Рагніт ад гоцкага імя Ragino або Raganus сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[5].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ^ а б Численность постоянного населения Российской Федерации по муниципальным образованиям на 1 января 2023 года (с учётом итогов Всероссийской переписи населения 2020 г.) — Фэдэральная служба дзяржаўнай статыстыкі Расеі, 2023.
- ^ Пануцэвіч В. Літва і Жамойць. Розныя краіны і народы. — Менск, 2014. С. 205, 239—240, 243, 248, 271.
- ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 172.
- ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 186.
- ^ Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 104.