Перайсьці да зьместу

Людкен

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Lüdken
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Liut + Genno
Liut + суфікс -кен (-ken)
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Людкен»

Людкен — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Паходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Людыкін, пазьней Людкен або Лютген (Luidikin, Lüdken[1], Lütgen[2]) — імя германскага паходжаньня[3]. Іменная аснова -люд- (-лют-) (імёны ліцьвінаў Людвін, Лютар, Людамонт; германскія імёны Liudwin, Liutar, Ludimunt) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага liuþs, leuda 'люд, людзі'[4], а аснова -гін- (-ген-, -кін-) (імёны ліцьвінаў Гендрута, Кімунд, Менгін; германскія імёны Genedrudis, Ginmund, Mennigen) — ад гоцкага gin- 'пачатак'[5] (гоцкае *ginnan, германскае *gennan 'пачынаць'[6]). Апроч таго, у германскіх імёнах адзначаецца суфікс-пашыральнік -кін (-кен)[7].

Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены Польскай акадэміяй навук, адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ludekin[8].

У Прусіі бытавала імя Людыкін: Andres Ludekyn (1419 год)[9].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: границы бояръ Улитскихъ Людкеновъ (1554 год)[10].

Носьбіты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Людкены — упіцкія баяры, якія ўпамінаюцца ў 1554 годзе

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 59.
  2. ^ Kleemann S. Die Familiennamen Quedlinburgs und der Umgegend. — Quedlinburg, 1891. S. 64.
  3. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. С. 1032.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  6. ^ G // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. 4. Aufl, 2014.
  7. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 356.
  8. ^ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 165.
  9. ^ Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. S. 53.
  10. ^ Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 39.