Жвангін
| Жванґін лац. Žvangin / Žvanhin | |
| Schwankinna | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Svano + Ginn Svano + суфікс -кін (-kin) |
| Іншыя формы | |
| Варыянт(ы) | Звангін |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Жванґін» | |
Жвангін (Звангін) — мужчынскае імя.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Званікін або Шванкіна (Suanikin, Schwankinna) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова -сван- паходзіць ад гоцкага *swans 'лебедзь'[2], а аснова -гін- (-ген-, -кін-) (імёны ліцьвінаў Гендрута, Кімунд, Менгін; германскія імёны Genedrudis, Ginmund, Mennigen) — ад гоцкага gin- 'пачатак'[3] (гоцкае *ginnan, германскае *gennan 'пачынаць'[4]). Апроч таго, у германскіх імёнах адзначаецца суфікс-пашыральнік -кін (-кен)[5].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Szymon Zwanginowicz (1810 год)[6].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Жвангіновічы (Żwanginowicz) — літоўскі шляхецкі род з Троцкага павету[7][a].
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1376.
- ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 197.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ G // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. 4. Aufl, 2014.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 356.
- ↑ Daugi, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
- ↑ Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 462.
- ↑ Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 268.