Сіргірд
| Сірґірд лац. Sirgird / Sirhird | |
| Sirgard | |
| Паходжаньне | |
|---|---|
| Мова(-ы) | германскія |
| Утворанае ад | Sirio + Gardo |
| Зьвязаныя артыкулы | |
| якія пачынаюцца з «Сірґірд» | |
Сіргірд — мужчынскае імя.
Паходжаньне
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Сіргард, Сургард або Сырыгард (Sirgard, Surgard[1], Sirigardus[a][2][3], Sirigardis[4]) — імя германскага паходжаньня[5]. Іменная аснова сір- (сіс-, сур-) (імёны ліцьвінаў Сіргоўд, Сіргут, Сірмонт; германскія імёны Siriaud, Sireguti, Sirmont) паходзіць ад гоцкага sisu 'чароўны сьпеў, заклён'[6], а аснова -гард- (-герд-, -герт-) (імёны ліцьвінаў Альгерд, Мундыгерд, Тэўтыгерд; германскія імёны Algardus, Mundgerd, Teutgerdis) — ад гоцкага gairdan 'падпяразваць' (пераноснае 'ахоўваць'), garda 'агароджа' (пераноснае 'ахова, бясьпека')[7].
Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Гринко Сиркгирдовичъ (1528 год)[8].
Носьбіты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Грынька Сіргірдавіч — бяржанскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году
Глядзіце таксама
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Albertinus Sirigardus (11—12 кастрычніка 1299 году); Robertus Sirigardus (1758 год)
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Surgard, MyHeritage
- ↑ Bonacini P. Il Registrum comunis Mutine (1299). — Università di Bologna, 2012. P. 209.
- ↑ Memorie storico-critiche della città di Siena che servono alla vita civile di Pandolfo Petrucci dal 1480. al 1512. — Siena, 1758. P. 175.
- ↑ Historiae patriae monumenta. T. 13. — Avgvstae Tavrinorvm, 1873. S. 1021.
- ↑ Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Sirgard, MyHeritage
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 19.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
- ↑ Перапіс войска ВКЛ 1528 года. Метрыка ВКЛ. Кн. 523. — Менск, 2003. С. 169.