Сакавічы (Гарадзенская вобласьць)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сакавічы
трансьліт. Sakavičy
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Іўеўскі
Сельсавет: Ліпнішкаўскі
Насельніцтва: 7 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1595
Паштовы індэкс: 231340
Нумарны знак: 4
Геаграфічныя каардынаты: 54°02′33.5″ пн. ш. 25°45′05″ у. д. / 54.042639° пн. ш. 25.75139° у. д. / 54.042639; 25.75139Каардынаты: 54°02′33.5″ пн. ш. 25°45′05″ у. д. / 54.042639° пн. ш. 25.75139° у. д. / 54.042639; 25.75139
Сакавічы на мапе Беларусі ±
Сакавічы
Сакавічы
Сакавічы
Сакавічы
Сакавічы
Сакавічы

Са́кавічы[1] — вёска ў Ліпнішкаўскім сельсавеце Іўеўскага раёну Гарадзенскай вобласьці.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2-й палове XVI стагодзьдзя вёска ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводзтва. У 1598 г. 13 валок зямлі, у складзе фальварку Вігушкі, які адносіўся да маёнтку Іўе. У 1634 г. 12 дымоў, 11 валок зямлі. У сярэдзіне XIX ст. у складзе Іўеўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. Адносілася да маёнтку Іўе графіні Замойскай. У 1861 г. 28 рэвіскіх душ. Паводле перапісу 1897 г., вёска ў Суботніцкай воласьці, 20 двароў, 83 жыхары, дзейнічалі народнае вучылішча (у 1903 г. 50 вучняў), хлебазапасная крама. У 1905 г. жыхары мелі 175 дзесяцін зямлі, акрамя земляробства займаліся сплавам лесу па р. Гаўя. У 1909 г. 16 двароў, 112 жыхароў.

У 19211939 гг. у Суботніцкай гміне Валожынскага, затым Лідзкага паветаў Наваградзкага ваяводства Польшчы. У 1921 г. 19 двароў, 91 жыхар.

3 12 кастрычніка 1940 г. вёска (20 двароў, 120 жыхароў) у Галімшчынскім сельсавеце Іўеўскага раёну. У 1952 г. арганізаваны калгас імя М. І. Кутузава. 3 1954 г. уваходзіць у калгас «Радзіма». 3 2 сьнежня 1961 г. у Ліпнішкаўскім сельсавеце. У 1970 г. 57 жыхароў.

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Каля в. Сакавічы знаходзіўся старадаўні могільнік. Другі такі могільнік быў дзесьці ў лесе[2].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 7 жыхароў
  • 1999 год — 12 двароў, 19 жыхароў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf) С. 231
  2. ^ Іўеўшчына ў жалезным веку

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]