Саколаў Падляскі
| Саколаў Падляскі лац. Sakołaŭ Padlaski польск. Sokołów Podlaski | |||||
| Населены пункт | |||||
У цэнтры места | |||||
| |||||
| Краіна | Польшча | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Ваяводзтва | Мазавецкае | ||||
| Павет | Сакалоўскі | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 17,5 км² | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 52°24′27″ пн. ш. 22°14′59″ з. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 18 924 чал. (2017) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +48 25 | ||||
| Нумарны знак | WSK | ||||
| Сайт | sokolowpodl.pl | ||||
| Саколаў Падляскі на мапе Польшчы Саколаў Падляскі | |||||
Сако́лаў Падля́скі (польск. Sokołów Podlaski) — места ў Польшчы, на рацэ Цэтыні. Адміністрацыйны цэнтар Сакалоўскага павету Мазавецкага ваяводзтва. Плошча 17,5 км². Насельніцтва на 31 сьнежня 2017 году — 18 924 чалавекі. Знаходзіцца за 99 км на ўсход ад Варшавы.
Саколаў або Сакалоў[1] — места гістарычнага Падляшша. Да нашага часу тут захаваліся капліца з фігурай Сьвятога Яна Непамука, палац і сынагога, помнікі архітэктуры XIX ст. Сярод мясцовых славутасьцяў вылучалася царква Покрыва Багародзіцы, помнік традыцыйнай беларускай драўлянай архітэктуры XVIII ст.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Каралеўствам Польскім
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У Сярэднявеччы ў гэтай частцы Падляшша ішло фэўдальнае змаганьне паміж Каралеўствам Польскім і Вялікім Княствам Літоўскім. У 1424 годзе вялікі князь Вітаўт надаў Саколаву мескія прывілеі. У 1508 годзе ўладальнікам места стаў Станіслаў Кішка. Па 1563 годзе Ганна Кішка (з Радзівілаў) заснавала тут кальвінскі збор, ліквідаваны ў 1590 годзе[2].
У 1569 годзе згодна з умовамі Люблінскай уніі Саколаў перайшоў да Каралеўства Польскага. У 1592 годзе ён стаў уладаньнем Радзівілаў. Пачаўся росквіт места, які, аднак моцна пацярпеў у час вайны з швэдамі ў сярэдзіне XVII стагодзьдзя. За часам Рэфармацыі Саколаў стаў важным цэнтрам плыні арыянства. У XVIII ст. места перайшло ў валоданьне Агінскіх. Міхал Клеафас Агінскі запрасіў у Саколаў францускіх майстроў і наладзіў выраб між іншым, ядвабных хустак і слуцкіх паясоў.
Пад уладай Расейскай імпэрыі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай (1795 год) Саколаў апынуўся ў складзе Аўстрыйскай імпэрыі, з 1809 году — у складзе Расейскае імпэрыі, у Герцагстве Варшаўскім. На 1827 год тут было 350 будынкаў, на 1858 год — 311 (12 мураваных). У 1845 годзе новая гаспадыня места, Эльжбэта Гіршман, збудавала тут цукровую фабрыку. Нацыянальна-вызвольнае паўстаньне (1863—1864) у Саколаве ўзначаліў мясцовы сьвятар Станіслаў Бжуска, якога расейскія карнікі павесілі 23 траўня 1865 году. У 1887 годзе праз Саколаў прайшла чыгунка, што станоўча паўплывала на разьвіцьцё места.
За часамі Першай сусьветнай вайны ў 1915 годзе Саколаў занялі войскі Нямецкай імпэрыі.
Найноўшы час
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Згодна з Рыскай мірнай дамовай 1921 году Саколаў апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі. У Другую сусьветную вайну зь верасьня 1939 да 8 жніўня 1944 году ён знаходзіўся пад акупацыяй Трэцяга Райху. Места моцна пацярпела ў час Другой сусьветнай вайны. У 1946—1951 гадох Саколаў адбудавалі. У 1975—1998 гадох ён уваходзіў у склад Седлецкага ваяводзтва. З 1999 году — адміністрацыйны цэнтар Сакалоўскага павету.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Дэмаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- XIX стагодзьдзе: 1827 год — 3005 чал.; 1858 год — 3964 чал.[3]
- XXI стагодзьдзе: 31 сьнежня 2017 год — 18 924 чал.
Адукацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У Саколаве працуюць 5 дашкольных установаў, 7 пачатковых і 2 сярэднія школы, 2 ліцэі.
Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Славутасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Капліца з фігурай Сьвятога Яна Непамука (1802)
- Касьцёл Непакланага Сэрца Найсьвяцейшай Панны Марыі (Конкатэдра; 1948—1953)
- Касьцёл Сьвятога Яна Боска (1935—1939)
- Могілкі старыя каталіцкія
- Палац (1857)
- Помнік генэралу Станіславу Бжуску (1925)
- Сынагога (1845)
- Фабрыка цукровая
Страчаная спадчына
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Могілкі юдэйскія
- Царква Покрыва Багародзіцы (1730)
Галерэя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Славутасьці Саколава
- Конкатэдра
- Касьцёл Сьвятога Яна Боска
- Палац (цяпер Дом міласэрнасьці імя Яна Паўла II)
- Цукровая фабрыка
Асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Станіслаў Бжуска (1832—1865) — каталіцкі сьвятар, генэрал і капэлян часоў паўстаньня 1863—1864 гадоў
- Крыстына Дамброўская (нар. 1973) — польская шахматыстка
- Анна Есень (нар. 1978) — польская легкаатлетка
- Патрыцыя Зяўкоўская (нар. 1979) — нямецкая акторка
- Зоф’я Келян-Явароўская (1925—2015) — геоляг і палеантоляг
Месты-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]| Пералік местаў-сяброў Саколава |
|---|
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2005 Т. 2. С. 384.
- ↑ Mironczuk J. Wyznania protestanckie na obszarze dystryktu podlaskiego // Odrodzenie i Reformacja w Polsce. Vol. 62, 2018. S. 147.
- ↑ Słownik geograficzny... T. IX. — Warszawa, 1888. S. 30.
| ||||||||