Манака (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Манака
As monaco.png
Поўная назва Association Sportive de Monaco Football Club
Заснаваны 23 жніўня 1924
Горад Фанвіей, Манака
Стадыён Люі II
Умяшчальнасьць: 18 523
Галоўны трэнэр Леанарду Жардым
Чэмпіянат Ліга 1
 · 2017—2018 2 месца
Афіцыйны сайт

«Манака» (па-француску: Monaco) — футбольны клюб з гораду Фанвіей, княства Манака. Клюб быў заснаваны ў 1924 годзе й выступае ў Лізе 1, найвышэйшым дывізіёне францускага футболу, з сэзону 2013—2014 гадоў. Каманда гуляе свае хатнія матчы на ​​стадыёне «Люі II» у Фанвіей.

Не зважаючы на тое, што клюб месьціцца ў Манака, клюб лічыцца францускім, бо знаходзіцца ў францускай сыстэме футбольных ліг, і таму, што Княства Манака не зьяўляецца сябрам УЭФА[1][2]. «Манака» ёсьць адным з самых пасьпяховых клюбаў у Францыі, заваяваўшы сем чэмпіёнскіх тытулаў і атрымаўшы перамогу ў пяці розыгрышаў Кубку Францыі. Клюб таксама рэгулярна выступае ў эўрапейскіх футбольных спаборніцтвах, заняўшы другое месца ў гэткіх турнірах, як то Кубак уладальнікаў кубкаў УЭФА й Ліга чэмпіёнаў у 1992 і 2004 гадох адпаведна.

Найбольш пасьпяховымі гадамі клюбу лічацца 1970-я й канец 1980-х. Найбольш выбітнымі галоўнымі трэнэрамі клюбу зьяўляюцца Люсьен Ледзюк й Арсэн Вэнгер, на працягу якіх клюб быў адным зь лідэраў эўрапейскага футболу. Традыцыйнымі колерамі «Манака» зьяўляюцца чырвоны й белы, што адпавядае колерам сьцяга княства. «Манака» зьяўляецца чальцом Асацыяцыі эўрапейскіх клюбаў. У сьнежні 2011 году дзьве траціны акцыяў клюбу былі прададзены інвэстыцыйнай групе на чале з расейскім мільярдэрам Дзьмітрыем Рыбалоўлевым[3].

Пры фінансавай падтрымцы Рыбалоўлева, клюб набыў некалькі знакамітых гульцоў, у тым ліку Радамэля Фалькао, Жуана Маўтыньню, Хамэса Радрыгеса й Рыкарду Карвалью, якія дэбютаюць за клюб у сэзоне 2013—2014 гадоў.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Футбольны клюб «Манака» быў заснаваны 23 жніўня 1924 году як аб’яднаньне шматлікіх мясцовых клюбаў, заснаваных у Францыі й у княстве. Першыя гады клюб праводзіў у аматарскіх рэгіянальных спаборніцтвах францускага дэпартамэнту Праванс-Альпы-Лазурны бераг, хутка павышаючы клясу лігаў ў 1920-х гадох. У 1933 годзе «Манака» быў запрошаны ў Фэдэрацыю футболу Францыі, атрымаўшы такім чынам прафэсійны статус. Аднак дэбют клюбу ў друім дывізіёне атрымаўся правальным паколькі каманда была адкінута ў аматарскую лігу на наступны год. Да 1948 году «Манака» паўторна набыў прафэсійны статус і вярнуўся да францускага другога дывізіёну, стала сканчваючы сэзон у вышэйшых эшалёнах лігі. З гэтым вынікам сталых намаганьняў у прасоўваньні да францускага першага дывізіёну «Манака» ў 1953 годзе атрымала права выступаць у найвышэйшай лізе францускага першынства.

У 1960 годзе першы знакавы трэнэр «Манака» Люсьен Ледзюк, прывёў клюб да ягонага першага прафэсійнага трафэю, Кубку Францыі. У фінале спаборніцтва манегаскі нанесьлі паразу клюбу «Сэнт-Эт’ен» зь лікам 4:2 у дадатковы час. Гэты першапачатковы посьпех быў палепшаны ў наступным годзе, калі клюб атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Францыі ў першы раз у сваёй гісторыі, атрымаўшы права на ўдзел у Кубку эўропейскіх чэмпіёнаў. Ледзюка апасьля прывёў клюб да першага залатога дублю ў 1963 годзе. Пасьля ад’езду Ледзюка ў 1963 годзе, «Манака» замацаваўся ў сярэдзіне табліцы лігі на працягу большай часткі наступнага дзесяцігодзьдзя. У 1975 годзе Жан-Люі Кампара, сын былога прэзыдэнта Шарля Кампара, стаў старшынём клюбу. У сваім другім сэзоне, ён вярнуў у клюб Ледзюка, які адразу ж заваяваў клюбу прасоўваньне ў першы дывізіён у 1977 годзе й выйграў чэмпіянат краіны на настпуны год. Ледзюка пасьля пакінулі клюб зноўку ў 1979 годзе. Новымі трэнэрамі пачаргова былі Люсьен Мюлер і Жэрар Банід, абодва зь якіх ня здолелі спыніць падзеньне клюбу.

На пачатку 1980-х гадоў клюб зноўку пачаў дабівацца посьпехаў у нацыянальных спаборніцтвах. «Манака» атрымліваў тытулы амаль кожны другі год, то бок Кубак Францыі ў 1980 годзе й 1985 годзе, чэмпіянат Францыі ў 1982 годзе, удзел у фінале Кубку Францыі ў 1984 годзе. У сэзоне 1985—1986 гадоў, «Манака» перамог «Бардо» зь лікам 9:0, што й да сёньняшнага дня зьяшляецца адной з самых вялікіх перамог у гісторыі клюбу[4].

Трафэі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 30 жніўня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Харватыі Бр Даніел Субашыч 1984
3 Сьцяг Італіі Аб Антоніё Барэка 1995
4 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Жан-Эд Аалю 1994
5 Сьцяг Бразыліі Аб Жэмэрсан 1992
6 Сьцяг Францыі ПА Кевін Н’Дарам 1996
7 Сьцяг Партугаліі ПА Роні Лопіш 1995
8 Сьцяг Бэльгіі ПА Юры Тылеманс 1997
9 Сьцяг Калюмбіі Нап Радамэль Фалькао 1986
10 Сьцяг Чарнагорыі Нап Стэван Ёвэтыч 1989
11 Сьцяг Малі ПА Адама Траарэ 1995
13 Сьцяг Францыі Нап Вілем Жэбэль 2001
15 Сьцяг Марока ПА Юсэф Айт Бэнасэр 1996
16 Сьцяг Швайцарыі Бр Дыега Бэнальлё 1983
17 Сьцяг Расеі ПА Аляксандар Галавін 1996
18 Сьцяг Францыі Аб Ранаэль П’ер-Габрыель 1998
19 Сьцяг Францыі Аб Джыбрыль Сыдыбэ 1992
20 Сьцяг Бэльгіі ПА Насэр Шадлі 1989
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
21 Сьцяг Францыі Аб Жульен Сэрано 1998
22 Сьцяг Гішпаніі Нап Хордзі Мбуля 1999
23 Сьцяг Італіі Нап П’етра Пэлегры 2001
24 Сьцяг Італіі Аб Андрэа Раджы 1984
25 Сьцяг Польшчы Аб Каміль Глік 1988
26 Сьцяг Гішпаніі ПА Робэрт Навара 2002
28 Сьцяг Гвінэі-Бісаў ПА Пэле 1991
29 Сьцяг Францыі Нап Самюэль Грансыр 1996
30 Сьцяг Сэнэгалу Бр Сэйду Сі 1995
31 Сьцяг Францыі Аб Рамэн Фэўр 1998
32 Сьцяг Францыі Аб Бэнуа Бадыяшыле 2001
34 Сьцяг Францыі ПА Муса Сыля 1999
36 Сьцяг Францыі ПА Сафіян Дыёп 2000
38 Сьцяг Малі ПА Альмамі Турэ 1996
39 Сьцяг Нямеччыны Аб Бэньямін Гэнрыкс 1997
40 Сьцяг Францыі Бр Ляік Бадыяшыле 1998
Сьцяг Францыі Аб Жардзі Гаспар 1997

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Манака (футбольны клюб)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў