Перайсьці да зьместу

Каю Энрыке

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Каю Энрыке
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 31 ліпеня 1997(1997-07-31)[1] (26 гадоў)
Рост 178 см
Вага 70 кг
Пазыцыя паўабаронца
Клюбная інфармацыя
Клюб Манака
Нумар 12
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2016—2020
2018
2019
2020
2020—
Атлетыка Мадрыд
Парана (арэнда)
Флумінэнсі (арэнда)
Грэмію (арэнда)
Манака
0 (0)
27 (0)
35 (1)
0 (0)
109 (3)
Зборныя
2023— Бразылія 1 (0)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
19 траўня 2024.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на
9 верасьня 2023.

Ка́ю Энры́ке Алівэ́йра Сы́лва (па-партугальску: Caio Henrique Oliveira Silva; нар. 31 ліпеня 1997 году) — бразыльскі футбаліст, левы абаронца і паўабаронца клюбу «Манака» і нацыянальнай зборнай Бразыліі.

Кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюбная[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачаў займацца футболам у клюбе «Сантус» з роднага гораду. У лютым 2016 году далучыўся да мадрыдзкага «Атлетыка», дзе спачатку выступаў за рэзэрвовую каманду. 30 лістапада 2016 году згуляў матч Кубка Гішпаніі, пасьля чаго быў зноў пераведзены да рэзэрвы. У красавіку 2018 году стала вядома аб вяртаньні гульца на радзіму, дзе Каю мусіў на правах арэнды далучыцца да клюбу «Парана»[2]. У наступным годзе на правах арэнды абараняў колеры «Флумінэнсі», а ў 2020 годзе зноў на правах арэнды гуляў ужо за «Грэмію». Ува ўсіх клюбах на радзіме бразылец быў гульцом асноўнага складу, але пасьпеўшы згуляць за «Грэмію» толькі ў матчах Лігі Гаушу. 27 жніўня 2020 году Каю Энрыке склаў пяцігадовую ўгоду з «Манака», адразу атрымаўшы месца ў першай адзінаццатцы. Пасьля пасьпяховага дэбютнага сэзону прыцягнуў увагу ПСЖ і «Барсэлёны», але пастанавіў застацца ў «Манака»[3].

Міжнародная[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У жніўні 2023 году атрымаў свой першы выклік у нацыянальную зборную Бразылію на два матчы кваліфікацыі да чэмпіянату сьвету 2026 году супраць зборных Балівіі і Пэру[4][5].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]