Страсбург (футбольны клюб)
| Страсбург | ||||||
 | ||||||
| Поўная назва | Racing Club de Strasbourg | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Заснаваны | 1906 | |||||
| Горад | Страсбург, Францыя | |||||
| Стадыён | Стад дэ ля Мэно Умяшчальнасьць: 29 230 | |||||
| Прэзыдэнт | Марк Келье[d] | |||||
| Галоўны трэнэр | ||||||
| Чэмпіянат | Ліга 1 | |||||
| · 2024—2025 | 7 месца | |||||
| ||||||
 Галерэя здымкаў у ВікісховішчыАфіцыйны сайт | ||||||
«Расі́нг Страсбург» (па-француску: Racing Club de Strasbourg) — францускі футбольны клюб з гораду Страсбургу, заснаваны ў 1906 годзе. Чэмпіён Францыі (1979), трохразовы ўладальнік Кубку Францыі (1951, 1966, 2001). Прафэсійны статус мае з 1933 году, але ў 2011 годзе прайшоў працэс ліквідацыі, па якой, аднак, клюб вярнуўся да жыцьця пачаўшы свае выступы ў пятым францускім дывізіёне. З 1914 году свае хатнія матчы клюб праводзіць на Стад дэ ля Мэно, які здольны зьмясьціць крыху больш 26 тысяч чалавек. Не зважаючы на тое, што клюб уваходзіць да невялікага ліку францускіх клюбаў, які здабывалі амаль усё нацыянальныя трафэі, а таксама мае багатую гісторыю спаборніцтва на эўрапейскай арэне, «Страсбург» ніколі не лічыўся і ня лічыцца вядучым клюбам краіны. За гады свайго існаваньня «Страсбург» шмат разоў зьмяняў спэцыялістаў на пасадзе галоўнага трэнэра, часта пад ціскам прыхільнікаў дружыны.
Лёс клюбу цесна зьвязаны з гісторыяй Эльзасу. Як і рэгіён клюб некалькі разоў зьмяняў ідэнтычнасьць і нацыянальную прыналежнасьць. Клюб быў заснаваны ў тагачаснай Нямецкай імпэрыі, і ад самага пачатку пазыцыянаваў сябе як эльзаскі народны клюб у процівагу іншым мясцовым клюбам, прадстаўнікі якіх паходзілі з буржуазіі. Калі Эльзас быў зноў далучаны Францыі ў 1919 годзе, клюб зьмяніў свой назоў з «Нойдарф» на цяперашні «Расінг», скапіяваўшы назву ў парулярнага тады парыскага клюба «Расінг» П’ера дэ Кубэртэна. Гэта сьведчыла пра жэст франкафіліі. За часам Другой сусьветнай вайны многія футбалісты дружыны былі вымушаныя эвакуявацца з рэгіёну, каб пазьбегнуць нацыфікацыі і ўнікнуць мабілізацыі да складу Вэрмахта.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
У пачатку 1900-х гадоў ангельскі футбол трапіў у самыя глыбінныя часткі Нямецкай імпэрыі. Адным з гарадоў, найбольш уцягнутых у гэты працэс, быў Страсбург, дзе паўсталі некалькі футбольных клюбаў. Сучасны клюб бярэ свой пачатак з клюбу «Нойдарф», які быў закладзены групай студэнтаў з раёну Нойдарф[2][3], разьмешчанага на поўдзень ад гораду. Каманда, якую фінансава падтрымліваў адзін з выкладнікаў[3], дэбютавала ў матчы супраць «Германіі»[2] з акругі Шлютфэльд, аднак дружына зьнялася з матчу пасьля таго, як прапусьціла сем галоў за першыя 45 хвілінаў гульні[3].
Цягам наступных трох гадоў каманда, перайменаваная ў «Кэсэр Нойдарф»[2], атрымала карпаратыўную арганізацыйную структуру, каб справіцца зь неспрактыкаванасьцю гульцоў[2], аднак усё яшчэ працягвала мець непераканаўчыя вынікі, выклікаючы крытыку і некалькі разоў стоячы ля распаду[2]. Толькі дзякуючы прыходу Люіса Бэкера ў якасьці прэзыдэнта клюбу[2], у 1909 годзе «Нойдарф» здолеў стаць сябрам Паўднёванямецкай футбольнага зьвязу. Каманда пачала паступова паляпшаць вынікі, дзякуючы вельмі наступальнаму стылю гульні[4], што прывяло да павышэньня ў лігавай структуры[3]. У 1914 годзе, за некалькі тыдняў да выхаду ў першы дывізіён, «Нойдарф» набыў сваю першую гульнявую пляцоўку Гэмэрлес Гартэн, на якой быў пабудаваны стадыён Майнаў[5]. У тым жа годзе ўся спартовая дзейнасьць была перапыненая ў сувязі з пачаткам Першай сусьветнай вайны.
Дасягненьні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Чэмпіён Францыі:
- 1979
- Уладальнік Кубка Францыі:
- 1951, 1966, 2001
- Уладальнік Кубка францускае лігі:
- 1951, 1966, 2001
Склад
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Актуальны на 21 лютага 2026 году
|
|
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ https://www.rcstrasbourgalsace.fr/gary-oneil-nomme-entraineur-du-racing-club-de-strasbourg-alsace/
- 1 2 3 4 5 6 «100 ans de football en Alsace» (tome 2). Strasbourg: LAFA. 2002. — ISBN 2-911219-13-9.
- 1 2 3 4 «Automne 1906, rue d’Erstein». Racing Stub.
- ↑ Delattre, Bernard (2006). «Petites histoires d’une grande histoire in Les Dernières Nouvelles d’Alsace».
- ↑ Denis, Claire-Marie; Douzant, Cédric (2006). «Le Jardin ou tout a commencé».