Анжэ (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Анжэ
SCO Angers.png
Поўная назва Angers Sporting Club de l'Ouest
Заснаваны 1919
Горад Анжэ, Францыя
Стадыён імя Раймона Капа
Умяшчальнасьць: 18 752
Прэзыдэнт Саід Шабан[d]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Ліга 1
 · 2021—2022 14 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
Афіцыйны сайт

Анжэ́ (па-француску: Angers) — францускі футбольны клюб з гораду Анжэ. Заснаваны ў 1919 годзе. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне імя Раймона Капа.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў заснаваны ў 1919 годзе, у тым жа годзе калі была заснаваная Фэдэрацыя футболу Францыі[1]. На працягу гісторыі каманда неаднаразова ўдзельнічала ў спаборніцтвах двух верхніх лігах краіны. Аднак некалькі разоў «Анжэ» спускаўся ў лігу трэцяга узроўню, апошні ўдзел зь якіх быў у сезоне 2006—2007 гадоў.

Першы сэзон, у якім Анжэ дэбютаваў у францускім другім дывізіёне, быў у 1945 годзе. У гэтым сэзоне «Анжэ» трапіў у паўночную групу, бо ў той час другі дывізіён быў падзелены на дзьве групы. «Анжэ» фінішаваў трэцім, але яму не хапіла здабытых пунктаў, каб апярэдзіць «Стад Франсэ», які выйшаў у першы дывізіён. У 1957 годзе клюб упершыню даўшоў да фіналу Кубка Францыі, дзе трываў паразу ад «Тулюзы» зь лікам 6:3.

У сэзоне 2014—2015 гадоў Лігі 2 каманда дасягнула падвышэньня пасьля доўгага знаходжаньня ў ніжэйшых дывізіёнах. У стартавым матчы лігі супраць «Манпэлье» анжэрцы выгулялі ў матчы зь лікам 2:0. Першы сэзон па вяртаньні ў эліту «Анжэ» скончыў на 9 месцы ў канчатковым заліку. Першым магутным дасягненьнем клюбу за апошнія гады стаў выхад у фінал Кубка Францыі 2017 году, такім чынам клюб паўтарыў сваё дасягненьні 60-гадовай даўніны. Пры гэтым у пачатковым матчы на першых стадыях турніру «Анжэ» амаль не саступіў клюбу «Гранвілю» зь ніжэйшых дывізіёнаў. Анжэрцы саступалі клюбу з поўначы Францыі пасьля таго, як тыя распачалі лік на 9 хвіліне, аднак «Анжэ» яшчэ ў першым тайме зраўнаваў лік, дзякуючы высілкам Жанатана Бамба. У другім тайме анжэрская дружына ўлучыла яшчэ адзін мяч у браму суперніка. У 1/32 фіналу і 1/16 фіналу клюб выгуляў у «Кана» і «Бастыі». У наступным раўндзе анжэрцы дома прымалі «Бардо» і лік па сканчэньні першай паловы гульні быў роўны 1:1. Голам за «Анжэ» адзначыўся нападнік Кевін Бэрыго. У другім тайме анжэрцы трапна пацэлілі мяч у браму бардоскі клюб, што вывела «Анжэ» ў паўфінал турніру, дзе зноўку ў хатнім матчы дружына выгуляла ў «Генгама» зь лікам 2:0. 28 траўня 2017 году «Анжэ» згуляў у фінале Кубка супраць «Пары Сэн-Жэрмэн». Анжэрцы змагаліся ўвесь матч, але ўсё ж такі саступілі зь лікам 1:0, прапусьціўшы гол на 91 хвіліне матчы.

У сэзоне 2017—2018 гадоў «Анжэ» заняў 14 месца ў табліцы, а камэрунскі нападнік клюбу Карл Тако-Экамбі скончыў сэзон з 17 галамі ва ўсім турнірах на сваім рахунку. Сэзон, які рушыў далей, стаў яшчэ больш пасьпяховым для «Анжэ», бо клюб заняў 13 радок у выніковай табліцы[2]. 8 чэрвеня 2020 году «Анжэ» пераўзышоў уласны рэкорд датычны да сумы трансфэраў, падпісаўшы брамніка Поля Бэрнардані з «Бардо» за 8 млн эўра[3]. 30 красавіка 2021 году «Анжэ» разам з «Парыжам» было забаронена праводзіць трансфэры праз парушэньні пераходных правілаў у жніўні 2020 году. Забарона набыла сілу ў трансфэрны пэрыяд улетку 2021 году[4].

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 17 верасьня 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Францыі Бр Поль Бэрнардані 1997
2 Сьцяг Францыі ПА Батыста Мэндзі 2000
3 Сьцяг Кот-д’Івуару Аб Сулейман Думбія 1996
4 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны Аб Халід Шабанавіч 1999
5 Сьцяг Славеніі Аб Міха Блажыч 1993
6 Сьцяг Альжыру ПА Набіль Бэнталеб 1994
7 Сьцяг Марока Нап Сафіян Буфаль 1993
8 Сьцяг Марока ПА Азэдын Унаі 2000
9 Сьцяг Францыі Нап Ляіс Дыяні 1992
10 Сьцяг Францыі ПА Імад Абдэльлі 1999
11 Сьцяг Францыі Нап Амін Саляма 2000
12 Сьцяг Францыі ПА Зынэдын Уль-Калед 2000
14 Сьцяг Марока ПА Ясын Бэлькдым 2002
15 Сьцяг Францыі ПА П’ерык Капэль 1987
16 Сьцяг Францыі Бр Мэльвін Зынга 2002
19 Сьцяг Сэнэгалу Нап Абдала Сыма (ар. Брайтан) 2001
20 Сьцяг Габону Нап Юльрык Энэм Эльля 2001
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
21 Сьцяг Францыі ПА Антанэн Бабішон 1995
22 Сьцяг Бэніну Аб Сэдрык Унтанджы 1994
23 Сьцяг Францыі Нап Адрыен Юну 1994
24 Сьцяг Францыі ПА Жан-Матэо Баая 2005
25 Сьцяг Кот-д’Івуару Аб Абдуляй Бамба 1990
26 Сьцяг Францыі ПА Ваніс Таібі 2002
27 Сьцяг Францыі Аб Алі Кальля 1998
30 Сьцяг Францыі Бр Яя Фафана 2000
31 Сьцяг Альжыру Аб Ільес Шэці 1995
40 Сьцяг Францыі Бр Тэо Борн 2002
44 Сьцяг Харватыі Нап Марын Якаліш 1996
92 Сьцяг Сэнэгалу Нап Сада Тыюб 1995
94 Сьцяг Францыі Аб Ян Валеры 1999
Сьцяг Францыі ПА Ібраім Амаду 1993
Сьцяг Францыі Нап Жасон Мбок 1999
Сьцяг Францыі Аб Усман Камара 2003
Сьцяг Альжыру Нап Фарыд Эль-Мэлялі 1997

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]