Валынская вобласьць

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Валынская вобласьць
Волинська область
Volyn coat of arms.svg
Герб
Flag of Volhynian Oblast.svg

Сьцяг
Агульныя зьвесткі
Краіна Украіна
Статус вобласьць Украіны[d]
Адміністрацыйны цэнтар Луцак
Улучае 16 раёнаў
Найбуйнейшыя гарады Уладзімер-Валынскі, Ковель, Новавалынск
Дата ўтварэньня 4 сьнежня 1939
Губэрнатар Рыгор Пуставіт
Афіцыйныя мовы украінская
Насельніцтва (2006)
1,04 млн (2,22%, 24-е месца)
Шчыльнасьць 51,6 чал./км²
Нацыянальны склад украінцы — 96,9%, расейцы — 2,4%, беларусы — 0,3%, палякі — 0,1%.
Плошча 20 143 км² (3,34%, 19-е месца)
Месцазнаходжаньне
Валынская вобласьць на мапе
Мэдыя-зьвесткі
Часавы пас GMT +2
Код ISO 3166-2 UA-07
Тэлефонны код +38 033
Паштовыя індэксы 43xxx, 44xxx, 45xxx
Інтэрнэт-дамэн lutsk.ua, lt.ua
Код аўтам. нумароў AC
Афіцыйны сайт
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Валы́нская во́бласьць (па-ўкраінску: Волинська область) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў паўночна-заходняй частцы Ўкраіны. Плошча 20 143 км². Насельніцтва 1057,21 тыс. чал. (2005). Адміністрацыйны цэнтар — места Луцак.

Геаграфічныя зьвесткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Месцазнаходжаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Разьмяшчаецца ў зоне ўкраінскага Палесься.

Мяжуе на захадзе з Польшчай, на поўначы — зь Беларусяй, на ўсходзе — з Ровенскай, на поўдні — зь Львоўскай абласьцямі Ўкраіны.

Працягласьць вобласьці з поўначы на поўдзень — 187 км, з захаду на ўсход — 163 км.

Клімат[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клімат умерана кантынэнтальны. Зіма мяккая, лета цёплае. Сярэдняя тэмпэратура студзеня −4,5 °C, ліпеня 18,6 °C. Сярэднярочная колькасьць ападкаў — 550—600 мм. Працягласьць вэгетацыйнага пэрыяду каля 200 дзён.

Рэльеф[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Рэльеф пераважна раўнінны. Амаль тры чвэрці вобласьці разьмяшчаюцца ў межах Палескай нізіны, меншая, паўднёвая частка, займае паўночна-заходнюю частку Валынскага ўзвышша.

Глебы лесастэпавай частцы вобласьці ападзоленыя цёмна-шэрыя ды шэрыя, а таксама чарназёмы, у палескай частцы — дзярнова-падзолістыя й разнастайныя балотныя.

Водныя аб’екты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У паўночнай частцы вобласьці цячэ рака Прыпяць. Яе правыя прытокі Тур’я, Стаход, Стыр. На захадзе цячэ рака Буг. Азёры: Сьвіцязь, Пулямэцкае, Турскае, Арэхава, Белае і іншыя.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Іпацьеўскім летапісе пад 981 рокам адзначана, што зямля дулобаў-валыняк ўваходзіць у г. зв. Кіеўскую Русь. Князь Уладзімер Вялікі заклаў места каля старадаўняга гарадзішча Вэлынь і назваў яго Ўладзімерам.

У ХVІ ст. Валынь увайшла ў склад Вялікага Княства Літоўскага, пасьля Люблінскай уніі — Рэчы Паспалітай.

У канцы ХVІІІ ст. гэтыя землі былі далучаныя да Расейскай імпэрыі.

Паводле Рыскай мірнай дамовы 1921 року тэрыторыя сучаснай вобласьці ўвайшла ў склад Польскай Рэспублікі. Было ўтворанае Валынскае ваяводзтва з цэнтрам у Луцку.

4 сьнежня 1939 року была ўтвораная Валынская вобласьць у межах УССР.

Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вобласьць налічвае 4 адміністрацыйныя раёны: Ковельскі, Луцкі, Уладзімерскі і Камень-Кашырскі. Таксама ў вобласьці ёсьць 11 местаў, зь якіх 4 — абласнога значэньня, 22 мястэчкі, 1054 вёскі.

Месты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Абласнога значэньня:[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Раённага значэньня:[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мястэчкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Валынская вобласьцьсховішча мультымэдыйных матэрыялаў