Іпацьеўскі летапіс

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Іпацьеўскі летапіс
мова напісаньня руская
час напісаньня XV стагодзьдзе
месца выяўленьня Іпацьеўскі манастыр пад Кастрамой
зьмест
аб’ём (старонак) 307 аркушаў
матэрыялы папера
памеры 30×23 см
стан захаваўся
editio princeps 1843, Археаграфічная камісія Санкт-Пецярбургу

Іпа́цьеўскі ле́тапіс — адзін з найстаражытнейшых летапісных зводаў Русі. Сьпіс XV стагодзьдзя быў знойдзены Мікалаем Карамзіным у Іпацьеўскім манастыры пад Кастрамой, ад якога летапіс і атрымаў праз гэта сваю назву. Летапіс складаецца з трох асноўных частак:

Іпацьеўскі летапіс быў выкарыстаны, у прыватнасьці, аўтарамі Густынскага летапісу і Хронікі Быхаўца.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]