Асінторф

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Асінторф
трансьліт. Asintorf
Асінторф
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Віцебская
Раён: Дубровенскі
Сельсавет: Асінторфскі
Вышыня: 165 м н. у. м.
Насельніцтва: 914 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2137
Паштовы індэкс: 211046
Нумарны знак: 2
Геаграфічныя каардынаты: 54°42′54″ пн. ш. 30°39′26″ у. д. / 54.715° пн. ш. 30.65722° у. д. / 54.715; 30.65722Каардынаты: 54°42′54″ пн. ш. 30°39′26″ у. д. / 54.715° пн. ш. 30.65722° у. д. / 54.715; 30.65722
Асінторф на мапе Беларусі ±
Асінторф
Асінторф
Асінторф
Асінторф
Асінторф
Асінторф
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Асінто́рф[1]пасёлак у Дубровенскім раёне Віцебскай вобласьці, за 7 км на поўнач ад шашы М1, за 17 км на поўнач ад Дуброўны. Асінторф уваходзіць у склад і зьяўляецца цэнтрам Асінторфскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У лістападзе 1939 году савецкі канвой даставіў на торфаздабычу для Беларускай дзяржаўнай раённай электрастанцыі (ДРЭС; пасёлак Арэхі-Выдрыца, Аршанскі раён, Віцебская вобласьць) больш за 1000 палонных польскіх афіцэраў, большасьць якіх загінула ўзімку праз разьмяшчэньне ў летніх бараках і голад. Іх целы закапалі ў торфавыпрацоўках. Увосень 1940 году рэшту вывезьлі ў кірунку Смаленску (Расейская СФСР).

Падчас нямецкай акупацыі ў 1941—1942 гадах на торфаздабычы ад голаду загінула каля 2 тыс. савецкіх ваеннапалонных. Трупы скідваліся ў тарфяныя кар’еры. Толькі 40 палонных вывелі жывымі падпольнікі. У кастрычніку 1942 г. у летніх бараках пасялілі каля 2 тыс. грамадзянаў Вугоршчыны, якія памерлі ўзімку ад голаду і хваробаў. У 1942—1943 гг. на торфаздабычы загінула большасьць з 8 тыс. прывезеных на працы расейцаў. Меншасьць уцякла ў партызанскую зону[2].

8 красавіка 2004 году працоўны пасёлак Асінторф быў аднесены да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў, у сувязі з гэтым быў скасаваны Асінторфскі пасялковы савет і створаны Асінторфскі сельсавет.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 914 чалавек
  • 2001 год — 950 чалавек
  • 1999 год — 1300 чалавек

Гэта другі па населенасьці пункт раёну.[3]

Транспарт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Найбліжэйшая чыгуначная станцыяАсінаўка, за 7 км на поўдзень ад Асінторфу.

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сярэдняя школа.

Прамысловасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У пасёлку дзейнічае торфапрадпрыемства «Асінторф» і торфабрыкетны завод.[4] Да заводу праведзена вузкакалейная чыгунка.

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Братэрская магіла (1941—1944 гады)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf) С. 261
  2. ^ Алесь Лявонаў. Крывавыя расправы ў гарпасёлку Асінторф // Народная воля : газэта. — 8 жніўя 2000. — № 145 (967). — С. 2. — ISSN 2071-9647.
  3. ^ Дубровенскі райвыканкам
  4. ^ БСЭ. Асінторф

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Асінторфсховішча мультымэдыйных матэрыялаў