Булевічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Буле́вічы — літоўскі княскі род, прадстаўнікі якога Вішымут, Едзівіла й Спрудзейка ўдзельнічалі ў падпісаньні з Уладзімера-Валынскім княствам дамовы 1219 году, што была скіраваная супраць Польшчы. Пра Вішымута летапісец адзначыў, што князь Міндоўг забіў яго з братамі й ажаніўся зь ягонай удавой.

На думку расейскага гісторыка Івана Бяляева, разам з Рушкавічамі валодалі землямі ад Вяльлі да Нёману й Сьвіслачы (заходняй), на ўсход — да Бярэзіны (дняпроўскай). Летувіскі гісторык Эдвардас Гудавічус лічыць, што яны валодалі Шаўліскай зямлёй. На думку Міколы Ермаловіча, іх уладаньні ляжалі ў Верхнім Панямоньні на паўночны ўсход ад Новагародку.[1]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Валерый Пазднякоў. Булевічы // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 355—356

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]