Перайсьці да зьместу

Антон Цайлінгер

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Антон Цайлінгер
Дата нараджэньня 20 траўня 1945(1945-05-20)[1][2] (81 год)
Месца нараджэньня
Месца вучобы
Занятак фізык, квантавы фізік, прафэсар унівэрсытэту, ядзерны фізык
Навуковая сфэра квантавая фізыка
Месца працы
Сябра ў Нямецкая акадэмія навук Леапальдына[d], Аўстрыйская акадэмія навук[d], Француская акадэмія навук, BBAW[d], Еўрапейская акадэмія навук і мастацтваў[d], Нацыянальная акадэмія навук ЗША, Сэрбская акадэмія навук і мастацтваў, Эўрапейская акадэмія[6], Каталіцкае акадэмічнае брацтва Марка-Данубія[d], Вучонае таварыства Славакіі[d][7], Турынская акадэмія навук[d][8] і Акадэмія Румыніі[d]
Навуковы кіраўнік Гэльмут Раўх[d]
Узнагароды
Вялікі афіцэрскі крыж ордэна „За заслугі перад Фэдэратыўнай рэспублікай Нямечччыны“ Grand Decoration of Honour in Gold for Services to the State of Vienna[d] (2018) залаты знак «За заслугі перад горадам Венай» Вялікі залаты мэдаль Пашаны «За заслугі перад Аўстрыйскай рэспублікай» Austrian Decoration for Science and Art ордэн Pour le Mérite у мастацтве і навуцы мэдаль Ісака Ньютана[d] (2008) міжнародная прэмія караля Фэйсала ў галіне навукі[d] (2005) мэдаль Вільгэльма Экснэра[d] (2005) прэмія Вольфа ў галіне фізыкі[d] (2010) ганаровы доктар Бэрлінскага ўнівэрсытэту імя Гумбальта[d] (2005) мэдаль Лёрэнца Окена[d] (2004) лекцыя імя Вольфганга Паўля[d] (2007) ганаровы доктар Гданьскага ўнівэрсытэту[d] (2006) сябра Амэрыканскага фізычнага таварыства[d] навуковая прэмія гораду Вены[d] (2000) мэдаль таварыства «Ўранія»[d] (2013) прэмія кардынала Ініцэра[d] (1996) Нобэлеўская прэмія ў галіне фізыкі doctor honoris causa of the University of Innsbruck[d] (2022) Vernadsky medal Clarivate Citation Laureate[d] (2011) Johannes Kepler Award[d] (2002) сябра Амэрыканскай асацыяцыі разьвіцьця навукі[d] (2012) ганаровы грамадзянін Вены[d] (2024)

Антон Ца́йлінгер (па-нямецку: Anton Zeilinger; нар. 20 траўня 1945 году) — аўстрыйскі квантавы фізык і ляўрэат Нобэлеўскай прэміі ў галіне фізыкі 2022 году[9]. Працуе прафэсарам фізыкі ў Венскім унівэрсытэце і ёсьць старэйшым навукоўцам Інстытута квантавай оптыкі і квантавай інфармацыі Аўстрыйскай акадэміі навук[10]. Большасьць ягоных дасьледаваньняў тычыцца асноўных аспэктаў і спосабаў прыкладаньня квантавай заблытанасьці.

У 2007 годзе Цайлінгер атрымаў мэдаль Ісака Ньютана лёнданскага Інстытута фізыкі за свой піянэрскі канцэптуальны і экспэрымэнтальны ўнёсак у пачатак квантавай фізыкі, які стаў базісам дзеля хутка разьвіванай вобласьці квантавай інфармацыі[10][11]. У кастрычніку 2022 году быў узнагароджаны Нобэлеўскай прэміяй ў галіне фізыкі, сумесна з Аленам Аспэ і Джонам Клаўзэрам за выдатную працу, зьвязаную з экспэрымэнтамі з зблытанымі фатонамі, выяўленьне парушэньня няроўнасьці Бэла і наватарства ў квантавай інфарматыцы[12][13]. Ён паказаў, як квантавая заблытанасьць можа выкарыстоўвацца, напрыклад, для тэлепартацыі інфармацыі ад адной субатамнай часьціцы да іншай[14].

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • Профіль на бачыне Нобэлеўскага камітэту.