П’ер Кюры

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
П’ер Кюры
па-француску: Pierre Curie
Pierrecurie.jpg
Дата нараджэньня 15 траўня 1859(1859-05-15)[1][2][3][…]
Месца нараджэньня
Дата сьмерці 19 красавіка 1906(1906-04-19)[1][2][3][…] (46 гадоў)
Месца сьмерці
Прычына сьмерці пераезд[d][6]
Месца пахаваньня
Грамадзянства
Месца вучобы Сарбона
Занятак фізык, хімік, прафэсар унівэрсытэту, ядзерны фізык
Навуковая сфэра фізыка
Месца працы Фармацэўтычны інстытут,
Парыскі ўнівэрсытэт,
Школа прамысловай фізыкі
Вядомы як адкрывальнік хімічных элемэнтаў раду і палёну
Навуковы кіраўнік Габрыель Ліпман[8]
Вучні Пол Лянжэвэн[d]
Бацька Эжэн Кюры[d]
Маці Sophie-Claire Depouilly[d]
Дзеці Ірэн Жаліё-Кюры і Ève Curie[d]
Узнагароды Нобэлеўская прэмія ў галіне фізыкі (1903)
Подпіс Выява аўтографу

П’ер Кюры́ (па-француску: Pierre Curie; 18591906) — францускі навуковец-фізык, адзін зь першых дасьледчыкаў радыёактыўнасьці, чалец Францускай Акадэміі навук, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па фізыцы (1903; разам са сваёй жонкай Марыяй Складоўскай-Кюры і Антуанам Бэкерэлем). Дачка П’ера і Марыі Кюры Ірэн Жаліё-Кюры таксама стала фізыкам і атрымала Нобэлеўскую прэмію ў галіне фізыкі.

Навуковая дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы артыкул напісаў сумесна з прафэсарам Парыскага ўнівэрсытэту Дэзэнам у 1880 годзе[9]. П’ер Кюры сфармуляваў шэраг ідэяў сымэтрыі. Ён сьцьвярджаў, што нельга разглядаць сымэтрыю якога-небудзь цела, ня ўлічваючы сымэтрыю навакольнага асяродзьдзя.

Навуковыя дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Адкрыцьцё п’езаэлектрычнага эфэкту
  • Адкрыцьцё палёну
  • Адкрыцьцё раду

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr (фр.): плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  2. ^ а б Pierre Curie // Encyclopædia Britannica (анг.)
  3. ^ а б Pierre Curie // Энцыкляпэдыя Бракгаўза (ням.)
  4. ^ а б Кюри Пьер // Большая советская энциклопедия (рас.): [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  5. ^ http://www.funtrivia.com/en/subtopics/Scientists-are-Human-Too-293162.html
  6. ^ https://www.agenciasinc.es/Agenda/1906-muere-Pierre-Curie-pionero-en-el-estudio-de-la-radiactividad
  7. ^ http://www.tv.com/shows/sabrina-the-teenage-witch/suspicious-minds-70596/
  8. ^ Матэматычная генеалогія (анг.) — 1997.
  9. ^ Голин Г. М. Клясыкі фізычнай навукі: Кароткія творчыя партрэты = Классики физической науки: Краткие творческие портреты. — Мн.: Выш. школа, 1981. — С. 91.