Пагост 2

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Пагост 2
трансьліт. Pahost 2
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Салігорскі
Сельсавет: Чыжэвіцкі
Насельніцтва: 574 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 174
Паштовы індэкс: 223714
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 52°51′2″ пн. ш. 27°38′10″ у. д. / 52.85056° пн. ш. 27.63611° у. д. / 52.85056; 27.63611Каардынаты: 52°51′2″ пн. ш. 27°38′10″ у. д. / 52.85056° пн. ш. 27.63611° у. д. / 52.85056; 27.63611
Пагост 2 на мапе Беларусі ±
Пагост 2
Пагост 2
Пагост 2
Пагост 2
Пагост 2
Пагост 2
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Паго́ст 2[1] — вёска ў Беларусі, на рацэ Случы. Уваходзіць у склад Чыжэвіцкага сельсавету Салігорскага раёну Менскай вобласьці.

Пагост — даўняе мястэчка гістарычнай Случчыны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню Пагост упамінаецца ў ХVІ ст. як вёска Слуцкага княства, уладаньне Алелькавічаў. З ХVІІ ст. паселішчам валодалі Радзівілы.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) Пагост апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, дзе стаў цэнтрам воласьці Слуцкага павету Менскай губэрні[2]. На мяжы XVIIIXIX стагодзьдзяў у мястэчку штогод праводзілася 4 кірмашы[3]. На 1859 год тут было 46 двароў[4].

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Пагост абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР, дзе стаў цэнтрам пасялковага савету. Статус паселішча панізілі да вёскі.

30 кастрычніка 2009 году ў зьвязку з ліквідацыяй Пагосцкага сельсавету вёску перавялі ў склад Чыжэвіцкага сельсавету[5].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XX стагодзьдзе: 1999 год — 716 чал.
  • XXI стагодзьдзе: 2010 год — 574 чал.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Вінакурня
  • Млын водны (1902)
  • Могілкі юдэйскія
  • Парк прысядзібны (XIX ст.)

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сынагога (XIX ст.)
  • Сядзіба Бохвіцаў (XIX ст.)
  • Царква Сьвятога Яна (1824)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 402.
  2. ^ Jelski A. Pohost (10) // Słownik geograficzny... T. VIII. — Warszawa, 1887. S. 521.
  3. ^ Соркіна І. Мястэчкі Беларусі... — Вільня, 2010. С. 121.
  4. ^ Соркіна І. Мястэчкі Беларусі... — Вільня, 2010. С. 379.
  5. ^ «Об изменении административно-территориального устройства Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 30 октября 2009 г. № 219(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]