Жываглодавіцкі сельсавет

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Жывагло́давіцкі сельсавет (з 1964 году — Першама́йскі сельсавет) — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Жываглодавічы.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

20 жніўня 1924 году створаны ў складзе Чырвонаслабодзкага (з 8 жніўня 1959 году — Старобінскага, з 25 сьнежня 1962 году — Любанскага, з 6 студзеня 1965 году — Салігорскага) раёну Слуцкай (з 9 чэрвеня 1927 году да 26 ліпеня 1930 году — Бабруйскай, з 21 чэрвеня 1935 году — Слуцкай) акругі, з 20 лютага 1938 году — Менскай (з 20 верасьня 1944 году — Бабруйскай, з 8 студзеня 1954 году — Менскай) вобласьці[1].

28 жніўня 1964 году вёска Жываглодавічы перайменаваная ў Першамайск. У сувязі з гэтым сельсавет перайменаваны ў Першамайскі.

25 красавіка 2006 году сельсавет ліквідаваны, усе населеныя пункты — Белае Балота, Вішнёўка, Вялікая Альшанка, Гарохаўцы, Дошнава, Дубраўка, Камсамольскі, Малая Альшанка, Навінкі, Падазернае, Першамайск, Язьвіны — перададзеныя ў склад Чырвонаслабодзкага пасялковага савету[2][3].

Населеныя пункты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1 студзеня 1947 году — 20[4]
  • 1 студзеня 1986 году — 15[5]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Первомайский сельский Совет депутатов и исполнительный комитет(рас.) // Фондавы каталёг дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь
  2. ^ «Об упразднении Первомайского сельсовета и изменении границ Краснослободского поссовета Солигорского района». Решение Минского областного Совета депутатов от 30 марта 2006 г. № 188(рас.)
  3. ^ Первомайский сельский Совет депутатов и исполнительный комитет(рас.) // Фондавы каталёг дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь
  4. ^ Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1947 года. — Мн.: Госиздат БССР, 1947. — 303 с. С. 44
  5. ^ Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1986 года. — 7-е издание. — Мн.: Беларусь, 1986. — 231 с. С. 153

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]