Дабрынёва

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Дабрынёва
трансьліт. Dabryniova
Dabryniova (1).jpg
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Койданаўскі
Сельсавет: Дабрынёўскі
Насельніцтва: 187 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1716
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 53°37′47.1″ пн. ш. 27°22′6.7″ у. д. / 53.62975° пн. ш. 27.368528° у. д. / 53.62975; 27.368528Каардынаты: 53°37′47.1″ пн. ш. 27°22′6.7″ у. д. / 53.62975° пн. ш. 27.368528° у. д. / 53.62975; 27.368528
Дабрынёва на мапе Беларусі ±
Дабрынёва
Дабрынёва
Дабрынёва
Дабрынёва
Дабрынёва
Дабрынёва
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Дабрынёва[1] — вёска, цэнтар сельсавету Койданаўскага раёну Менскай вобласьці Беларусі. За 20 км ад Койданава, 33 км ад Менску, 18 км ад чыгуначнай станцыі Койданава.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядома з XVI стагодзьдзя. У 1589 годзе ў складзе Станькаўскай воласьці, належала Радзівілам, мела 30 валок зямлі. У 1886 годзе 63 двары, 528 жыхароў, школа, капліца. У пачатку XX ст. у Станькаўскай воласьці Менскага павету, 157 двароў, 987 жыхароў. У рэвалюцыю 1905—1907 гг. у Расейскай імпэрыі адбыліся хваляваньні сялян вёскі, якія пачалі пасьвіць жывёлу на выганах графаў Чапскіх, а валасны старшыня і пісар, якія прыбылі, каб разабрацца з гэтай справай, былі выгнаныя зь вёскі. Летам 1911 г. 66 сялян былі арыштаваны за самавольную пасьбу жывёлы на выганах графаў Чапскіх. З 20 жніўня 1924 г. вёска, цэнтар сельсавету ў Койданаўскім раёне, з 31 ліпеня 1937 г. у Менскім, з 4 лютага 1939 г. у Койданаўскім раёнах. Помнікі: архітэктуры — капліца драўлянага дойлідзтва 1-й паловы XIX ст.; на брацкай магіле 70 савецкіх воінаў і 105 землякам, што загінулі ў Вялікую Айчынную вайну, на магіле К. А. Бабка, дырэктара школы, закатаванага гітлераўцамі.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 187 жыхароў
  • 1 студзеня 2004 году — 101 двор, 219 жыхароў
  • 1999 год — 249 жыхароў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 173

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. — Менск: БЕЛТА, 2004. — 704 с.: іл. ISBN 985-6302-64-1.