Перайсьці да зьместу

Бэйнарт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Beynart
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Beyn + Hart
Іншыя формы
Варыянт(ы) Бэйнэрт, Бойнарт, Бойнерт
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Бэйнарт»

Бэйнарт (Бэйнэрт), Бойнарт (Бойнерт) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Бэйнарт або Бэйнэрт (Beynart[1], Beinert) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова бейн- (байн-) (імя ліцьвінаў Бэйнар; германскае імя Beinher) паходзіць ад гоцкага bain 'нага, галёнка'[2], а аснова -гард- (-гарт-, -арт-) (імёны ліцьвінаў Ленарт, Мэйнарт, Сутарт; германскія імёны Lenhardt, Meinhart, Sutardus) — ад гоцкага hardus 'моцны, цьвёрды'[3][4].

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае усходнегерманскую этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, іменная аснова бой- (буй-, бэй-) (імёны ліцьвінаў Бэер, Бумонт; германскія імёны Beieri, Bumund) зьнітоўваецца з швэдзкім boja 'ланцуг, кайданы'[5]. Адзначаліся старажытныя германскія імёны з асновай -нард- (-нарт-): Nardabert, Nardgaot, Narthildis, Nardulf[6].

У Польшчы ў 1750 годзе адзначалася прозьвішча Bejnert[7].

У ваколіцах Русі (Прусія) адзначалася прозьвішча Beinert[8].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: села Бейнартовичовъ… село Бейнартовичи (1554 год)[9]; Григорей Бейнартъ (1567 год)[10]; передъ нами врадники земскими повету Ковенского… Грыгорьемъ Бейнартомъ — подсудкомъ (16 чэрвеня 1583 году, 10 кастрычніка 1584 году)[11]; секретара его королевское милости, Янъ Якубовичъ Бейнартъ (9 жніўня 1585 году)[12]; земенинъ господарьский повету Упитьского панъ Флориянъ Бейнартъ (2 і 27 ліпеня 1586 году)[13]; земенина господаръского повету Упитъского пана Флорыяна Балътромеевича Бейнарта (30 ліпеня і 1 жніўня 1586 году)[14]; пана Флорыяна Бейнарта — писара гродского земли Жомоитское (17 верасьня і 1 кастрычніка 1586 году)[15]; Stanisław Beynart skarbny WXL (1595 год)[16]; пани Ева Григорьевна Бейнартовна… пана Балтромея Станиславовича Бейнарта (18 кастрычніка 1596 году)[17]; пани Зофія Григорьевна Бейнартовна (19 кастрычніка 1596 году)[18]; pan Floryyan Beynarth… Флорыян Беинарт подсудокъ Упитскии властною рукою подписалъ (28 студзеня 1597 году)[19]; свейскіе послы прислали к государевымъ посломъ королевского дворянина Юрья Бейнарта (1617 год)[20]; przez mnie Stanisława Beynarta Skarbbnego wielkiego Xięztwa Litewskiego… Станислав Бейнартъ скарбный Вел[икого] Княз[ства] Лит[овъского] (18 ліпеня 1644 году)[21]; Andreas Gryskiewicz vnd deßen diener Albrecht Beinert… Grzegorz Beinert… Matthes Beinert (сакавік — красавік 1656 году)[22]; ксендзъ Войтехъ Казимеръ Бейнартъ — каноникъ Виленскій… Ja xiądz Woyciech Kazimierz Beynart (1 кастрычніка 1667 году)[23]; przezemnie, Stanisława Boynarta, skarbowego wo xtta Littgo (15 кастрычніка 1780 году)[24].

Бейнерт — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй Летувы[27].

Бейнарты — літоўскі шляхецкі род[28].

Бэйнард (Bejnard) і Бэйнарт (Bejnart) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах Сувалкаў[29].

У 1690 годзе ўпаміналася мясцовасьць Бэйнартавічы ў Жамойцкім старостве[30].

На 1903 год існаваў выселак Бейнартышкі ў Расенскім павеце Ковенскай губэрні[31].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 123.
  2. 1 2 Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 232.
  3. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 61.
  4. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 123.
  5. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 16.
  6. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1152—1153.
  7. Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 1: A—G. — Kraków, 2007. S. 226.
  8. BEINERT, Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)
  9. Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. С. 17—19.
  10. Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1260.
  11. Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 140, 445.
  12. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 18.
  13. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 286, 334.
  14. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 339, 357—358.
  15. Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. С. 431, 441.
  16. Klovas M., Meilus T. Vilniaus magistratui pavaldžių vakarinių priemiesčių ir palivarkų 1566 m. pagalvės ir 1596 m. nekilnojamojo turto laikytojų mokesčių mokėtojų sąrašai // Lietuvos istorijos metraštis. 2015/1. P. 188.
  17. Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической комиссией. Т. 14. — СПб, 1889. С. 549, 551.
  18. Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической комиссией. Т. 14. — СПб, 1889. С. 547.
  19. Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 446.
  20. Якубов К. Россия и Швеция в первой половине XVII в. — М., 1897. С. 32.
  21. Klovas M., Meilus T. Vilniaus magistratui pavaldžių vakarinių priemiesčių ir palivarkų 1566 m. pagalvės ir 1596 m. nekilnojamojo turto laikytojų mokesčių mokėtojų sąrašai // Lietuvos istorijos metraštis. 2015/1. P. 171, 182.
  22. Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 111, 131, 156.
  23. Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 9. — Вильна, 1878. С. 37.
  24. Историко-юридические материалы, извлеченные из Актовых книг губерний Витебской и Могилевской. Вып. 21. — Витебск, 1891. С. 360.
  25. Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 170.
  26. Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 4. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2003. S. 83.
  27. Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 220.
  28. Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Б, Згуртаваньне беларускай шляхты
  29. Professor Jerzy Wisniewski, List of the XIXth century Suvalki region family names, Suwalki Genealogical Society
  30. Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 38, 292.
  31. Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 516.