Эйдур Гуд’ёнсэн

Эйдур Гуд’ёнсэн
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся	15 верасьня 1978(1978-09-15)[…] (48 гадоў) Рэйк’явік, Ісьляндыя
Рост	187 см
Вага	82 кг
Пазыцыя	нападнік
Клюбы
Гады	Клюб	Гульні (галы)¹
1994	Валюр Рэйк’явік	17 (7)
1995—1997	ПСВ Эйндговэн	13 (3)
1997—1998	Рэйк’явік	6 (0)
1998	Рэйк’явік	6 (0)
1998—2000	Болтан Ўандэрэрз	55 (18)
2000—2006	Чэлсі	186 (54)
2006—2009	Барсэлёна	72 (10)
2009—2010	Манака	9 (0)
2010	→ Тотэнгэм Готспур	11 (1)
2010—2011	Сток Сіці	4 (0)
2011	→ Фулгэм	10 (0)
2011—2012	АЕК Атэны	10 (1)
2012—2013	Сэркль Бруге	13 (6)
2013—2014	Бруге	46 (7)
2014—2015	Болтан Ўандэрэрз	21 (5)
2015	Цанчжоў Майці Лаянз[d]	14 (1)
2016	Мольдэ	13 (1)
2016	Пуна[d]	0 (0)
Зборныя
1992—1994	Ісьляндыя (да 17)[d]	27 (6)
1994—1996	Ісьляндыя (да 19)[d]
1994—1998	Ісьляндыя (да 21)[d]	11 (5)
1996—2016	Ісьляндыя	88 (26)

Э́йдур Сма́ры Гуд’ёнсэн (па-ісьляндзку: Eiður Smári Guðjohnsen; нар. 15 верасьня 1978 году ў Рэйк’явіку) — ісьляндзкі футбаліст, які выступаў на пазыцыях паўабаронцы і нападніка. Зорныя часы гульца прайшлі ў клюбах «Чэлсі» й «Барсэлёна». Зьяўляўся капітанам нацыянальнай зборнай Ісьляндыі.

Біяграфія

Раньні этап кар’еры

Бацька Эйдура, Арнор Гуд’ёнсэн, быў адным з самых вядомых гульцоў у гісторыі ісьляндзкага футболу і правёў вялікую частку сваёй футбольнай кар’еры ў Бэльгіі. Эйдур нарадзіўся, калі яго бацьку было ўсяго 17 гадоў і ён толькі пераехаў у Бэльгію. Пасьля вяртаньня сям’і ў Ісьляндыю ў канцы кар’еры Арнора Эйдур прыйшоў у клюб «Валюр» і дэбютаваў у асноўным складзе ўжо ва ўзросьце 15 гадоў. У 1994 годзе ён перайшоў у галяндзкі «ПСВ Эйндговэн». Нягледзячы на вялікую канкурэнцыю зь іншымі нападнікамі (у ліку якіх быў юны Раналда), Гуд’ёнсэн дэбютаваў у першай камандзе «ПСВ» у 17 гадоў, а неўзабаве ўжо згуляў у матчы Лігі чэмпіёнаў супраць «Барсэлёны».

24 красавіка 1996 году Арнор і Эйдур Гуд’ёнсэн увайшлі ў гісторыю футбола, згуляўшы разам у міжнародным матчы за зборную Ісьляндыі супраць каманды Эстоніі ў Таліне. Арнор гуляў з пачатку матчу, а Эйдур у другім тайме замяніў бацьку. Гэта быў першы раз, калі бацька і сын прымалі ўдзел у адным міжнародным матчы.

У канцы 1996 году Эйдур зламаў ладыжку і доўга аднаўляўся пасьля гэтай траўмы. За гэты час «ПСВ» скасаваў зь ім кантракт. Эйдур перайшоў у ангельскі «Болтан» у 1998 годзе і забіў 21 гол у сваім першым сэзоне (1999/00) у першай лізе і дапамог камандзе дайсьці да паўфіналаў Кубка Ангельшчыны і Кубка ангельскай лігі.

«Чэлсі»

У 2000 годзе з-за фінансавых праблем у «Болтане» Гуд’ёнсэна прадалі ў «Чэлсі» за £4 млн Разам з галяндцам Джымі Флёйдам Гасэльбайнкам Эйдур склаў «сьмяротную» для варот суперніка пару ў нападзе, забіў 23 галы сам і дапамог Гасэльбайнку зь яго 27 галамі.

Яго ўменьне весьці й кантраляваць мяч, сумешчанае з моцнымі ўдарамі, дазваляла яму забіваць прыгожыя, запамінальныя галы за час знаходжаньня ў «Чэлсі». Яго ўдар празь сябе ў матчы зь «Лідсам» у сэзоне 2002/03 яшчэ доўга будуць успамінаць заўзятары «арыстакратаў». Хоць Эйдур і ўславіўся як пасьпяховы гулец нападу, бамбардзір, яго ўменьне гуляць у дотык і чытаць гульню дазволіла Жузэ Маўрыньню адсунуць Эйдура бліжэй да цэнтру поля, зрабіўшы яго адным з дыспэтчараў «Чэлсі». Партугальскі трэнэр нават назваў Гуд’ёнсэна «бялявым Марадонай» пасьля бліскучай гульні Эйдура ў 2005 годзе супраць «Ўэст Гэм Юнайтэд».

Пасьля куплі Раманам Абрамовічам «Чэлсі» ў 2003 годзе і набыцьці дарагіх і зорных гульцоў, уключаючы Адрыяна Муту, Дыд’е Драгба й Эрнана Крэспа, было меркаваньне, што Гуд’ёнсэну ня знойдзецца месцы ў складзе. Аднак ён застаўся асноўным гульцом у сэзонах 2003/04 і 2004/05, а ўжо ў сэзоне 2005/06, калі «Чэлсі» ў другі раз запар стаў чэмпіёнам, Эйдур саступіў месца ў паўабароне Майклу Эсьену, а ў нападзе Эрнану Крэспа й Дыд’е Драгба, стаўшы зьяўляцца на поле, у асноўным выходзячы на замену.

«Барсэлёна»

Пасьля некалькіх гучных набыцьцяў «Чэлсі» ў пачатку міжсэзоньня 2006 году, сярод якіх былі патэнцыйныя канкурэнты Эйдура ў дужаньні за месца ў складзе, нападнікі Андрэй Шаўчэнка й Салямон Калю і паўабаронца Міхаэль Баляк, было паднята пытаньне аб мэтазгоднасьці прыбыцьця Гуд’ёнсэна ў складзе «Чэлсі» ў сэзоне 2006/07. Нягледзячы на чуткі аб яго пераходзе ў «Манчэстэр Юнайтэд» і «Рэал Мадрыд», а таксама некаторыя іншыя, 14 чэрвеня 2006 году ён падпісаў кантракт з «Барсэлёнай» тэрмінам на 3 гады з магчымасьцю падаўжэньня яшчэ на год. Ён быў закліканы стаць заменай Гэнрыку Лярсану, які рашыў завяршыць кар’еру ў камандзе свайго роднага гораду, «Хэльсынборг». Сума трансфэру склала 12 млн эўра, і яшчэ 3 млн эўра будзе заплачана, калі Эйдур стане асноўным гульцом «Барсэлёны».

28 жніўня Гуд’ёнсэн дэбютаваў у чэмпіянаце Гішпаніі ў матчы супраць «Сэльты» (Віга). За тры хвіліны да канца гульні ён забіў пераможны для «Барсэлёны» гол. 31 кастрычніка Эйдур забіў у матчы Лігі чэмпіёнаў гол сваёй былой камандзе «Чэлсі». Пасьля таго, як Самюэль Это’о атрымаў цяжкую траўму, ісьляндзец пасьпяхова замяніў яго ў асноўным складзе ў якасьці асноўнага нападніка каманды.

Дасягненьні

Клюбныя

ПСВ Эйндговэн:

• Чэмпіён Нідэрляндаў: 1997
• Уладальнік Кубка Нідэрляндаў: 1996
• Уладальнік Супэркубка Нідэрляндаў: 1996

«Чэлсі»:

• Чэмпіён Ангельшчыны (2): 2005, 2006
• Уладальнік Кубка ангельскай лігі: 2005
• Уладальнік Супэркубка Ангельшчыны: 2005

«Барсэлёна»:

• Чэмпіён Гішпаніі: 2009
• Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2009
• Уладальнік Супэркубка Гішпаніі (2): 2006, 2009
• Уладальнік Супэркубка Эўропы: 2009
• Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2009

Асабістыя дасягненьні

• Найлепшы малады футбаліст Ісьляндыі (1): 1994
• Найлепшы футбаліст Ісьляндыі (3): 2004, 2005, 2006
• Найлепшы спартовец Ісьляндыі (3): 2004, 2005, 2006

Вонкавыя спасылкі

• Профіль на афіцыйным сайце ФК «Барсэлёна» (анг.)
• Профіль і статыстыка на сайце FootballDatabase (анг.)
• Відэакар’ера (анг.)
• Профіль і статыстыка на сайце BBC (анг.)

Папярэднік Оляфур Стэфансан

Спартовец году Ісьляндыі 2004, 2005

Наступнік Гуд’ён Валюр Сыгурдсан