Перайсьці да зьместу

Матэо Гендузі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Матэо Гендузі
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 14 красавіка 1999(1999-04-14)[1] (27 гадоў)
Рост 185 см
Пазыцыя цэнтральны паўабаронца
Клюбная інфармацыя
Клюб Фэнэрбахчэ
Нумар 6
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2014—2018 Ляр’ен 26 (0)
2018—2022 Арсэнал Лёндан 57 (0)
2020—2021 → Гэрта 24 (2)
2021—2022 → Алімпік Марсэль 38 (4)
2022—2024 Алімпік Марсэль 35 (2)
2023—2024 → Ляцыё 33 (2)
2024—2026 Ляцыё 53 (3)
2026—4 Фэнэрбахчэ 25 (1)
Зборныя
2021—4 Францыя 14 (2)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
5 красавіка 2026.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на
8 чэрвеня 2025.

Матэо́ Гендузі́ (па-француску: Matteo Guendouzi; нар. 14 красавіка 1999 году) — францускі футбаліст, паўабаронца турэцкага клюбу «Фэнэрбахчэ» і нацыянальнай зборнай Францыі. Уладальнік Кубка Ангельшчыны па футболе (2020). У ліпені 2020 году яго адхілілі ад трэнаваньняў «Арсэнала»[2].

Кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Клюбная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Гендузі пачаў сваю кар’еру ў акадэміі «Пары Сэн-Жэрмэн» у веку 6 гадоў, аднак у 2014 годзе ён пакінуў Парыж, каб далучыцца да акадэміі «Ляр’ену». Пасьля выступу за рэзэрвовы склад новага клюбу ў 2016 годзе ён трапіў да першай каманды. Футбаліст запачаткаваў выступы ў галоўнай камандзе «Ляр’ену» 15 кастрычніка 2016 году ў матчы Лігі 1 супраць «Нанту», які быў прагуляны зь лікам 1:2. Клюб хутка страціў месца ў элітным дывізіёне, таму гулец наступныя гады спаборнічаў у другім дывізіёне.

У кашулі «Арсэнала» ў 2018 годзе.

11 ліпеня 2018 году, падчас летняга трансфэрнага вакна, было абвешчана, што Гендузі далучыўся да лёнданскага «Арсэнала», але сума трансфэру не была выкрытая. Паводле паведамленьняў сума складала блізу 7 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў і бонусы ў дадатак[3]. Галоўны трэнэр ангельскага клюбу Ўнаі Эмэры адзначыў талент францускага маладзёна, і што многія клюбы былі зацікаўленыя ў паслугах спартоўца[4]. 12 жніўня 2018 году Гендузі дэбютаваў у Прэм’ер-лізе ў першым матчы сэзону супраць дзейнага чэмпіёна «Манчэстэр Сіці», дзе ён зрабіў 72 дотыкі, што было найбольшым паказьнікам сярод футбалістаў ягонай дружыны. 4 кастрычніка 2018 году Гендузі загнаў свой першы гол у кар’еры, павялічыўшы лік у ывяздным выязным матчы супраць азэрбайджанскага клюбу «Карабах» да 3:0. Галявая перадача была зробленая іншым французам Аляксандрам Ляказэтам[5]. 29 траўня 2019 году гулец выйшаў на замену ў фінале Лігі Эўропы супраць «Чэлсі», у якім «Арсэнал» прагуляў зь лікам 4:1[6]. 20 чэрвеня 2020 году, пасьля сэрыі пасьляматчавых пэнальці, праз сварку з гульцом «Брайтана» Нілам Мапэ, Гендузі быў выключаны з трэнаваньняў «Арсэнала» і не трапляў у склад клюбу на матчы праз праблемаў з «настроем і агульнымі паводзінамі»[7].

У кастрычніку 2020 году паўабаронца сышоў у арэнду ў нямецкую «Гэрту»[8]. 6 ліпеня 2021 году было абвешчана, што Гендузі будзе аддадзены ў арэнду ў марсэльскі «Алімпік». Угода ўлучала права выкупу ў залежнасьці ад выкананьня пэўных умоваў[9]. Ён добра пачаў сваю кар’еру ў Марсэлі, хутка здабыўшы ўхвалу заўзятараў як сваёй гульнёй[10], гэтак і адданасьцю камандзе. 1 ліпеня 2022 году было пацьверджана, што «Алімпік» актываваў пункт аб правах выкупу на суму, як паведамлялася, у 9 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў[11][12]. 31 жніўня 2023 году, у апошні дзень летняга трансфэрнага вакна, Гендузі далучыўся да клюбу Сэрыі А «Ляцыё» ў арэнду на ўвесь сэзон[13][14]. Увесну кіраўніцтва клюбу пастанавіла захаваць гульца, выкупіўшы ягоны кантракт у францускага клюбу. Каб актываваць гэту ўгоду, «Ляцыё» павінен быў як найменш заняць дванаццатае месца ў бягучым сэзоне Сэрыі А, што клюб і зрабіў пасьля пасьпяховай перамогі над «Джэноа» зь лікам 1:0[15][16]. 8 студзеня футбаліст склаў працоўную ўгоду з турэцкім «Фэнэрбахчэ», якая ўлучала супрацу да сэзону 2029—2030 гадоў[17]. Кошт трансфэру склаў 26 мільёнаў эўра з дадатковымі 2 мільёнамі эўра[18]. 10 студзеня 2026 году ён правёў гол у сваім дэбютным матчы ў дэрбі супраць «Галатасарая» ў пераможным зь лікам 2:0 матчы за Супэркубак Турэччыны[19]. Ён таксама атрымаў узнагароду найлепшага гульца матчу.

Міжнародная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Гулец бараніў колеры юнацкіх і моладзевых зборных Францыі. Пры гэтым, маючы частковае мараканскае паходжаньне, у 2017 годзе да Гендузі зьвяртаўся трэнэр зборнай Марока Эрвэ Рэнар з прапановай перайсьці да шэрагаў гульцоў зборнай Марока. Аднак пасьля таго, як бацька Гендузі сустрэўся з Рэнарам у сакавіку 2017 году, Гендузі надумаў застацца і прысягнуць на вернасьць Францыі[20].

2 верасьня 2019 году футбаліст упершыню быў выкліканы ў нацыянальную зборную Францыі, каб замяніць траўмаванага Поля Пагба ў адборачных матчах да чэмпіянату Эўропы 2020 году супраць зборных Альбаніі і Андоры[21]. Аднак у абодвух матчах ён быў запасным гульцом. Наступны раз ён быў выкліканы ў зборную 1 верасьня 2021 году, каб замяніць траўмаванага Карэнтэна Талісо ў адборачных матчах чэмпіянату сьвету супраць зборных Босьніі і Герцагавіны, Украіны ды Фінляндыі[22]. Гендузі дэбютаваў 16 лістапада 2021 году ў матчы супраць зборнай Фінляндыі[23]. 29 сакавіка 2022 году ён загнаў свой першы гол за зборную ў таварыскім матчы супраць зборнай Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, які завяршыўся перамогай зь лікам 5:0[24].

Дасягненьні

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

«Арсэнал»:

«Фэнэрбахчэ»:

Францыя:

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Mattéo Guendouzi // Transfermarkt (мн.) — 2000.
  2. ↑ Гендузи отстранили от тренировок «Арсенала» (рас.). sportbox.ru (7 ліпеня 2020).
  3. ↑ Wheatley, Chris (11.07.2018) Who is Matteo Guendouzi? The French teenage wonderkids who has joined Arsenal. Goal.
  4. ↑ Matteo Guendouzi joins the club. Arsenal F.C. (11.07.2018).
  5. ↑ Henry, Matthew (04.10.2018) Qarabag 0–3 Arsenal: Emile Smith Rowe scores first goal in Europa League win. BBC Sport.
  6. ↑ Chelsea beat Arsenal to win Europa League // BBC Sport
  7. ↑ Ornstein, David. Guendouzi hasn't trained with Arsenal first team for two... // The New York Times
  8. ↑ Matteo Guendouzi joins Hertha Berlin on loan // Arsenal F.C., 05.10.2020 г.
  9. ↑ Matteo Guendouzi: Marseille complete loan signing of midfielder from Arsenal. Sky Sports.
  10. ↑ Law, Joshua (31.08.2021) Arsenal fans look away, Guendouzi and Saliba are shining at Marseille. Planet Football.
  11. ↑ Matteo Guendouzi joins Olympique Marseille. www.arsenal.com (01.07.2022).
  12. ↑ Arsenal midfielder Matteo Guendouzi joins Marseille in permanent deal. BBC Sport (01.07.2022).
  13. ↑ Matteo Guendouzi è un nuovo calciatore biancoceleste. S.S. Lazio (31.08.2023).
  14. ↑ Torrisi, Antonio (31.08.2023) Guendouzi alla Lazio: è ufficiale, arriva in prestito dal Marsiglia. Goal.com.
  15. ↑ Admin (21.04.2024) OFFICIAL: Lazio redeem Matteo Guendouzi. FootItalia.com.
  16. ↑ Confirmed Transfer: Lazio signs Matteo Guendouzi.. OneFootball (15.02.2024).
  17. ↑ Ailemize hoş geldin Mattéo Guendouzi. Fenerbahce.org (08.01.2026).
  18. ↑ Fenerbahçe anlaşma sağladı, transfer bitiyor! İşte bonservis bedeli. BeinSports.com.tr (07.01.2026).
  19. ↑ Süper Kupa Fenerbahçemizin. Fenerbahce.org (10.01.2026).
  20. ↑ Maroc : Renard tourne la page de Guendouzi. Orange Football Club (01.03.2017). Архіўная копія ад 18.02.2020 г.
  21. ↑ Bleus: Mattéo Guendouzi appelé à la place de Paul Pogba, forfait. L'Équipe (02.09.2019).
  22. ↑ Injured Kante and Tolisso to miss France World Cup qualifiers. Reuters (01.09.2021).
  23. ↑ Finland v France game report. FIFA (16.11.2021).
  24. ↑ France vs. South Africa. ESPN.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Матэо_Гендузі&oldid=2664115»