Загорцы (Іўеўскі раён)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Загорцы
трансьліт. Zahorcy
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Іўеўскі
Сельсавет: Трабскі
Насельніцтва: 12 чал. (2009)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1595
Паштовы індэкс: 231352
Нумарны знак: 4
Геаграфічныя каардынаты: 54°7′17″ пн. ш. 25°56′5″ у. д. / 54.12139° пн. ш. 25.93472° у. д. / 54.12139; 25.93472Каардынаты: 54°7′17″ пн. ш. 25°56′5″ у. д. / 54.12139° пн. ш. 25.93472° у. д. / 54.12139; 25.93472
Загорцы на мапе Беларусі ±
Загорцы
Загорцы
Загорцы
Загорцы
Загорцы
Загорцы

Заго́рцы[1] — вёска ў Іўеўскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Уваходзіць у склад Трабскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У сярэдзіне XIX ст. вёска ў Юрацішкаўскай воласьці Ашмянскага павету Віленскай губэрні. У 1861 г. 34 рэвіскія душы, адносілася да маёнтка Росьцеўшчына Валіцкага. Паводле перапісу 1897 г., у Трабскай воласьці, 21 двор. 138 жыхароў. У 1909 г. 21 двор, 164 жыхары, якія мелі 49 галоў быдла, 13 коней, 97 дзесяцін зямлі.

У 1921—1939 гг. у Трабскай гміне Валожынскага павету Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1921 г. 22 двары, 119 жыхароў.

3 12.10.1940 г. вёска (26 двароў, 155 жыхароў) у Росьцеўшчынскім сельсавеце Юрацішкаўскага раёну. 3 25.6.1941 г. да 7.7.1944 г. пад нямецкай акупацыяй. У 1949 г. вёска ў калгасе «Зорка». Пазьней уваходзіла ў склад калгаса «Звязда». 3 16.7.1954 г. у Трабскім сельсавеце. 3 20.1.1960 г. у Іўеўскім раёне. У 1970 г. 142 жыхары. Потым у складзе аграфірмы-калгаса «Трабы».

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2009 год — 12 чалавека[2]
  • 1999 год — 44 чалавека, 22 двары

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf)
  2. ^ Вынікі перапісу

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Іўеўскага раёна. — Менск: БЕЛТА, 2002. — 510 с.: іл. ISBN 985-6302-45-5.