Перайсьці да зьместу

Адрык

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Odric
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Odo + Rick
Іншыя формы
Варыянт(ы) Атарык
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Адрык»

Адры́к (Атары́к) — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча.

Одрык, Одрых або Отэрык (Odric, Odrich, Oterich, Oterihc) — імя германскага паходжаньня[1]. Іменная аснова аўд- (од-, от-) (імёны ліцьвінаў Аціла, Отаўт, Атмут; германскія імёны Otilo, Ottolt, Otmot) паходзіць ад гоцкага audags 'шчасьце, асалода'[2], германскага *auð 'багацьце, спор'[3], а аснова -рых- (-рык-) (імёны ліцьвінаў Дзітрык, Індрых, Эрык; германскія імёны Ditricus, Hindrich, Erik) — ад гоцкага reiks 'магутны'[4], германскага rikja 'магутны, каралеўскі'[5].

Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: Piotr Otaryk (1809 год)[6]; Magdalena Ataryk (1823 год)[7].

Адрыковічы (Odrykowicz) — літоўскі шляхецкі род[10].

Глядзіце таксама

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 200.
  2. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 43.
  3. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 72.
  4. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 188.
  5. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 206.
  6. Zelwa, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  7. Wołkowysk, Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego
  8. Беларусь: жертвы сталинских репрессий, База данных «Польские спецпереселенцы в Вологодской обл.»
  9. Атарик Николай Владимирович, Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі
  10. Polska encyklopedja szlachecka. T. 9. — Warszawa, 1937. S. 131.