Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналёгіях Рэспублікі Беларусь

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналёгіях Рэспублікі Беларусь
Абрэвіятура ДКНТ РБ
Дата ўтварэньня 30 лістапада 1993 (25 гадоў таму)
Штаб-кватэра Менск, вул. Акадэмічная, д. 1
Старшыня Аляксандар Шумілін
Першы намесьнік Андрэй Касоўскі
Намесьнік Анатоль Сільчанка
Намесьнік Пётр Балтруковіч
Зьвязаныя кампаніі «Навукова-аналітычны цэнтар інфармацыі, інавацыяў і трансфэра тэхналёгіяў» (Магілёў)
Бюджэт 31 845 млн рублёў[1] (2010 год; 10 637 тыс. $[2])
Сайт gknt.gov.by
Колішняя назва Камітэт па навуцы і тэхналёгіях (да 23 верасьня 1994 г., 5 сакавіка 2002 — 12 лютага 2004), Камітэт па навуцы (24 верасьня 2001 — 5 сакавіка 2002)

Дзяржаўны камітэт па навуцы і тэхналёгіях Рэспублікі Беларусь (ДКНТ Беларусі) — ведамства ўраду Беларусі, упаўнаважанае парадкаваць ахову правоў інтэлектуальнай уласнасьці. Старшыня камітэту прызначаецца й здымаецца з пасады прэзыдэнтам. З кастрычніка 2013 году пасаду старшыні камітэту займае Аляксандар Шумілін.

Будова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Апарат — 4 управы, 3 аддзелы;
  • Прадпрыемствы — «Гарадзенскі цэнтар навукова-тэхнічнай і дзелавой інфармацыі», «Гомельскі цэнтар навукова-тэхнічнай і дзелавой інфармацыі», «Навукова-аналітычны цэнтар інфармацыі, інавацыяў і трансфэра тэхналёгіяў» (Магілёў).
  • Беларускі інстытут сыстэмнага аналізу і інфармацыйнага забесьпячэньня навукова-тэхнічнай сфэры;
  • Беларускі інавацыйны фонд, Нацыянальны цэнтар інтэлектуальнай уласнасьці, навукова-тэхнічная бібліятэка.

Паўнамоцтвы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паводле ўставы камітэт мае паўнамоцтвы на:

  • прапанову зьменаў ды нагляд за выкананьнем заканадаўства аб навуцы, інавацыях ды ахове правоў інтэлектуальнай уласнасьці;
  • спыненьне выдаткоўваньня на інавацыйную дзейнасьць з дзяржаўнага каштарысу;
  • стварэньне навуковых радаў;
  • замову навуковых досьледаў;
  • запыт зьвестак ва ўстановах;
  • заключэньне міжведамасных міжнародных пагадненьняў аб ахове правоў інтэлектуальнай уласнасьці;
  • правядзеньне навуковых нарадаў ды выставаў;
  • стварэньне, ператварэньне й касаваньне падпарадкаваных установаў;
  • прыцягненьне адмыслоўцаў да навуковых досьледаў ды аховы правоў інтэлектуальнай уласнасьці;
  • заключэньне з навуковымі ўстановамі ды адмыслоўцамі дамоваў на выкананьне навуковых досьледаў;
  • хадайніцтва аб узнагародзе работнікаў за дасягненьні ў навуцы ды ахове інтэлектуальнай уласнасьці[3].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Закон Рэспублікі Беларусь аб рэспубліканскім каштарысе на 2010 год(рас.). Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (27 сьнежня 2010). Праверана 12 ліпеня 2011 г.
  2. ^ Зьвесткі аб сярэднеўзважаным курсе беларускага рубля да замежных валютаў на валютным рынку Рэспублікі Беларусь за 2010 год. Нацыянальны банк Рэспублікі Беларусь. — Паводле сярэднегадавое цаны (2993,74) набыцьця даляра. Праверана 12 ліпеня 2011 г.
  3. ^ Пастанова Рады міністраў Рэспублікі Беларусь ад 15 сакавіка 2004 г. № 282(рас.). Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (15 верасьня 2010). Праверана 12 ліпеня 2011 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]