Гразіна (Аршанскі раён)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Гразіна
трансьліт. Hrazina
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Віцебская
Раён: Аршанскі
Сельсавет: Межаўскі
Насельніцтва: 27 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 216
Паштовы індэкс: 211016[1]
Нумарны знак: 2
Геаграфічныя каардынаты: 54°37′30″ пн. ш. 30°12′12″ у. д. / 54.625° пн. ш. 30.20333° у. д. / 54.625; 30.20333Каардынаты: 54°37′30″ пн. ш. 30°12′12″ у. д. / 54.625° пн. ш. 30.20333° у. д. / 54.625; 30.20333
Гразіна на мапе Беларусі ±
Гразіна
Гразіна
Гразіна
Гразіна
Гразіна
Гразіна

Гра́зіна[2]вёска ў Аршанскім раёне Віцебскай вобласьці. Знаходзіцца за 15 км на паўночны захад ад Воршы і за 500 м на паўночны ўсход ад чыгуначнай лініі ВоршаЛепель. Гразіна ўваходзіць у склад Межаўскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першае ўпамінаньне 1607 год.[3]

У 19-м стагодзьдзі ў Машкоўскай воласьці. Уласнасьць Равенскіх з 1869 году. У 1879 годзе дзейнічалі: карчма, два вадзяных млына, крупадзёрны завод.[4] У 1910 годзе сяляне валодалі 460 дзесяцінамі зямлі, фэрме Гразіна належыла 276 дзесяцін і Сьвята-Троіцкай царкве належыла 75 дзесяцін.[5]

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XXІ стагодзьдзе: 2010 год — 27 чалавек;
  • XX стагодзьдзе: 1910 год — 313 чалавек (153 мужчыны і 160 жанчын), 43 двары;[5] 1998 год — 51 чалавек, 28 двароў;
  • XIX стагодзьдзе: 1857 год — 177 чалавек;[6] 1886 год — 180 чалавек, 25 двароў, вадзяны млын;[7]


Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сярэдняя школа, крама.

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Братэрская магіла партызан часоў Другой Сусьветнай вайны. Каля школы пахаваны 7 партызан, якія загінулі ў 1942 годзе. У 1969 годзе пастаўлены помнік — скульптура жанчыны.
  • Помнік у гонар падпольнага Аршанскага райкома КП(б)Б.

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Белпошта
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf)
  3. ^ Вялікі гістарычны атлас Беларусі. У 3 тамах. / Насевіч В.Л. (гал. рэд.). — Менск: Белкартаграфія, 2009. — Т. 1. — С. 110(Д-3), 204. — 244 с. — 3600 ас. — ISBN 978-985-508-060-3
  4. ^ А. С. Дембовецкій. Опыт описанія Могилевской губерніи. — Могилевъ на Днѣпрѣ: Типографія Губернскаго Правленія, 1884. — Т. 3. — С. 166, 167 (№ 266). — 329 с.
  5. ^ а б в Списокъ населенныхъ местъ Могилевской губерніи. / Г. Пожаровъ. — Могилевъ губ. : Изданіе Могилевскаго Губернскаго Статистическаго Комитета, 1910. — С. 129 (№ 37), 131 (№ 166). — CXXV  250 с..
  6. ^ а б Списки населенных мест Могилевской губ. по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело] = РГИА. Ф. 1290. Оп.4. Д. 80. — Ленинград: Фонд Центрального статистического комитета МВД., 1857. — С. 380. — 613 с.
  7. ^ Волости и важнѣйшія селенія европейской Россіи.. — СанктПетербургъ: Центральный статистическій комитетъ, 1886. — Т. Выпускъ V. Габерніи Литовской и Бѣлоруской оюластей.. — С. 168 № 365. — 260 с.
  8. ^ А. М. Сементовскій , Архіепіскопъ Полотскій и Витебскій Василій  Списокъ церквей, монастырей и духовенства, бывшей греко-унитской Бѣлорусской епархіи, за 1839 годъ. / А. М. Сементовскій // Памятная книжка Витебской губернии на 1867 год. : даведнік. — Санктъ-Петербург: Издана Витебскимъ губернскимъ статистическимъ комитетомъ, 1867. — С. 131.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]