Перайсьці да зьместу

Манровія

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Манровія
анг. Monrovia
Населены пункт
Сьцяг
Краіна Лібэрыя
Першыя згадкі 1822
Дата заснаваньня 25 красавіка 1822
Кіраўніцтва і ўлада
Кіраўнік адміністрацыі John-Charuk Siafa[d][1]
Геаграфія
Плошча
  • 194,25 км²
Часавы пас
Каардынаты 6°19′ пн. ш. 10°48′ з. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 1 010 970 чал. (2008)
Афіцыйная мова ангельская
Этнахаронімы Monrovian, monrovien, monrovienne, Monroviano, Monrovienne[2] і Monrovien[2]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код 77
Паштовы індэкс 1000
Сайт monrovia.gov.lr (анг.)
Манровія на мапе Лібэрыі
Манровія
Манровія
Манровія

Манро́вія (па-ангельску: Monrovia) — сталіца і самы вялікі горад Лібэрыі. Знаходзіцца ў вусьці ракі Сэнт-Пол. Насельніцтва налічвае каля 1 млн чалавек.

Горад быў заснаваны ў 1822 годзе Амэрыканскім каляніяльным таварыствам пад назвай Крыстаполіс, якое пасяліла тут вызваленых рабоў з ЗША і астравоў Карыбскага мора. У 1924 годзе горад быў названы ў гонар аднаго з амэрыканскіх прэзыдэнтаў — Джэймза Манро. Да канца ХІХ стагодзьдзя сюды перасяляліся вызваленыя рабы (у асноўным з ЗША). У 1847 годзе Манровія стала сталіцай незалежнай Лібэрыі.

У 1990-х у Лібэрыі выбухнула грамадзянская вайна, якая нанесла значныя старты гораду.

У наш час Манровія зьяўляецца адміністрацыйным, гандлёвым і фінансавым цэнтрам Лібэрыі. Горад, разьмешчаны на ўзьбярэжжы Атлянтычнага акіяна стаў буйным міжнародным портам. Асноўная частка партовай інфраструктуры была пабудаваная амэрыканцамі падчас Другой сусьветнай вайны. Праз порт зь Лібэрыі вывозяцца ў асноўным латэкс і жалезная руда. На тэрыторыі порта ёсьць цэмэнтны і нафтаперапрацоўчы заводы. Існуюць і буйныя суднарамонтныя прадпрыемствы. Маюцца два міжнародныя аэрапорты.

У Манровіі знаходзяцца асноўныя вышэйшыя навучальныя ўстановы Лібэрыі: Унівэрсытэт Лібэрыі і Катынгтонскі каледж.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Манровіясховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. https://amalicities.africa/about/john-charuk-siafa/
  2. 1 2 http://cnig.gouv.fr/wp-content/uploads/2020/02/CNT-PVM_r%C3%A9vis%C3%A9_2020-01-27-1.pdf