Кукшавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Кукшавічы
трансьліт. Kukšavičy
Kukšavičy.jpg
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Койданаўскі
Сельсавет: Койданаўскі
Насельніцтва: 167 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1716
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 53°39′39″ пн. ш. 27°13′11″ у. д. / 53.66083° пн. ш. 27.21972° у. д. / 53.66083; 27.21972Каардынаты: 53°39′39″ пн. ш. 27°13′11″ у. д. / 53.66083° пн. ш. 27.21972° у. д. / 53.66083; 27.21972
Кукшавічы на мапе Беларусі ±
Кукшавічы
Кукшавічы
Кукшавічы
Кукшавічы
Кукшавічы
Кукшавічы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Ку́кшавічы[1] — вёска ў Койданаўскім сельсавеце Койданаўскага раёну Менскай вобласьці Беларусі, на р. Вуса. За 5 км ад Койданава, 35 км ад Менску, 3 км ад чыгуначнай станцыі Койданава.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядома з XVII стагодзьдзя. У 1620 годзе ў маёнтку Койданава. У 1862 годзе адкрыта царкоўна-прыходзкая школа (60 вучняў — 56 хлопчыкаў, 4 дзяўчынкі). У 1886 годзе ў Станькаўскай воласьці Менскага павету, 45 двароў, 450 жыхароў. У пачатку XX стагодзьдзя 100 двароў, 595 жыхароў. На пачатку 1920-х гадоў вёска Кукшавічы ўшчэнт згарэла. Пагарэльцы заснавалі вакол у Койданаўскім сельсавеце 8 вёсак, які спачатку лічыліся пад нумарамі. У 1940-я гады вёскі былых пагарэльцаў атрымалі назвы: Рабінаўка, Малінаўка, Арэхаўка, Цьвяткова, Марс, Юпітэр[2].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 167 жыхароў
  • 1 студзеня 2004 году — 66 двароў, 151 жыхар
  • 1999 год — 147 жыхароў

Ураджэнцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 176
  2. ^ Тацяна Лазоўская. Ці ёсьць жыцьцё на Марсе // Зьвязда : газэта. — 22 траўня 2012. — № 95 (27210). — С. 6. — ISSN 1990-763x.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Дзяржынскага р-на. — Менск: БЕЛТА, 2004. — 704 с.: іл. ISBN 985-6302-64-1.